Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Του 17ρη αδελφού μας Ανδρέα Μακαρίου 1974

Του 17ρη αδελφού μας Ανδρέα Μακαρίου 1974

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Στην Έμπα της Πάφου, στη γενέθλια γη κηδεύτηκαν χθες τα οστά του θυσιασθέντος την αποφράδα 15η Ιουλίου 1974, 17χρονου τότε εθελοντή στην ένοπλη αντίσταση κατά του πραξικοπήματος, Ανδρέα Μακαρίου του Κώστα και της Εύας. Δολοφονήθηκε, μαζί μ’ άλλους τρεις, από ενεδρεύοντες στο Κολόσσι πραξικοπηματίες, που έπληξαν τα λεωφορεία των αντιστασιακών καθώς έσπευδαν απ’ την Πάφο στη Λεμεσό. Τάφηκαν τότε χωρίς κηδεία σ’ ανεξακρίβωτους τάφους στο κοιμητήριο Αγ. Νικολάου Λεμεσού. Εντοπίστηκαν διά του DNA προ της μετακομιδής τους στη γενέτειρα.
 
Ίσως δεν θα έπρεπε να είναι μόνο μια πάνδημη τελετή κηδείας, αργοπορημένη 40 χρόνια και οκτώ μήνες. Ίσως θα ‘πρεπε να ‘ναι ΚΑΙ μια παλλαϊκή συναυλία. Μεταδιδόμενη απ’ όλες τις τηλεοράσεις. Με όλες και όλους της πολιτείας παρόντες. Με το κορυφαίο του Θεοδωράκη, «Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού». Για τον φρικτό μας Εμφύλιο 1943-49 στη μητέρα Ελλάδα. Με κείμενα κι απ’ τους ποταμούς αδελφικού αίματος των «Αδελφοφάδων» του Καζαντζάκη. Και με την φωνή του αλησμόνητου Μπιθικώτση να ψέλνει «δυο γιους είχες μανούλα μου», να άδει «τον Παύλο και τον Νικολιό» και να υμνωδεί δοξαστικά, «Ενωθείτε: Πολυχρόνιος ημέρα, τη Υπερμάχω, τη Υπερμάχω»…
 
Ίσως θα έπρεπε να είναι επιπλέον και σε κάθε πόλης θέατρο κι αμφιθέατρο, σ’ όλα τα σχολεία και στα πανεπιστήμια, ξανά και ξανά, παραστάσεις της «Αντιγόνης» του Σοφοκλέους, του 442 π.Χρ. Για τους αλληλοσφαγέντες αδελφούς της, Πολυνείκη κι Ετεοκλή, στην 7η Πύλη των Θηβών: «Ου γάρ τάφου νων τω κασιγνήτω Κρέων τον μεν προτίσας, τον δ’ ατιμάσας έχει» = τον ένα να θάψει με τιμές, τον άλλο πεταγμένο, ο Κρέων…
 
Ίσως θα ‘πρεπε και μια εντολή του Υπουργείου Παιδείας προς όλα τα σχολεία: Του Θουκυδίδη μας να διδάξουν επιμελώς, τα κεφάλαια για τον Εμφύλιο των Κερκυραίων του 427 π.Χρ. Και τις επαληθευόμενες -δυστυχώς- επί 2.500 χρόνια προβλέψεις του, για την πατρογονική μας εμφύλια «πανούκλα». Ιδίως στο Γ-82 του: «Πάντων δ’ αυτών αίτιον αρχή η διά πλεονεξίαν και φιλοτιμίαν, εκ δ’ αυτών και ες το φιλονικείν καθισταμένων το πρόθυμον» = αιτία όλων αυτών, η αρχομανία, απότοκο της πλεονεξίας και της φιλοδοξίας, που έσπρωχναν τις φατρίες [κόμματα] ν’ αλληλομάχονται με λύσσα… Κι απ’ του Μακρυγιάννη τ’ Απομνημονεύματα (κεφ.7ο) «ο πατριωτισμός όλων αυτηνών και της συντροφιάς τους, η ψύχωση της φατρίας και η διαίρεση κι ο εμφύλιος πόλεμος και η διχόνοια των μεγαλοκέφαλων… διά να μην δοξαστή ο ένας και χάση ο άλλος… ο Μπραΐμης μπήκε στην Πελοπόννησο και την έκανε γη Μαδιάμ»…
 
Επειδή η κηδεία των οστών του 17χρονου αδελφού μας Ανδρέα Μακαρίου που θυσιάστηκε στο φρικτά αδελφοκτόνο προδοτικό πραξικόπημα που εξαπέλυσε η ανθελληνική Χούντα των Αθηνών εναντίον του Ελληνισμού στην Κύπρο, την αποφράδα 15.7.1974, διδάσκει έκτοτε και πάντοτε: Ποτέ πια εμφύλιος διχασμός.
 
Ερώτηση
 
Τώρα βάλθηκαν, άραγε, ελαφρά τη καρδία, οι καλοί συνάδελφοι των τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και διαφημίσεων, να εκτοπίσουν άλλες δυο λέξεις της γλώσσας μας, τους «Διευθύνοντες Συμβούλους» και να επιβάλουν, τους… «Σι-ι-όους» τους - CEOs = Chief Executive Officers; Όπως επιβλήθηκαν απ’ τους ανελλήνιστους όλα εκείνα τα κακόηχα κι ακαλαίσθητα «Μπι-όου-ττι», «Εμ-όου-ττι», «Μπι-όου-σι», «Αϊ-εμ-έφ» κ.ο.κ., που σαν φτυμμαθκιές ξεπετάγονται απ’ το έρκος οδόντων των σπουδαιοφανών, σ’ έναν τόπο με τους περισσότερους κατά κεφαλήν «Έμ-εσ-σι», «Εμ-εϊ», «Ππί-έιτς-ντι» κι άλλους… δόκτορες;

Top