Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Η Μεγάλη Ήττα του Πατέρα της Νίκης…

Η Μεγάλη Ήττα του Πατέρα της Νίκης…

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Πατέρας της νίκης ονομάστηκε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που οδήγησε, μέσα απ’ το μακελειό της ανθρωπότητας, στη συντριβή του Ναζισμού και του Φασισμού. Το ότι, όμως, ξέσπασε ο Β΄Π.Π. (1939 - 1945), το γεγονός ότι οι νικήτριες δυνάμεις του Α΄Π.Π. (1914 - 1918) απέτυχαν να αποτρέψουν τον 2ο, υπήρξε η Μεγάλη Ήττα της πολιτικής του Τσώρτσιλ. Η αποτυχία του να πείσει τους προ του πολέμου διαδοχικώς κυβερνήσαντες στο Λονδίνο και στο Παρίσι, (α) για την έγκαιρη και ορθή διάγνωση του χιτλερικού κινδύνου και (β) για την κατεπείγουσα αναγκαιότητα τής πολιτικής τής Αποτροπής, την οποία ο ίδιος υποστήριζε, απέναντι στην πολιτική των Ψευδαισθήσεων και του Κατευνασμού που εκείνοι υλοποιούσαν.

Ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο από τις διδαχές που περιέχει -για όσους δεν είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως- η 6τομη ιστορία του Β΄ Π.Π. του Τσώρτσιλ, που τώρα κυκλοφορεί, ξανά, σε τομίδια σύνοψης του Denis Kelly και μετάφραση Γιάννη Καστανάρα, απ’ την εφημερίδα «Καθημερινή».

Όπως τους Κερκυραίους, στην Ιστορία του Θουκυδίδη, πριν ξεσπάσει ο Πελοποννησιακός Πόλεμος (431 - 404 π.Χρ.) που προέτρεπαν τους Αθηναίους ότι, έναντι των Κορινθίων και Λακεδαιμονίων, θα ΄πρεπε «προεπιβουλεύειν αυτοίς μάλλον ή αντεπιβουλεύειν» = «να τους προλάβωμεν μάλλον εις τα σχέδιά των παρά να ματαιώσωμεν αυτά εκ των υστέρων» (Α-33,4), έτσι κι ο Τσώρτσιλ προσπαθούσε, ΜΑΤΑΙΩΣ ΟΜΩΣ, να πείσει τους διαδοχικούς πρωθυπουργούς Stanley Baldwin και Neville Chamberlain, ν’ ανακόψουν τον Χίτλερ πριν ενδυναμωθεί κι αποθηριωθεί. Η πολιτική τους, μαζί με των όμοιών τους στο Παρίσι, πολιτική του Καλού Παιδιού, Πολιτική του Κατευνασμού, μ’ αποκορύφωμα το Σύμφωνο του Μονάχου (1938), άνοιξε τις ορέξεις του Ναζιστή σφαγέα να σφαγιάσει την ανθρωπότητα…

Όταν η εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία 1.9.1939 σήμανε την έναρξη του Β΄ Π.Π. ο Τσώρτσιλ σημείωνε: «Έτσι φτάνουμε στην κορύφωση αυτής της θλιβερής ιστορίας των εσφαλμένων αποφάσεων […] Τώρα επιτέλους ήταν το τέλος της βρετανικής και της γαλλικής υποταγής. Αυτή τη φορά είχε παρθεί επιτέλους η απόφαση, την πιο ακατάλληλη στιγμή και υπό τις λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες, που σίγουρα θα οδηγούσε εκατομμύρια ανθρώπους στη σφαγή. Εδώ υπήρχε μια δίκαιη υπόθεση που είχε εξελιχθεί εσκεμμένα και με τους χειρότερους δυνατούς χειρισμούς σε έναν θανάσιμο αγώνα, αφού τα πλεονεκτήματά της και τα ατού είχαν σπαταληθεί με τόση απρονοησία. Ωστόσο, αν δεν πολεμήσεις για το δίκαιο όταν είναι εύκολο να νικήσεις χωρίς αιματοχυσία, αν δεν πολεμήσεις όταν η νίκη είναι σίγουρη και χωρίς μεγάλο κόστος, μπορεί να έρθει μια στιγμή που πρέπει να πολεμήσεις με όλες τις πιθανότητες εναντίον σου και έχοντας μόνο μιαν αβέβαια πιθανότητα να επιβιώσεις. Υπάρχει όμως και μια ακόμα χειρότερη περίπτωση: να αναγκαστείς να πολεμήσεις όταν δεν υπάρχει πλέον ελπίδα να νικήσεις, επειδή ο θάνατος είναι προτιμότερος από τη σκλαβιά» (σ.260)…

ϊσως δεν θα ΄πρεπε να υπάρχει πολιτικός που να θεωρεί εαυτόν επαρκώς καταρτισμένο στην πολιτική, αν δεν έχει μελετήσει προσεκτικά τουλάχιστον τον 1ο τόμο του Ουίνστον Τσώρτσιλ, για την αποτυχία Αποτροπής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου…
 


Top