Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Θερμοπύλαρχος Αθανάσης Μιχαήλ

Θερμοπύλαρχος Αθανάσης Μιχαήλ

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, η λευτεριά. Και ιδού, ξανά και πάλι: Τα μαρτυρικά οστά των ανδρειωμένων υπερασπιστών της λευτεριάς, θυσιασθέντων στις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες του 1974, ανασύρονται μετά από 40 χρόνια απ’ τους ομαδικούς τάφους της βαρβαρότητας του Τούρκου Αττίλα κατακτητή. Για να υπενθυμίσουν στους επιζώντες το ανεκπλήρωτο χρέος προς τη λευτεριά. Για να φωτίσουν ξανά τη δύσκολη ανηφοριά της τιμής και του καθήκοντος, μη συνεχίσουμε να ξεστρατίζουμε…
 
Σήμερα Παρασκευή 16.5.2014, στις 3μμ, κηδεύονται στην εκκλησιά της Χρυσοπαντάνασσας στη Μαλούντα, τα μαρτυρικά οστά του ηρωικού έφεδρου πολεμιστή του 226 Τάγματος Πεζικού, 27χρονου το 1974, Αθανάση Μιχαήλ ΑΣΜ 8061/65, του Αντωνίου και της Ιουλίας. Λαρνακέα την καταγωγή, νυμφευμένου με την Ελένη κι εγκαταστημένου στη Μαλούντα, με τρία τότε ανήλικα παιδάκια: Τη Βαθούλα, την Ιουλία και τον Δημητράκη. Αγνοούμενου επί 40 χρόνια. Τα μαρτυρικά του οστά εντοπίστηκαν κι ανασύρθηκαν από ομαδικό τάφο, εκτελεσθέντων από τον Αττίλα-2, Αδηλώτων Αιχμαλώτων, στην περιοχή του απίστευτου μακελειού που διέπραξαν οι Τούρκοι, εναντίον πλήθους αμάχων - ολόκληρων οικογενειών, από βρέφη έως γριές - και αιχμαλώτων εθνοφρουρών, στις σκλαβωμένες από 14.8.1974 περιοχές Παλαικύθρου - Μόρας τής τραγικής Μεσαορίας, εκείνου του απαίσιου Αυγούστου.
 
Ένας απ' το  πλήθος των ανδρειωμένων πολεμιστών της Εθνικής Φρουράς, που ενώ βίωσαν από τον πρώτο Αττίλα της 20ής Ιουλίου 1974 την προδοσία, τις αφύλακτες Κερκόπορτες της Κερύνειας, την εγκατάλειψη απ’ την ανθελληνική Χούντα των Αθηνών και τη φυγομαχία των δειλών και λιπόψυχων λιποτακτών, 9η Αυγούστου ’74 που πήγε με άδεια στην αγαπημένη του Ελένη και στ’ αγγελούδια του, ούτε καν πέρασε απ’ το μυαλό του να εγκαταλείψει τους συμπολεμιστές του, τη μονάδα του και της πατρίδος τα όπλα τα ιερά. Επέστρεψε στο τάγμα του, ευσυνείδητος στον προγονικό όρκο «ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά, ουδ’ εγκαταλείψω τον παραστάτη ότω αν στοιχίσω, αμυνώ δε μόνος και μετά πολλών και ιερά τα πάτρια τιμήσω»:
 
Τ ο 226 Τ.Π. μετά τις επιχειρήσεις 21-22 Ιουλίου 74 κατά των οχυρωμένων θυλάκων της ΤΜΤ στη Λάρνακα, όπου είχε δύο νεκρούς και τέσσερις τραυματίες και στα Κλαυδιά, μετακινήθηκε 31.7.74 σε Παλαίκυθρο - Κυθραία, προς ενίσχυση του τραγικού εν τέλει 12ου Τακτικού Συγκροτήματος. Υπέστησαν τον κύριο όγκο της προέλασης των συντριπτικά υπέρτερων δυνάμεων των made in USA αρμάτων μάχης του Αττίλα-2, υπό τον ανηλεή βομβαρδισμό της τουρκικής αεροπορίας και πυροβολικού. Στις 15 Αυγούστου 1974, τα υπολείμματα του 226 Τ.Π. συμπτυχθέντα στη Λάρνακα, κατέγραφαν στην αναφορά της μονάδας: «Αγνοούνται πέραν των εκατόν αξιωματικών και οπλιτών του τάγματος». Ανάμεσά τους κι ο Αθανάσης Μιχαήλ. Που σήμερα, εγγόνια και δισέγγονο που ουδέποτε τον γνώρισαν, παρά μόνο απ’ τις φωτογραφίες του, θα του πουν το «Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες», άσβεστοι οδοδείκτες του καθήκοντος απελευθέρωσης των σκλαβωμένων εδαφών της πατρίδας…

Top