Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Ζωή Κωνσταντοπούλου & Ντερβίς Α. Καβάζογλου

Ζωή Κωνσταντοπούλου & Ντερβίς Α. Καβάζογλου

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Τον ηρωικό Καβάζογλου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και τον σύντροφό του και οδηγό του Κώστα Μισιαούλη, την Κυριακή, 11 Απριλίου 1965, ΔΕΝ τους δολοφόνησαν, γενικά κι αόριστα τα… «όπλα του εθνικισμού», όπως διατείνεται η κακώς -κάκιστα- πληροφορημένη Πρόεδρος της Βουλής των (εν Ελλάδι) Ελλήνων κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, επισκεπτόμενη τη διχοτομημένη απ’ τους Τούρκους κατακτητές μεγαλόνησο. Αλλά: Τους έστησαν ενέδρα σε σημείο που θα συναντούσαν «δικούς τους» συνεργάτες απ’ τη Λουρουτζίνα και τους γάζωσαν στα μπροστινά καθίσματα του οχήματός τους, διατεταγμένοι εκτελεστές της τουρκικής τρομοκρατικής ΤΜΤ, η οποία αποτελούσε από το 1958 τον στρατιωτικό βραχίονα του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας στην Κύπρο, με επικεφαλής εν ενεργεία αξιωματικούς του τουρκικού στρατού.

Της ΤΜΤ, πρωταγωνίστριας των σφαγών και του διακοινοτικού αίματος από το 1958. Η οποία, αφού καθυπέταξε με φασιστικές μεθόδους κι αιματηρή τρομοκρατία το σύνολο σχεδόν της τουρκικής μειονότητας, με τις απανωτές δολοφονίες αριστερών Τουρκοκυπρίων το 1958 κι αφού δολοφόνησε 23 Απριλίου 1962 και τους δημοσιογράφους Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Μουζαφέρ Γκιουρκάν, εξαπέλυσε τελικά την από πολλού προσχεδιασμένη ένοπλη Τουρκανταρσία του 1963-64…

Θα έπρεπε να γνωρίζει η κυρία Πρόεδρος της Βουλής ότι η απόδοση γενικά κι αόριστα στον… εθνικισμό, του συγκεκριμένου κακουργήματος, αποτελεί απόκρυψη των συγκεκριμένων κακούργων και αθώωση των πραγματικών δολοφόνων: Της ΤΜΤ ως νεο-χιτλερικού καθεστώτος επί των Τ/κ, όπως ακριβώς το περιέγραφε στα άρθρα και στις δημόσιες ομιλίες του πριν δολοφονηθεί, ο επικηρυγμένος από «εκατόν και έναν ορκισμένους μουτζαχίντ» της ΤΜΤ, Καβάζογλου. Και τα έγραψαν σε λεύκωμα του 1965, που επανέκδωσε και το 2005 η «Χαραυγή» του ΑΚΕΛ, οι σύντροφοί του Ιμπραχίμ Χασάν Αζίζ και Νουρεττίν Μεχμέτ Σεφέρογλου.

Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με τους καλούς - προοδευτικούς και τους κακούς - αντιδραστικούς εθνικισμούς. Το ‘χει κάνει, πολύ ικανότερα, στο τελευταίο του βιβλίο, «Πατριωτισμός & Αριστερά», ο σύντροφός της στον ΣΥΡΙΖΑ και νυν υπ.Εξ. του ελλαδικού μας κράτους, καθηγητής κ. Νίκος Κοτζιάς. Θα θυμίσουμε μόνον ότι ο ηρωικός Καβάζογλου, εμπνεόμενος κιόλας από την πρόσκληση που απηύθυνε ο μεγάλος Τούρκος κομμουνιστής ποιητής Ναζίμ Χικμέτ, το 1955 (στην αθηναϊκή «ΑΥΓΗ» της ελλαδικής αριστεράς) προς την τουρκική μειονότητα της Κύπρου να συνδράμει τον αντιαποικιακό αγώνα των Ελλήνων Κυπρίων για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ψήφιζε στην Κ.Ε. του ΑΚΕΛ και μετά το 1960, τη γραμμή της ηγεσίας του κόμματος για Ένωση με την Ελλάδα και το καταγράφει, στη σελίδα 164 του βιβλίου του «ΑΚΕΛ-Με τόλμη και παρρησία», το ιστορικό στέλεχος και βουλευτής του ΑΚΕΛ και της ΠΕΟ κ. Παύλος Δίγκλης…

ΕΡΩΤΗΣΗ
Πόσο ενδιαφέρουσα θα ‘ναι, άραγε, μια «ενδο-Αναν-ική» τηλεοπτική συζήτηση 3-4 επιμενόντων μέχρι σήμερα για την ορθότητα του ΝΑΙ του 2004, λ.χ. των κ.κ. Διον. Διονυσίου του «Πολίτη», Αλ. Κωνσταντινίδη της «Αλήθειας», Μιχ. Παπαπέτρου πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου και Γ. Βασιλείου πρώην ΠτΔ, με τον νυν ΠτΔ και τότε ηγέτη του ΝΑΙ, κ. Νίκο Αναστασιάδη, με κεντρικό ερώτημα, γιατί δυο χρόνια στην προεδρία δεν κατάφερε να βρει μια λύση τύπου «Ανάν»;

Λάζ. Α. Μαύρος
 


Top