Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Μικρότητες, μικροψυχίες, πολιτικαντισμοί… και οι ήρωές μας

Μικρότητες, μικροψυχίες, πολιτικαντισμοί… και οι ήρωές μας

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Από μια σκοπιά, θα μπορούσε κάποιος να πει: «Ευτυχώς που οι ήρωές μας πέθαναν ηρωικά. Ευτυχώς που γλίτωσαν από την ιδιοτέλεια και τη μικροψυχία. Ευτυχώς που δεν αντιμετωπίζουν μικρότητες και δεν έχουν συναλλαγές με πολιτικάντηδες επειδή η μόνη τίμια, εθνοπρεπής και ατίμητη συναλλαγή τους ήταν η συνάντησή τους με την Ιστορία. Ευτυχώς που δεν ζουν για να βιώσουν την αθλιότητα της πολιτικής και τη μικροπρέπεια του πολιτικαντισμού. Κι ευτυχώς που δεν βλέπουν πόσοι μικροί έγιναν πολλοί και πόσο κόντυναν το μπόι τους στην αναμέτρηση με το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου».

Τα γράφουμε και τα επισημαίνουμε αυτά με αφορμή ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας στο μνημόσυνο ηρώων της κοινότητας Λιοπετρίου. Αφού αναφέρθηκε ονομαστικά στους ήρωες, ο Πρόεδρος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο Κυπριακό.

Είπε:
«Ο διάλογος άρχισε. Θα πρέπει να πω ότι οι πρώτες ενδείξεις δεν είναι όσο θα θέλαμε ενθαρρυντικές. Γι' αυτό και λέω ότι ο αγώνας τώρα αρχίζει και θα είναι δύσκολος. Γι' αυτό και απαιτείται η ενότητα του συνόλου, απαιτείται όλοι, επιτέλους, να συνειδητοποιήσουμε πως στους εθνικούς αγώνες δεν χωρούν οι μικρότητες, οι μικροψυχίες, οι πολιτικαντισμοί και, γενικότερα, συμπεριφορές που δεν συνάδουν με αυτό που χρωστούμε στους ήρωές μας, με αυτό που χρωστούμε στους αγνοούμενους, με αυτό που χρωστούμε σε όσους έδωσαν τη ζωή τους, σε όσους σήμερα ζουν και σε όσους θα έρθουν».

Τι καταπληκτικοί λόγοι! Ποιος θα διαφωνούσε με τα πιο πάνω, αν αυτός που τα αναμέλπει ήταν κάποιος άλλος και όχι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Ο Πρόεδρος φαίνεται να λησμονεί πως είναι ο θεματοφύλακας και ο θώρακας της ενότητας. Καλείται να δίνει ενωτικό και συναινετικό παράδειγμα προς τις άλλες δυνάμεις για έναν, τουλάχιστον, λόγο: Καλείται να είναι Πρόεδρος όλων των Κυπρίων και όχι μόνο των Συναγερμικών. Η ενότητα στο εσωτερικό μέτωπο έγινε θρύψαλα, υπαιτιότητι κυρίως και του Προέδρου.

Πρώτα απ’ όλα ακύρωσε όλες τις δεσμεύσεις του προς τους πολίτες. Ύστερα, παρά τις ανησυχίες, υποδείξεις και προτροπές από τα άλλα κόμματα, επέμεινε και υπέγραψε την Κοινή Δήλωση με τον κατοχικό Έρογλου. Ισχυρίζεται πως πέτυχε το καλύτερο. Ακόμα και το ΑΚΕΛ, που φαίνεται να τον στηρίζει, εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες. Τα άλλα κόμματα όχι μόνο δεν τον εμπιστεύονται, αλλά και ισχυρίζονται ότι άνοιξε την πόρτα για την κατάλυση και διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Με αφορμή την απόφαση του ΔΗΚΟ να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση, εξαιτίας της βαθιάς διαφωνίας του για την Κοινή Δήλωση και των φόβων του για την Κυπριακή Δημοκρατία, ξέσπασε μια πρωτοφανής και αχρείαστη αντιπαράθεση του Προέδρου με τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ. Ο Ν. Αναστασιάδης, σε μια εμφανώς ανεπίτρεπτη αντίδραση, αποφάσισε να συμπεριφερθεί ως κομματάρχης. Οδήγησε τα πράγματα στα άκρα, προκαλώντας συνεχώς το ΔΗΚΟ, ως μη όφειλε. Θα μπορούσε να είχε αποφύγει την ευθεία αναμέτρηση με τον Ν. Παπαδόπουλο και τότε θα κέρδιζε τουλάχιστον τις εντυπώσεις.

Τώρα, ο Πρόεδρος ανακάλυψε πως οι ενδείξεις στις συνομιλίες δεν προχωρούν ενθαρρυντικά. Μα αυτό όφειλε να το γνωρίζει πριν βάλει την υπογραφή του στην Κοινή Δήλωση. Δεν ήξερε τους Τούρκους; Τώρα θα τους μάθει; Αυτοί από χρόνια βροντοφωνάζουν τις εξωφρενικές και διαμελιστικές θέσεις τους.

Τώρα θα αντιληφθεί και ο Πρόεδρος ότι τα χαμόγελα, οι χειραψίες, τα δείπνα και οι φιλοφρονήσεις δεν αποδίδουν μπροστά στην αδιστακτότητα της Τουρκίας και των εδώ υποτελών της; Ο Πρόεδρος καλεί σε αγώνα, που θα είναι δύσκολος. Με ποιους θα τον διεξάγει; Ο Ν. Αναστασιάδης έμεινε ουσιαστικά μόνος με τη μικροπολιτική και τους πολιτικαντισμούς του. Γι’ αυτό καλείται να κάνει ανοίγματα… χτες!
 


Top