Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Περί τοιαύτης ουν πόλεως μαχόμενοι (3)

Περί τοιαύτης ουν πόλεως μαχόμενοι (3)

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Α Λ Λ’ ΟΜΩΣ οι Έλληνες Κύπριοι, δεν είχαν μιαν «τοιαύτην» πατρίδα - πόλιν - κράτος, υπόδειγμα ελεύθερου και ακμάζοντος δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως των αρχαίων Αθηναίων που εγκωμίαζε το 430π.Χ. ο Περικλής (Θουκυδίδη Β 35-46), ώστε να ’ναι περήφανοι γι’ αυτήν, όταν λ.χ. ήσαν σκλάβοι της στυγνής αγγλοκρατίας. Δεν υπέφεραν, όμως, από έλλειψη αυτοεκτίμησης. Δεν είχαν χαμηλή αυτοεικόνα. Δεν περιφρονούσαν ούτε και ντρεπόντουσαν για την Κύπρο, όπως συμβαίνει στη σημερινή κατάντια, που ανέλυσε το Σάββατο στο άρθρο του «Εθνική ταυτότητα και το μέλλον της χώρας» («Σ» 6.9.14 σελ. 27) ο κ. Παναγιώτης Κ. Περσιάνης κι απετέλεσε αφορμή για τα δικά μας σχόλια. Έγραψε, άλλωστε, ο ίδιος στο άρθρο του ότι: «Είναι μεγάλη ανάγκη να αναβιώσει η δυνατή αγάπη για την πατρίδα που επέδειξε ο λαός μας το 1955-59»…

Δ Ε Ν ΕΙΧΑΝ, όμως, ζήσει τέτοιου μεγαλείου πατρίδα και δεν ζούσαν τότε τέτοιας ποιότητας πολίτευμα, μ’ εκείνα τα 15 συνιστώντα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που η χθεσινή στήλη τρύγησε απ’ τον Περικλέους Επιτάφιο. Για παράδειγμα:
- Ζούσε, άραγε, τοιαύτης πόλεως καμάρι, Μάρτιο του 1957, στην αγγλοκρατούμενη Κύπρο του δήμιου Στρατάρχη σερ Τζων Χάρντινγκ, η γριά Αντωνού, μάνα του Γρηγόρη Αυξεντίου, όταν κραύγαζε «χαλάλι σου, πατρίδα, το παιδί μου»; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη: Και βέβαια την ζούσε! Ως εντελώς επικείμενη! Ψυχή τε και σώματι βιωνόταν ως: Ευλογημένη η ερχόμενη! Μετά βεβαιότητος επικείμενη! Διότι, όπως όλοι οι Έλληνες, ζούσε τον υπέρλαμπρου ηρωισμού αγώνα της ΕΟΚΑ μας. Στον οποίο, κάθε θυσία βιωνόταν ως μία ακόμη εμπράκτως προστιθέμενη βεβαιότητα για την απελευθέρωση της πατρίδας:

Κ Α Ι ΠΟΙΑ, άραγε, πατρίδα μπορούσε να είναι πιο τέλεια από εκείνην που για χάρη της, ο ανθός της ανδρείας και της λεβεντιάς γινόταν αυτοπροαιρέτως ολοκαύτωμα στο Μαχαιρά κι ανέβαινε στην Αγχόνη των Εγγλέζων τραγουδώντας περήφανα, «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ώ χαίρε ελευθεριά»; Ο διεξαγόμενος αγώνας, λοιπόν, για την απελευθέρωση: Επειδή των Ελλήνων ανέκαθεν, διά μέσου των αιώνων, μία υπήρξε η «μυστική συνταγή» επιβίωσης κι αυτοσεβασμού: Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον κρίναντες μη περιοράσθε τους πολεμικούς κινδύνους (Θουκ. Β-43)…

Α Ν Τ Ι Σ Τ Ρ Ο Φ Ω Σ ανάλογο: Ποια πατρίδα μπορεί να ’ναι σήμερα πιο άθλια και πιο επαίσχυντη, να ντρέπονται γι’ αυτήν οι πολίτες της, από εκείνην που την σέρνουν, επί 40 χρόνια 2ης Τουρκοκρατίας των μισών της εδαφών, στην ολοκληρωτική τουρκική συγκυριαρχία του Διζωνικού Συνεταιρισμού Δύο Ίσου Καθεστώτος Συνιστώντων Κρατών; Είναι κανείς έτοιμος -έστω κι ένας- να θυσιαστεί περί τοιαύτης τουρκικής συνιδιοκτησίας πατρίδα;

ΕΡΩΤΗΣΗ
Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες προέβη ή, έστω, σχεδιάζει να προβεί η κυβέρνηση Αναστασιάδη και το Υπ.Εξ. του κ. Ιω. Γλ. Κασουλίδη προς τον ΟΗΕ και την Ε.Ε., αφ’ ότου πληροφορήθηκε ότι στη συνάντησή του με τα κόμματα του τουρκικού κατοχικού ψευδοκράτους την Δευτέρα, 1.9.14, ο νέος πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «ζήτησε από τα κόμματα να αυξήσουν [με εποίκους] τον πληθυσμό του ψευδοκράτους και να μη δημιουργούν εμπόδια στην παραχώρηση υπηκοοτήτων», κλιμακώνοντας το διεθνές έγκλημα πολέμου του παράνομου Εποικισμού που διαπράττουν οι Τούρκοι κατακτητές; Θα συνεχίσει απλώς να μετέχει στις «διακοινοτικές» συνομιλίες;


Top