Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Το παραμύθι της λύσης & οι δημαγωγίες εξαπάτησης

Το παραμύθι της λύσης & οι δημαγωγίες εξαπάτησης

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Π Α Μ Π Α Λ Α Ι Ο  το μέγα, υπέργηρο μεν, αειθαλές δε, παραμύθι της… λύσης. Μαζί με όλα τ’ απειράριθμα επί μέρους υπο-παραμυθάκια του. Είναι και τώρα, βεβαίως, όπως ήταν πάντα άλλωστε, η πρώτη, υπ’ αριθμόν ένα, πασαρέλα της προεκλογικής δημαγωγίας.
 
- ΟΠΟΥ, δημαγωγία = εξαπάτηση. Συνειδητή, σκόπιμη, επιτηδείως σχεδιασμένη και παντοειδώς διεξαγόμενη επιχείρηση παραπλάνησης των πολιτών - ψηφοφόρων.
Προς άγραν ψήφων. Η οποία ψεύδεται ότι, τάχαμου και δήθεν… «θα επιτύχει την λύση»!
 
Ψ Ε Υ Δ Ο Σ  εξ ίσου παμπάλαιο. Όχι μόνο οι δυνατότητες ή οι πιθανότητες επίτευξης λύσης. Αλλά και η ίδια, αυτή καθ’ εαυτήν, η λύση. Η όποια έννοια της λύσης =
Ψεύδος = Ψευδαίσθηση = Εξαπάτηση.
 
- Αρχικά είχε εκκινήσει ως ψευδαίσθηση. Και ως αυταπάτη.
 
- Με εναρκτήρια την έξωθεν, made in USA, εξαπάτηση: Το γνωστό ιστορικά επίτευγμα του Κλαρκ Κλίφορντ, προσωπικού απεσταλμένου του τότε 39ου προέδρου των
ΗΠΑ Τζίμη Κάρτερ. Με στόχο (επιτευχθέντα το 1978) την ανατροπή του εμπάργκο πώλησης αμερικανικών όπλων στην Τουρκία που είχε νομοθετήσει το Κογκρέσο των ΗΠΑ μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο.
 
- ΠΡΟΪΟΝ κι αποτέλεσμα της εξαπάτησης από τον Κλίφορντ και των εκείθεν ελληνικών ψευδαισθήσεων: 
 
- Η συνάντηση Μακαρίου - Ντενκτάς 12.Φεβρ. 1977 με τις «4 Κατευθυντήριες Γραμμές».
 
- Η διαδικασία των «διακοινοτικών συνομιλιών υπό την αιγίδα του Γ.Γρ. του ΟΗΕ».
 
- Οι «ελληνοκυπριακές προτάσεις με διπεριφερειακό χάρτη» από τον Μάρτιο του 1977.
 
Γ Ι Α  Ν’ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ έκτοτε, επί σαράντα χρόνια 1977-2017 η κατρακύλα υποταγής και διαπραγμάτευσης της απαίτησης (και μόνο αυτής της απαίτησης) των Τούρκων Κατακτητών για «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Που εξ υπαρχής και στο διηνεκές δεν μπορούσε έκτοτε κι ούτε δύναται ποτέ να οδηγήσει σε οιανδήποτε… λύση. Οιουδήποτε «σωστού ή μη σωστού περιεχομένου», της οιασδήποτε… ονοματολογίας.
 
Ε Π Ε Ι Δ Η , ΠΡΩΤΟΝ: Ποτέ δεν ήταν δυνατόν η διεθνώς ατιμώρητη κι ανενόχλητη και ισχυρότερη Τουρκία - Κατακτητής, με συγκεκριμένη σαφέστατα σχεδιασμένη απ’ το 1956 κι απαρέγκλιτα υλοποιούμενη, ομολογημένη ανέκαθεν Εθνική Στρατηγική «Επανάκτησης Κύπρου», να συγκατανεύσει σε λύση βελτίωσης της κατάστασης του Ελληνισμού στην Κύπρο, απ’ ότι η Τουρκία πέτυχε με τον Αττίλα Εισβολέα - Κατακτητή απ’ το 1974 κι εντεύθεν. Και:
 
Ε Π Ε Ι Δ Η , ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ουδέποτε θα μπορούσε ή θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει πλειοψηφία Ελλήνων Κυπρίων διατεθειμένη να υποταχθεί και να υπογράψει «συμβιβαστική λύση» υποταγής στις διζωνικές απαιτήσεις των Τούρκων Κατακτητών. Από τις «Βολιδοσκοπήσεις Βάλτχαϊμ», το Αμερικανο-βρετανικο-καναδικό Σχέδιο, τους «Δείκτες Κουεγιάρ», τη «Δέσμη Ιδεών Γκάλι», το «Σχέδιο Ανάν», η και το νυν «Πλαίσιο Γκουτέρες»…
 
Μ Ε  ΑΥΤΗ την έννοια, πράγματι, διαχρονικά αποδεδειγμένο γεγονός είναι ότι:
 
- Οι Έλληνες Κύπριοι δεν θέλουν τη λύση:
 
- Την οποιαδήποτε λύση υποταγής («συμβιβασμού») στις τουρκικές απαιτήσεις.
 
- Την οποιαδήποτε «λύση» παράδοσης της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ισότιμη τουρκική συγκυριαρχία.
 
- Δηλαδή το είδος της «λύσης» που διαπραγματεύονται επί 40 χρόνια στις λεγόμενες «διακοινοτικές συνομιλίες» και το 2017 στις Πενταμερείς Διασκέψεις Γενεύης και Grans-Montana, οι ελληνοκυπριακές ηγεσίες.
 
- ΕΠΕΙΔΗ η οποιαδήποτε, τρέχουσα από το 1977 μέχρι τώρα, έννοια της λύσης, διαφέρει, αντιστρατεύεται και καταργεί την έννοια της απελευθέρωσης της Κύπρου.
 
Κ Α Ι , ΒΕΒΑΙΩΣ, για τις νυν επαναλαμβανόμενες προεκλογικές δημαγωγίες = εξαπατήσεις, με επίκεντρο το «παραμύθι της λύσης» θα επανέλθουμε…
 

Top