Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Παπάσταυρος Σεϋχέλλες και δύο μισθοί…

Παπάσταυρος Σεϋχέλλες και δύο μισθοί…

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Μ Ι Α ΑΣΗΜΑΝΤΗ λεπτομέρεια σε κάποιες προσωπικές και πετσοκομμένες απ’ τη βρετανική λογοκρισία επιστολές, ενός εξόριστου το 1956 - 57 στις Σεϋχέλλες προς τη σύζυγό του, θέλει να μοιραστεί με το αναγνωστικό κοινό η στήλη. Κρίνοντας σημαντικότατο το ασήμαντό της! Στις 9.3.1956, πρώτο χρόνο του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., οι Εγγλέζοι εξόρισαν στην άλλη αποικία τους των Σεϋχελλών, τον ηγέτη του αγωνιζόμενου λαού, αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄, τον μητροπολίτη Κυρηνείας Κυπριανό, τον γραμματέα του και δημοσιογράφο Πολύκαρπο Ιωαννίδη και τον ιερέα της Φανερωμένης Παπάσταυρο Παπαγαθαγγέλου.

Ε Ξ Ο Ρ Ι Σ Τ Ο Σ με τους συγκρατούμενούς του φρουρούμενος στο Σαν Σουσί, δυόμισι χλμ. απ’ την πρωτεύουσα Βικτώρια της νήσου Μαχέ των Σεϋχελλών, ο 45χρονος πολύτεκνος ιερέας ειδοποιήθηκε, μέσω του εκεί κυβερνήτη William Addis, από την εδώ αποικιακή κυβέρνηση του στρατάρχη Χάρντινγκ, ότι αποφάσισαν να δίνουν 50 λίρες τον μήνα για τη συντήρηση της οικογένειάς του στην Κύπρο: Της παπαδιάς Γιαννούλας και των πέντε ανήλικων τέκνων τους, το μικρότερο, η Βαρβαρίτσα, μόλις τριών χρονών.

Κ Ι ΕΣΠΕΥΣΕ ευθύς να γράψει στην παπαδιά ο Παπάσταυρος τα εξής: «Από την ημέραν που θα πληρωθής από την Κυβέρνησιν [Χάρντινγκ] τον μισθόν μου, θέλω να παύσης να παίρνης τον μισθόν μου από την Αρχιεπισκοπήν και την Φανερωμένην. Δεν είναι ούτε δίκαιον, ούτε τίμιον να παίρνωμεν δύο μισθούς. Γι’ αυτό, όταν θα σου στείλουν τον μισθόν μου είτε η Αρχιεπισκοπή είτε η Εκκλησία μας, να τον επιστρέψης οπίσω με τας θερμάς μου ευχαριστίας και να τους εξηγήσης τον λόγον. Εφ’ όσον δεν εργάζομαι, δεν είναι ορθόν να πληρώνωμαι. Οι υπεύθυνοι διά την αδικίαν αυτήν, να πληρώσουν»… (Σεϋχέλλαι, 15 Απριλίου 1956).

Τ Ε Τ Ο Ι Α Σ ποιότητας Ανθρώπους, εθνικούς, πνευματικούς και θρησκευτικούς καθοδηγητές κι εμπνευστές διέθετε εκείνη η αδαμάντινη μερίδα του υπόδουλου κυπριακού Ελληνισμού, που όρθωσε την τρισένδοξη κυπριακή επανάσταση του 1955. Του Παπάσταυρου τα πνευματικά παιδιά, οι νέες και οι νέοι της ΟΧΕΝ στελέχωσαν όλους τους τομείς οργάνωσης και δράσης της ΕΟΚΑ. Πρωτοπόρο ζηλευτό υπόδειγμα για ολόκληρο τον Ελληνισμό, μέχρι που ανέβαιναν στην Αγχόνη των Εγγλέζων ψάλλοντας το «έκστηθι φρίττων ουρανέ» και τραγουδώντας ώς την ύστατη πνοή τους τον Εθνικό μας Ύμνο.

Σ Υ Γ Κ Ρ Ι Σ Ε Ι Σ , ίσως, με τη σημερινή κατάπτωση; Μας προσκαλεί σ’ αυτό, το ταπεινό βιβλίο «Παπάσταυρος Παπαγαθαγγέλου - Από την Κύπρο στις Σεϋχέλλες - Χρονικό Εξορίας - Με ανέκδοτες επιστολές του Παπασταύρου» (σελ. 133). Το εξέδωσε 13 χρόνια αφ’ ότου αναπαύθηκε ο φλογερός εθνεγέρτης του «Ξύπνα Καημένε μου Ραγιά», η μικρότερη θυγατέρα του Βαρβάρα Παπασταύρου Κορωνιωτάκη, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών στη Συγκριτική Λογοτεχνία.

ΕΡΩΤΗΣΗ
Επειδή πλέον ουδείς εδώ κυκλοφορεί στα… πεζοδρόμια, όταν λέμε «γλώσσα του πεζοδρομίου» εννοούμε άραγε (α) τη «γλώσσα των κερκίδων» και (β) τη γλώσσα πολλών στα διαδικτυακά φέισμπουκ και ιδίως των ψευδωνύμων που χυδαίως και υβριστικώς σχολιάζουν στις ιστοσελίδες;


Top