Απόψεις Μάριος Ευθυμιόπουλος Το Ισλαμικό Κράτος, η Γεωστρατηγική, οι Επιλογές

Το Ισλαμικό Κράτος, η Γεωστρατηγική, οι Επιλογές

Ειδικεύεται στην Στρατηγική Πολιτική. Είναι επισκέπτης Καθηγητής στο ίδρυμα Harriman, Columbia University, New York και Πρόεδρος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Διεθνών Ευρωπαϊκών Ατλαντικών και Στρατηγικών Μελετών, Strategy International



Το Κομπανί σε Πολιορκία

«Η πολιορκία θεωρείται δεδομένη, η κατάληψη της πόλης, εντός των ωρών», από τους τρομοκράτες, του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους, αναφέρουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Οι Σύριο-Κούρδοι, κατά πλειοψηφία τους, συμπληρώνουν, πως οι υλικές καταστροφές σε όλους του τομείς είναι τεράστιες. Οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν ανυπολόγιστες. Οι εναπομείναντες κάτοικοι της πόλης Κομπανί της Συρίας, ζουν με το φόβο κατάληψης της πόλης από μια τρομοκρατική οργάνωση που ζητά το νόμο της Σαρία να γίνεται εφαρμογή στο ακέραιο με μορφή ακραίου Ισλαμισμού και φανατισμού.

Αυτή είναι η μόνη και ουσιαστική αλήθεια στην παρούσα χρονική συγκυρία. Το Κομπανί, μια σχεδόν αμιγώς Κουρδική πόλη της περιοχής (νομού) του Χαλέπι, βόρεια της Συρίας, ανατολικά-νότια της Τουρκίας, με πλούσια ιστορία Αρμενίων επίσης αλλά και Χριστιανών που είχαν εκδιωχθεί ιστορικά κατά τον 19 και 20ο αιώνα δεν είναι μια ιστορική πόλη, ωστόσο είναι μια πόλη που ήταν γνωστή για το διακρατικό εμπόριο, την πολύ-εθνικότητα και την πολύ-θρησκευτικότητά της.

Έγκλημα και Καταστροφή

Διαπράττεται ένα έγκλημα στην παρούσα περιοχή. Ο λόγος είναι πολλαπλός. Πέραν της συνεχούς δολοφονικής τάσης των ισλαμιστών εξτρεμιστών, το βάθος και το επίπεδο ζημίας σε υποδομές και την ανυπολόγιστη καταστροφή της ιστορίας της Συρίας, το βάθος της καταστροφής και της μετακίνησης της αστάθειας είναι μεγάλο.

Το «Στρατηγικό βάθος» όπως αναφέρει σε ομότιμο τίτλο ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Νταβούτογλου αρχίζει και ξετυλίγεται. Ωστόσο εις βάρος της Δύσης. Εις βάρος του διγενή αλλά και αλλόθρησκου πληθυσμού από τους Μουσουλμάνους, που συγκαταλέγεται σε ομάδες ομογενών, ο καθένας από την πατρίδα τους. Εις βάρος των Μουσουλμάνων ειρηνικών, μετριοπαθών κατά τα λεγόμενα των υποστηρικτών του Ισλαμικού Κράτους.

Είναι, ένα δημιούργημα της Δύσης, αναφέρουν ορισμένοι. Τους εκπαίδευσαν και τους οργάνωσαν. Τους πλήρωσαν και τους έδωσαν την ευκαιρία εξίσου να παίξουν εναντίον του καθεστώτος του Ασάντ, αλλά και να εισχωρήσουν στο Ιράκ αλλά και στο Λίβανο. Τους άφησαν να ζητήσουν βοήθεια από άλλους αδερφούς Μουσουλμάνους στο εξωτερικό η οποίοι ανέμεναν ορισμένοι εξτρεμιστές την ευκαιρία της έκφρασης και χρήσης όπλου. Χρησιμοποιώντας τα κοινωνικά δίκτυα και την δύναμη της κάμερας, με πολλαπλασιασμό αυτών σε πολλά επίπεδα και τομείς χρήσης της τεχνολογίας που ακόμα γίνεται, γίνεται η προετοιμασία και ο προσηλυτισμός στον «αγώνα της Τζιχάντ».

Δεν διστάζουν όλοι τους να αδράξουν την ευκαιρία να προσθέσουν την πίστη τους και προσπάθειά τους να θέσουν τέλος σε ένα κόσμο που πιστεύουν πως πρέπει να πάψει να ισχύει.

Ένα κόσμο που εκτίνεται σε χάρτες όπως δημοσίευσαν οι Ισλαμιστές Εξτρεμιστές, μέχρι και την Αυστρία αλλά και συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ένας χάρτης που κυκλοφορεί και στην εγγύς ανατολή και εμπεριέχει και άλλα κράτη νυν Μουσουλμανικής διοίκησης της Σαρία. Το είδα με τα μάτια μου σε πρόσφατό μου ταξίδι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αυτό είναι το νέο «Χαλιφάτο» ανέφεραν ορισμένοι Ισλαμιστές. Αυτή είναι η δική τους μεγάλη ιδέα. Ένα ακόμα νέο Ισλαμικό Κράτος.

Αυτοί που σήμερα πιστεύουν στον τρόπο ζωής  δια του απαγχονισμού και αλλαξοπιστίας, δια μέσου εγκληματικών πράξεων και συνεχών βιασμών, υπό συνθήκες οτιδήποτε εκτός από ανθρώπινες κάνουν προσπάθεια έντασης του πολέμου. Αυτοαποκαλούνται «μάρτυρες του Ισλαμικού Κράτους». Αυτά τα δεδομένα είναι τα ωμά δεδομένα, πραγματικά, προσφάτως επιστημονικά και ερευνητικά.

Η καταστροφή είναι πολυδιάστατη Όχι μόνο των περιοχών, υποδομών, ανθρώπινης ζωής, αλλά εξίσου κοινωνιών, πίστης και πνευματικής αναζήτησης, παιδείας και μόρφωσης, καθώς και απειλής εναντίον των χωρών που πιστεύουν στην Ελευθερία, την Δημοκρατία και την εναλλακτικότητα, το τελευταίο ως νέα δυναμική, πολιτική και δυτική πραγματικότητα.

Δεδομένα Γεωστρατηγικής

Τα πραγματιστικά δεδομένα είναι πολλαπλά και πολυδιάστατα. Είναι γεωστρατηγικής φύσεως αλλά και τακτικής επιχειρησιακής ικανότητας ακόμα και των ανταρτών αυτών, των εξτρεμιστών τρομοκρατών. Αν υποθέσουμε πως το Κομπανί εν΄τέλει πέσει στα χέρια των Ισλαμιστών και σταθεροποιηθεί η κατάσταση, τότε υπάρχουν δύο νέα δεδομένα: 1. Εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων της Τουρκίας. Στο μεταξύ ο άμαχος πληθυσμός κατά πλειοψηφία Σύριοι, ενάμιση εκατομμύριο, ο υπολογίσιμος αριθμός, να βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής, της ανθρώπινης ζωής, καθώς θα βρεθούν μόνο στη μέση.

Εξίσου, οι κούρδοι μαχητές, και στρατιώτες θα αποσυντονιστούν, σε επίπεδο τακτικής αλλά και στρατιωτικής ικανότητας. Ο Λίβανος θα αποτελέσει την επόμενη περιοχή επιρροής και πολεμικών συρράξεων που ήδη αναπτύσσονται. Η Συρία θα επιδιωχθεί να καταληφθεί ολοκληρωτικά.

Τα δεδομένα αυτά θα φέρουν πιθανά νέα σενάρια και επερχόμενες αντιδράσεις με τις γύρω χώρες να παίρνουν θέση: Το Ιράν πιθανολογείται πως εν τέλει θα εμπλακεί πρακτικά και επίσημα. Η Ρωσία ήδη συμμετέχει σταδιακά μέσω του Ασάντ. Πιθανώς να εμπλακεί και στην Συμμαχία των προθύμων με την προοπτική αναδιάρθρωσης της πολιτικής της Δύσης εναντίον της. Ο Συριακός Στρατός του Ασάντ θα πρέπει να ενισχυθεί πιθανώς από το «διεθνή παράγοντα»!! Το Ισραήλ θα κάνει κάποια βήματα που δεν θα τα αναμένει κανείς, στρατηγικής και τακτικής φύσεως. Η ιδέα έχει ήδη προ-διαμορφωθεί: Θα πρέπει το Ισραήλ να επιδιώξει να δημιουργήσει Συμμαχία των προθύμων περιφερειακά. Κατά τέτοιο τρόπο που να αποφέρει σταθερότητα στην περιοχή! Όσο και αν φαντάζεται παράξενο, το Ισραήλ επιθυμεί σταθερό Λίβανο πλέον. Όπως επιθυμεί και σταθερή Ιορδανία και Αίγυπτο αλλά εξίσου Κύπρο και Ελλάδα. Περί των τελευταίων δύο, το Ισραήλ ήδη τα εμπλέκει στο στρατιωτικό της δόγμα, σχεδόν αναφερόμενη την περίπτωση ως μια πραγματική αμυντική Συμμαχία.

Στο σημείο αυτό εμπλέκεται και η Αίγυπτος, που για ακόμα μια φορά θα παίξει του ρόλου του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και όποιας χώρας επιθυμήσει να πάρει μέρος σε Συμμαχία και σε αυτόν τον τομέα. Σηματοδοτώντας την αρχή της σταθεροποίησης της σχέσης και της γεωστρατηγικής περιοχής. Με κατάλληλες κινήσεις η περιοχή πιθανώς να γίνει στην μετά Ισλαμικού παράγοντα εποχή, η περιοχή παράγοντας εμπορίου. Που; σε επίπεδο ενέργειας όπως και φυσικών πόρων, όπως το νερό. Κάτι που θα αλλάξει άρδην, τον εμπορικό χάρτη όπως και των χάρτη συναλλαγματικών τακτικών και στρατηγικών «εξισώσεων και αναλύσεων». Θα αλλάξει το γεωστρατηγικό ενεργειακό χάρτη των περιοχών αλλά και την ΑΟΖ κάθε χώρας.

Η Μετεξέλιξη

Η Συρία πρέπει να διώξει τον Ασάντ, όπως αναφέρουν διεθνείς παράγοντες και ηγέτες όπως και ο Πρόεδρος Ερντογάν της Τουρκίας, αλλά χειρότερα, πρέπει να φύγει πρώτα το Ισλαμικό Κράτος το οποίο έχει τάσεις επέκτασης και τάσης αποσυντονισμού της εξωτερικής πολιτικής πλεύσης της Τουρκίας απέναντι στην Μέση Ανατολή ακόμα και το Κυπριακό ζήτημα και την Ελλάδα.

Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ σε ομιλία του πρόσφατα στο Harvard ανέφερε πως ορισμένες φορές κάνεις συμμαχίες και με αυτούς που γνωρίζεις ότι είναι προσωρινοί. Καθώς γνωρίζεις πως μια συμμαχία μπορεί να είναι βραχυπρόθεσμη. Αυτή λοιπόν την Συμμαχία πιθανώς να επιδιώξει και το Ισραήλ που θα στηρίξουν οι ΗΠΑ και θα εμπλακεί με την διεθνή συμμαχία.

Θα στηρίξει σίγουρα η Τουρκία μεταξύ άλλων αλλά και ο Αραβικός Σύνδεσμος όπως και Η Ρωσία η οποία τελευταία σιωπηλά μπαίνει ξανά στο παιχνίδι ως «συνεργάτης και παλιός αντίπαλος». Εξίσου και η Βόρειο-Ατλαντική Συμμαχία. Η οποία καλείται να δημιουργήσει στόχους συμβατούς με τα νέα δεδομένα τα οποία είναι χαώδη σε ορισμένες περιπτώσεις.

Η Αραβική Ένωση, θέτει σιωπηλά και υπό αμφισβήτηση ορισμένες πράξεις Αράβων μεμονωμένων ως άτομα από χώρες της Εγγύς Ανατολής ως χρηματοδότες. Επιπλέον αναθέτει ρόλους και κινήσεις όπως αυτή της εμπλοκής των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, που δεν είναι η πρώτη εναέρια εμπλοκή σε άλλη χώρα, καθώς αν μελετήσει κανείς, θα διαπιστώσει πως βομβάρδισαν προ λίγου καιρού και περιοχές στην Λιβύη, καθώς εκεί βρίσκεται θύλακας άλλων εξτρεμιστών πιθανώς υποστηρικτών του Ισλαμικού Κράτους.

Αυτό το τελευταίο γεγονός, χαρακτηρίζει την γεωπολιτική στροφή που εν τέλει, θα πάρει το Ισλαμικό Κράτος. Μιλά για την στρατηγική της χερσαίας δύναμης, αλλά εξίσου της εξόδους προς την θάλασσα και την προοπτική εξέλιξής τους. Η Μεσόγειος, Μαύρη Θάλασσα και το Αιγαίο μαζί και με την Αδριατική είναι βασικοί πυλώνες ανάπτυξης αλλά και ισορροπίας δυνάμεων του νότου της Ευρώπης, της Ανατολής και Μέσης Ανατολής, Μικράς Ασίας και Βόρειας Αφρικής που οδηγούν στον Αραβικό ή Περσικό Κόλπο, αλλά και τις περιοχές ανατολικά της Αφρικής μέχρι και τον Ινδικό Ωκεανό.

Η Κύπρος

Στα πλαίσια αυτά, η Κύπρος καλείται να προετοιμαστεί. Το επίπεδο εκτάκτων αναγκών είναι ένα, για αυτό και το μνημόνιο αναβάθμισης συνεργασίας Ελλάδος Κύπρου με τον απερχόμενο Υπουργό Άμυνας της Ελλάδος να λαμβάνει θέση επιτρόπου Μετανάστευσης, όσο και τον νέο επίτροπο εκτάκτων αναγκών εκ’ Κύπρου να αναλαμβάνει ρόλο που και οι δύο θα καλούνται να πάρουν θέσεις και αποφάσεις δύσκολες.

Το επίπεδο τροφοδοσίας και στρατιωτικής προετοιμασίας. Τεχνικής υποστήριξης και Ιατρικής περίθαλψης. Τελικά συμμετοχής σε ένα πόλεμο που χρειάζεται ανεφοδιασμούς εναέριους, θαλάσσιους και χερσαίους. Χρήματα για την θωράκιση της Κύπρου για τον Έλεγχο των περιοχών με αντίστοιχα ραντάρ αλλά και εξειδικευμένο προσωπικό αντιτρομοκρατίας, όχι μόνο εσωτερικής αλλά πλέον και εξωτερικής και ασύμμετρων απειλών, χερσαίων, Θαλάσσιων αλλά και Εναερίων, αν κρίνουμε την πρόσφατη επίτευξη του στόχου των εξτρεμιστών Ισλαμιστών στην Λιβύη να καταλάβουν σταθμευμένα αεροπλάνα εταιρειών της Λιβύης.

Πρέπει να γίνει σαφές ότι οι νόμοι του κάθε νομίμου Δημοκρατικού κράτους για τις περιπτώσεις εθνικής άμυνας και ασφάλειας θα τηρηθούν κατά γράμμα και θα επιβάλλεται η αντίστοιχη ποινή που θα είναι επιβλαβής για όσους απειλούν με πόλεμο ή αποσταθεροποίηση.

Τελικά η Κύπρος, σωστά ανέφερε ο ΥΠΕΞ κ. Ιωάννης Κασουλίδης καλείται να πάρει μέρος στην διεθνή συμμαχία. Η Κύπρος ενισχύει την προσπάθειά στο επίπεδο που μπορεί και πρέπει. Ενισχύει τη συνεργασία με τις ΗΠΑ σε επίπεδο συνεργασίας πληροφοριών όπλων και γιατί όχι και χρήσης στρατιωτικών και ναυτικών βάσεων. Εξίσου με την Ρωσία γίνεται σαφής η κατανομή ισομερώς πολιτικής στήριξης. Γίνεται εν’ τέλει σαφής η πρόθεση να βοηθήσει και να στηρίξει το Λίβανο η Κύπρος και όχι μόνο σε τεχνικά και στρατιωτικά μέσα.

Ωστόσο μένει ακόμα να απαντηθούν κάποια ερωτήματα. Υπάρχει αρχείο πιθανών Τζιχαντιστών, οικογενειών και οπαδών και χρηματοδοτών που πρέπει να σταματήσουν πρώτα όλες οι Δυτικές χώρες;  Υπάρχει το πλαίσιο στην πολιτική της Μετανάστευσης. Υπάρχει η αντιτρομοκρατική ασύμβατη και συμβατή πολιτική; Υπάρχει κυβερνο-πολιτική και κυβερνο-ασφάλεια σε κάθε χώρα ώστε να μπλοκάρονται τα σήματα και να γίνονται ενδελεχείς έλεγχοι στα νόμιμα πλαίσια της κάθε χώρας για την προστασία όλων των πολιτών και κοινωνίας μας;

Επιλογές

Η ώρα της Κύπρου συνεπώς είναι εδώ. Είναι ευκαιρία με συγκροτημένα δεδομένα. Και επιλογές καθόλα νόμιμες και δημοκρατικές. Η εμπλοκή εμπεριέχει πάντα κάποιο ρίσκο αλλά θα αποτελέσει σοβαρή ανάσα για την γεωστρατηγική πλεύση αναγνώρισης σταθερών αξιών της νήσου στο διεθνές σκηνικό. Είναι καλό για την οικονομία και την πολιτική επικοινωνία. Θα θέσει βάσεις αλλαγής σε όλους τους τομείς εγχώριους και εξωγενείς. Μπαίνει σε χρήση ένας μηχανισμός άμυνας, ασφάλειας αλλά στάσης συμμετοχικής όχι κανονιστικά αλλά πραγματιστικά. Μετά από πολλά χρόνια, υπάρχουν δεδομένα και επιλογές ξεκάθαρες.  


Top