Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Άντρος Κυπριανού, ΑΚΕΛ και τα ρέστα

Άντρος Κυπριανού, ΑΚΕΛ και τα ρέστα

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Ε Ι Χ Ε ΕΝΑΝ εξόχως ενδιαφέροντα τίτλο το άρθρο που διένειμε στις εφημερίδες, με τη δική του υπογραφή, ο γ. γρ. της ΚΕ του ΑΚΕΛ κ. Άντρος Κυπριανού: «Η Κύπρος στο σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον». Ματαίως όμως ελπίσαμε ότι θα διαβάζαμε, επιτέλους, κάποιες προτάσεις, ιδέες ίσως, εισηγήσεις και σχέδιο, με όρους που συγκροτούν την έννοια της γεωπολιτικής και μεγέθη που συναρμολογούν την έννοια της γεωστρατηγικής, ώστε η Κύπρος (το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας) να δυνηθεί, ως εν δυνάμει παίκτης αξιοποίησης (εαυτής) τής ανέκαθεν σπουδαίας γεωγραφικής της θέσης, να διεκδικήσει την εκπλήρωση του πρωτίστως απελευθερωτικού εθνικού της συμφέροντος.

Σ Τ Ο ΑΡΘΡΟ του κ. Α. Κυπριανού δεν υπάρχει ούτε μία πρόταση, ούτε μία λέξη που να υπονοεί κάποιο σχέδιο ή έστω ιδέα για ενδυνάμωση, βελτίωση και αύξηση των εσωτερικών ή εξωτερικών συντελεστών εθνικής ισχύος. Με τους οποίους, ανέκαθεν στην ιστορία, κάθε κράτος, αξιοποιώντας τη δική του γεωγραφική θέση (τη γεωπολιτική του σημασία και τη γεωστρατηγική του αξία) συμμετέχει, διεκδικώντας μερίδιο υπέρ των δικών του εθνικών συμφερόντων, στο διεθνοπολιτικό γίγνεσθαι. Στο άρθρο του γ.γρ. του ΑΚΕΛ υπάρχει μόνο η εκπεφρασμένη έγνοια συντήρησης μιας… πάγιας εξωτερικής πολιτικής, με όλους και με κανένα, για να ΄ναι όλοι ευχαριστημένοι, κανένας παραπονούμενος τζιαι που στύλλον στύλλον άνεσιν.

Γ Ρ Α Φ Ε Ι ότι, «η άμεση κι ευρύτερη περιφέρεια της Κύπρου αποτελεί σήμερα ίσως την κύρια σκηνή στο θέατρο των παγκόσμιων ανταγωνισμών». Γράφει, επίσης, ότι, «είναι απολύτως αυτονόητο και σεβαστό το δικαίωμα της εκάστοτε εκλεγμένης κυβέρνησης να καθορίζει τις επιλογές και τον προσανατολισμό της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής». Σπεύδει, όμως, στα παγιωμένα θέσφατα: «Υπάρχει, ωστόσο, μια ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ γραμμή η οποία, παρά τις κατά καιρούς διαφορετικές της εκφάνσεις, ως απόρροια της πολιτικο-ιδεολογικής ταυτότητας κάθε κυβέρνησης, διατήρησε ένα ΘΕΛΕΜΕΛΙΑΚΟ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟ, γέφυρες ουσιαστικής επικοινωνίας και συνεργασίας με όλους τους βασικούς διεθνείς και περιφερειακούς συντελεστές, και δεν ενέδωσε σε διλήμματα του είδους είτε μαζί μας είτε με τους άλλους».

Α Λ Λ Α ΑΥΤΗ η «διαχρονική και θεμελιακή» δειλία και υποταγή (διότι περί αυτής πρόκειται: Δειλίας & Υποταγής) είναι γνωστό ότι επί 40 χρόνια δεν επέτρεψε στον Ελληνισμό να δει άσπρη μέρα. Είναι η πολιτική που συνοψίζεται π.χ. στη διαβεβαίωση του… μέγιστου στην ιστορία του ΑΚΕΛ, Δ. Χριστόφια, προς τους Εγγλέζους αποικιοκράτες (όταν ο κυπριακός Ελληνισμός δυστύχησε να τον έχει επί 5ετία ΠτΔ) ότι, μπορούν να αξιοποιούν ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΩΝ τη γεωπολιτική θέση και τη γεωστρατηγική αξία της Κύπρου, άχρι our children and grandchildren. Χρειάζεται, άραγε, να αναλύσουμε και τα… ρέστα;

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΑ 16.8.14


Μετά τις διακοπές μπορεί άραγε το ΑΚΕΛ (η Χαραυγή, η Γνώμη, ο Άστρα, η ΕΔΟΝ, η ΠΕΟ, η ΠΟΓΟ, η ΕΚΑ, ο επιστημονικός τους «Προμηθέας» μαζί λ.χ. με τον πανεπιστημιακό κ. Γουλιάμο μας) να οργανώσουν ένα ανοικτό επιστημονικο-πολιτικό συνέδριο, με μοναδικό θέμα «η 5ετία της προεδρίας Χριστόφια, οι εν Κύπρω βρετανικές βάσεις, τα βρετανικά συμφέροντα και το Κυπριακό»;


Top