Απόψεις Μάριος Ευθυμιόπουλος H Στρατηγική Της Κύπρου Απέναντι στις Τουρκικές Προκλήσεις

H Στρατηγική Της Κύπρου Απέναντι στις Τουρκικές Προκλήσεις

Ειδικεύεται στην Στρατηγική Πολιτική. Είναι επισκέπτης Καθηγητής στο ίδρυμα Harriman, Columbia University, New York και Πρόεδρος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Διεθνών Ευρωπαϊκών Ατλαντικών και Στρατηγικών Μελετών, Strategy International



Τα νέα στρατηγικά και γεωπολιτικά δεδομένα, διαμορφώνουν ένα νέο πλαίσιο πολιτικών επιλογών στον τομέα διεθνούς ασφάλειας. Με αντίστοιχες κινήσεις τακτικής πολιτικής επιλογής, αναμορφώνεται και αναδιοργανώνεται η στρατηγική πολιτική της χώρας.

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Αναστασιάδης, όπως και το Κυβερνητικό επιτελείο, λαμβάνουν αποφάσεις βαρύνουσας σημασίας. Οι αποφάσεις του Προέδρου, επηρεάζουν θετικά μεταξύ άλλων, την πολιτική της χώρας στον τομέα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, ασφάλειας, οικονομίας, εμπορίου και ενέργειας.

Η Κύπρος διαμορφώνει και αναβαθμίζει την υπάρχουσα αλλά και νέα γεωστρατηγική της πολιτική. Μια πολιτική, που αντιμετωπίζει άμεσα και πρακτικά πάσης φύσεως θέματα.

Η διεθνής κοινότητα επηρεάζεται. Καθώς υπάρχει μια στρατηγικής σημασίας ανάπτυξη, νέων περιφερειακών αλλά και διεθνών «εξισώσεων» από μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πολιτικές επιλογές υπάρχουν οι οποίες αφορούν νέες συνεργασίες, μακροχρόνιες συμμαχίες διμερείς ή πολυμερείς, σε θέματα εξωτερικής πολιτικής στρατηγικής και ασφάλειας.

Στον πόλεμο, κατά της παγκόσμιας και περιφερειακής τρομοκρατίας, λαμβάνονται συντονισμένες και συγκεκριμένες αποφάσεις. Τακτικές κινήσεις, επιχειρησιακής φύσεως που συμπεριλαμβάνουν πέραν και της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, την παράνομης διακίνηση μεταναστών, ναρκωτικών και όπλων, όπως επίσης και δημιουργίας και χρήσης ασφάλειας στο διαδίκτυο.

Η Κύπρος κάνει αποφασιστικές κινήσεις, που αναμένεται ότι θα φέρουν θετικά αποτελέσματα. Υπερασπίζεται τα Ευρωπαϊκά, αλλά και διεθνή συμφέροντα, διαμορφώνοντας ένα ισοζύγιο σταθερότητας αλλά και ανάπτυξης. «Καινοτομεί στην πολιτική». Διαφαίνεται ο βαθμός επιτυχίας, και δεν αφήνει πλέον ανεπηρέαστες γείτονες χώρες, που επιθυμούν την αποσταθεροποίηση της πολιτικής τακτικής της Κύπρου.

Η Τουρκία αντιδρά. Εν μέσω διαδηλώσεων των Κούρδων στην Κωνσταντινούπολη αλλά και το Ντιγιαρμπακίρ στην Ανατολική Τουρκία, περί της πολιτικής εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, οι Τούρκοι φαινομενικά επιθυμούν λύση για το Κουρδιστάν, αλλά και για το προβάδισμα που έχει το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος. Διαφαίνεται ακόμα, πως η λύση θα δοθεί ποικιλοτρόπως και πολυεπίπεδα. Με πράσινες και νεκρές ζώνες εντός της Συρίας. Κάτι αντίστοιχο επιθυμεί και με την Κύπρο. Επιθυμεί την διαμόρφωση μιας νέας «στρατηγικά διευρυμένης» πράσινης ζώνης, που ανταποδοτικά θα ωφελήσει, πιθανές διαπραγματεύσεις αλλά και λύσεις μονομερώς για την Τουρκία.

Μελετώντας προσεκτικά τις διεθνείς κινήσεις και ανταποκρίσεις της Τουρκίας, δηλαδή, τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις και διαμεσολαβήσεις με παγκόσμιους εταίρους, για να λάβει μέρος πρακτικά στον αγώνα κατά του Ισλαμικού κράτους, διαπιστώνεται, πως ο πραγματικός λόγος των ζωνών που επιθυμεί η Τουρκία, δεν είναι αποτελούν παραμόνο μονομερώς και προσωπικό όφελος, για την ίδια και με τα δικά τους δεδομένα. Επίσης, δεν τους ενδιαφέρουν οι ζώνες αυτές αν θα εξελιχθούν χερσαία ή και θαλάσσια: «Όλα τα ζητήματα διεθνή και περιφερειακά είναι υπό διαμόρφωση και διαπραγμάτευση», σύμφωνα με το «Στρατηγικό βάθος και μήκος» της Τουρκίας, «αρκεί να αποδεχτεί κανείς τις πολιτικές επιλογές τους».

Οι παραπάνω στόχοι της Τουρκίας, πληρούν εθνικές ανάγκες τακτικής φύσεως, με στρατηγικά και χρονικά διαμορφωμένο χάρτη. Έτσι, «επιτέλους», θα αντιμετωπιστούν ολοκληρωτικά, άλυτα θέματα κατά τα δεδομένα της Τουρκίας. «Παγιωμένα θέματα», τα οποία ήρθε η ώρα της πλήρους ενασχόλησης και πιθανής λύσης για το συμφέρον της ίδια της Τουρκίας και μόνο.

Η Τουρκία, για ακόμα μια φορά και σύμφωνα με τα παραπάνω, δεν μπορεί να κατανοήσει την πλήρη και ουσιαστική διαφοροποίηση της ιδέας της Ενωμένης και συμμετοχικής Ευρώπης. Διαμορφώνει «Στρατηγικό βάθος», όπως ακριβώς είχε διατυπώσει στο ομότιμο βιβλίο του ο νέος Πρωθυπουργός Νταβούτογλου.

Ταυτοχρόνως, έχοντας στο «βάθος» υφιστάμενη αλλά καλά κρυμμένη στρατηγική ανασφάλεια, δηλαδή, το φόβο και τρόμο των εξτρεμιστών Ισλαμιστών, που αναπτύσσονται στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας με την πόλη Κομπανί, να παίζει βασικό τακτικό ρόλο, η Τουρκία αντιπερισπαστικά, δημιουργεί επιμελώς, πολλαπλούς και πολυδιάστατους παράγοντες πολιτικής αστάθειας και στην περιοχή της Κύπρου. Αυτή είναι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας! Αυτή αναπτύσσεται και συμπεριλαμβάνει και τη πολιτική αντιμετώπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας!  

Δεν έχει γίνει αντιληπτό ένα σοβαρό ζήτημα από την Τουρκία: Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει λόγο. Αναπτύσσει πολιτική ουσίας. Υλοποιεί μια καλά συγκροτημένη εξωτερική πολιτική. Αναπτύσσει μια διεθνή πλέον αμυντική αλλά και εξίσου σημαντικά επικοινωνιακή στρατηγική, ουσίας πολιτική.

Τις τελευταίες ημέρες, θα τολμούσα να πω, πως η Κυπριακή ΑΟΖ και συγκεκριμένα το οικόπεδο 9, τελεί υπό προσωρινή «κατοχή», από το τουρκικό ερευνητικό Barbaros, αλλά και από τις Τουρκικές στρατιωτικές φρεγάτες TCG-Bafra και Mizrak, τα οποία πλέουν παρανόμως, βάσει της Τουρκικής μονομερούς ναυτικής οδηγίας NAVTEX στο τεμάχιο 9, κοίτασμα «Ονασαγόρας» της Κυπριακής ΑΟΖ.

Αντιλαμβάνεται κανείς, ότι με αυτές τις απαράδεκτες ενέργειές τις, η Τουρκία ούτε επιθυμεί, αλλά ούτε μπορεί να καθίσει στο τραπέζι διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό ζήτημα. Δεν έχει και δεν προτείνει καμία επιλογή λύσης του Κυπριακού ζητήματος.

Ύστερα από τα παραπάνω, δεν θεωρείται τυχαία η πολιτική επιλογή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόφαση της να μην συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, είναι το αποτέλεσμα «της Πολιτικής Επιφάνειας της Τουρκίας».

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, έκανε θετικές κινήσεις τακτικής, όπως ανακοινώθηκε από τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Χριστοδουλίδη. Δεν μπλόφαρε και δεν μπλοφάρει, όπως κάνει συνήθως η Τουρκική διπλωματία και πολιτική. Έκανε πράξη η κυβέρνηση της Κύπρου τα όσα είχε προειδοποιήσει.

Ήταν αναμενόμενη η αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων όπως των ΗΠΑ, υπέρ της Κύπρου, στο πιο εφικτό δυνατό μέτρο. Έστω και αν είχαν την πεποίθηση, πως έπρεπε να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Όπως όμως και στο Παλαιστινιακό ζήτημα, το Ισραήλ έχει λόγο, έτσι έχει και η Κύπρος για τα εθνικά της συμφέροντα. Η Κύπρος είναι χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χαράσσει νέα πολιτική, ουσιαστική για το μέλλον της αλλά και το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης και της διεθνούς κοινότητας. Έχει κοινή και ομόφωνη πολιτική φωνή. Σέβεται και υιοθετεί τους διεθνείς νομικούς και πολιτικούς όρους και συμβάσεις. Έχει την δυνατότητα να επιβάλλει να λάβει εφόσον χρειαστεί, μέτρα αλλά και αντίμετρα στην Τουρκική πρόκληση. Μπορεί να φέρει εξίσου βαρύνουσας σημασίας προτάσεις και λύσεις,  για να υπάρξουν πραγματικές και ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με χρονοδιαγράμματα για τη λύση του Κυπριακού. Η διαφορά της, με την Τουρκία.

Έτσι, η Κύπρος ως χώρα Ευρωπαϊκή, με διεθνή οντότητα και υπέρ της διεθνούς Συμμαχίας, αποτελεί στρατηγική επιλογή της Δύσης, ως Σύμμαχος αξιόπιστος. Επίσης και για άλλες χώρες όπως η Ρωσική Ομοσπονδία, που σημειωτέο, σιωπηλά αλλά σταθερά επανέρχεται.

Οι επιλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας επομένως είναι συγκεκριμένες και θετικές: Κινούνται υπέρ της περιφερειακής και διεθνούς ασφάλειας. Υπέρ της στρατηγικής σταθερότητας για την περιοχή.

Οι επιλογές είναι πραγματικές και υλοποιήσιμες. Είναι θετικής διαπραγματευτικής ισχύος. Ωστόσο επιβάλλεται να υπάρχει: 1. Σταθερός συνομιλητής. 2. Προσήλωση στα θέματα λύσης του Κυπριακού ζητήματος. 3. Κατανόηση της Ευρωπαϊκής ιδέας, μιας πραγματικής Ευρώπης της Δημοκρατίας, των επιλογών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 


Top