Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Οι μισοδότζιν πολιτικές: Υποταγής ή Αντίστασης

Οι μισοδότζιν πολιτικές: Υποταγής ή Αντίστασης

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



ΜΕ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΑ δήθεν τσουνάμια επικαιροποίησε τις παλαιόθεν και Αναν-όθεν κασουλίδειες περί νέας μικρασιατικής καταστροφής απειλές κατά του κυπριακού Ελληνισμού ο και πρόεδρος του κυβερνώντος ΔηΣυ κ. Αβέρωφ Νεοφύτου. Χειροκροτούμενος πάραυτα για την… επιτέλους «ανώμαλη προσγείωσή» του από τον κ. Άντρο Κυπριανού, Γ.Γρ. του ΑΚΕΛ. Σε μία νέα παράσταση αμφοτέρων, ως ασκούντων πιέσεις (ο πρώτος ως Τυφώνας κατά την προσκείμενή του εφημερίδα «Αλήθεια») προς τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη. Όστις και παροχέτευσε τη  συζήτηση ανασύροντας απ’ τα δικά του αραχνιασμένα συρτάρια προς… επικαιροποίηση ωσαύτως, τις περί χαλαρής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) σαπουνόφουσκες. Πριν καν περάσει μήνας αφ’ ότου, ο διατελέσας και πρωτο-σύμβουλός του στις «διακοινοτικές διαπραγματεύσεις», αρχαιότερος κ. Πόλυς Πολυβίου, ομολογώντας κατ’ ουσίαν ως μηδέν εις το πηλίκον και τις δικές του προηγούμενες σοφίες, εξέδωσε και γραπτώς τις νέες πρωτο-συμβουλές του για… «σταδιακή και εξελικτική πορεία προς τη λύση», την οποία εννοεί πάντα ως ΔΔΟ.

Σ Τ Η Ν  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, η όλη παράσταση αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο του ίδιου μακροχρονίως επαναλαμβανόμενου έργου - σίριαλ:

- Οι πρωτοστάτες της μιας κάποιας τελικής υποταγής στους Τούρκους και πάλι δεν καταφέρνουν να βρουν εκείνο το σχήμα, τη μορφή και το «περιεχόμενο» της υποταγής που θα μπορέσει να εγκριθεί από την πλειοψηφία του λαού.

- Και αυτό συνέβαινε καθ’ όλη τη διάρκεια της 44ετίας από την εθνική καταστροφή του 1974 κι εντεύθεν. Καθ’ όλη τη διαδρομή, από το 1977 έως σήμερα, προβολής της ΔΔΟ ως της μόνης δήθεν εφικτής λύσης, η οποία αποδεικνύεται ισόχρονα ανέφικτη.

Ε Π Ε Ι Δ Η  ακριβώς η Πολιτική της Υποταγής, λόγω της Απορριπτικής πλειοψηφίας του λαού, υπήρξε και εξακολουθεί να είναι… μισοδότζιν. Και ατελέσφορη:

- Όσες προσπάθειες κι αν καταβάλλουν οι κατά καιρούς πρωτοστάτες της, αταλάντευτα μέχρι φανατισμού κατά των διαφωνούντων προσηλωμένοι στη ΔΔΟ του οιουδήποτε… «περιεχομένου», των οιωνδήποτε «συγκλίσεων» και των όποιων «κοινών ανακοινωθέντων» και «κοινών διακηρύξεων» με τους Τούρκους, των «βολιδοσκοπήσεων», «δεικτών», «δέσμης ιδεών», «σχεδίων» και «πλαισίων» των διαδοχικών Γενικών Γραμματέων του ΟΗΕ, από τον Κουρτ Βάλντχαϊμ του 1977 έως τον Αντόνιο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα Γκουτέρες του 2018.

Χ Ο Ν Τ Ρ Α - χοντρά και στο περίπου, δύο πολιτικές αντιπαρατίθενται έκτοτε, χωρίς καμιά να έχει επικρατήσει τελειωτικά επί της άλλης:

- Αφ’ ενός η πολιτική Υποταγής κι αφ’ ετέρου η πολιτική Αντίστασης απέναντι στους Τούρκους.

- Αμφότερες... μισοδότζιν και αδέξιες.

- Πότε έτσι και πότε αλλιώς: Ανίκανες να μεταβάλουν ουσιωδώς την 44χρονη κυκλική πορεία του μαγγανοπήγαδου.

Μ Ε Χ Ρ Ι  τούδε, φυσιολογικό το αποτέλεσμα:

(α) Διασώθηκε εις χείρας του κυπριακού Ελληνισμού η μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη νόμιμη κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέλος του ΟΗΕ. Η οποία και κατόρθωσε να ενταχθεί ως κράτος μέλος και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχοντας και τις δυνατότητες σύναψης επωφελών διακρατικών συνεργασιών και συμμαχιών.

(β) Να ευρίσκεται, αυτή η κρατική υπόσταση, διαρκώς υπό την δαμόκλειον σπάθη τής «μετεξέλιξης» και υποταγής της στην «ισότιμη» διζωνική, δικοινοτική, ομοσπονδιακή, τουρκική συγκυριαρχία, εάν ευοδωθούν οι υπό την αιγίδα του Γ.Γρ. του ΟΗΕ «διακοινοτικές» συνομιλίες και οι Πενταμερείς Διασκέψεις επιβολής της λύσης.

Σ Υ Μ Φ Υ Τ Ο  προϊόν αυτής της διαλεκτικής, κάθε φορά που προκύπτουν ευκαιρίες και δυνατότητες ενδυνάμωσης της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας, να εντείνονται και να επισπεύδονται (με απειλές για μικρασιατικές καταστροφές, για τσουνάμια, για οριστικές διχοτομήσεις κ.ο.κ.) και οι διαδικασίες παράδοσης της κρατικής υπόστασης στην ισότιμη τουρκική συγκυριαρχία της ΔΔΟ.

Σ Ε  ΑΥΤΟ το σημείο ευρισκόμαστε και πάλι σήμερα. Με πολύ εντονότερο, μάλιστα, τρόπο. Επειδή στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, η εις χείρας του Ελληνισμού της Κύπρου κρατική υπόσταση, έχουσα από το διεθνές δίκαιο κυριαρχικά δικαιώματα αξιοποίησης της θαλάσσιας Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης, αποκτά τεράστιες δυνατότητες ενδυνάμωσής της, εκ των υποθαλασσίων κοιτασμάτων ενεργειακού πλούτου, τον οποίο εποφθαλμιά ΚΑΙ ΕΝΟΠΛΩΣ η Τουρκία. Κατά τρόπον ώστε οι… μισοδότζιν αμφιταλαντευόμενες πολιτικές Υποταγής ή Αντίστασης, να έχουν πλησιάσει στο σταυροδρόμι του μυθικού μας Ηρακλή.


Top