Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Ιδού ξανά ο Νυμφίος, αναξίως ραθυμούντες

Ιδού ξανά ο Νυμφίος, αναξίως ραθυμούντες

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Φωνή βοώντος εν τη ερήμω και το χθεσινό σπουδαίο άρθρο του Σάββα Ιακωβίδη στη «Σ», με τον εκ πρώτης όψεως ακατανόητο τίτλο «Ποια… Ελληνικά: Ate, k r, c u l8er!». Για την ανήκεστον βλάβην που προκάλεσε και προκαλεί -όλο και βαθύτερα- στο μορφωτικό επίπεδο και στον πολιτισμό, ημών των παρακμαζόντων Νεοελλήνων, η εγκατάλειψη της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, όπως κι εκατοντάδες παρόμοια προηγούμενα άρθρα. Επειδή, διαχρονικά, κάθε αρμόδιος για την Παιδεία, σ’ αμφότερα τα κράτη του Ελληνισμού, «αγρόν ηγόρασε και ζεύγη βοών πέντε»…

Καθώς διαβάζαμε το άρθρο του Σ. Ιακωβίδη, με τις ουσιώδεις επισημάνσεις της δρος Ελένης Χατζηκουμή-Χαραλαμπίδου, για την έγνοια των καλύτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων των χωρών της Δ. Ευρώπης, να διαφυλάττουν τ’ Αρχαία Ελληνικά ως την κορωνίδα της εκπαίδευσής τους, θυμηθήκαμε την αείμνηστη, απ’ τις 19.12. 2010, Γαλλίδα, κορυφαία Ελληνίστρια, Ζακλίν ντε Ρομιγύ. Και τους διά βίου, μέχρι τα 97 της χρόνια, αγώνες της, για τη διδασκαλία των Αρχαίων, ως του σπουδαιότερου μαθήματος για την ανάπτυξη, την αυτοπροστασία και άνθιση της πραγματικής δημοκρατίας. Θα βρείτε στο διαδίκτυο εκτενώς τη μελέτη, πληκτρολογώντας τον τίτλο «Jacqueline de Romilly, Το πολιτικό μήνυμα από το έργο της», 7.9.2011, στη «Σ».

Ανν’ οι πάσης φύσεως ιθύνοντες, υπουργικώς και κοινοβουλευτικώς αρμόδιοι και διαδοχικώς συναρμόδιοι για την Παιδεία, ήσαν και συνεχίζουν να ‘ναι σαν… «πέντε μωραί παρθένοι»: Δεν φρόντισαν εγκαίρως, δεν φροντίζουν ούτε και τώρα να ‘χουν λάδι για τις λαμπάδες των εκπαιδευτηρίων. Έστω κι αν υπάρχει δίπλα μας διαρκώς, πλουσιοπάροχα προσφερόμενο, παραμένει αξιοθρήνητα αναξιοποίητο: Προσέξτε τρεις φράσεις που χρησιμοποιήσαμε: «Φωνή βοώντος», «αγρόν ηγόρασε» και «μωραί παρθένοι». Μαζί μ’ εκατοντάδες άλλες, καθημερινώς χρησιμοποιούμενες, προέρχονται απ’ τον αναξιοποίητο (και γλωσσικό) θησαυρό των ύμνων και των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας:

Αυτά που ακούμε κάθε Κυριακή και κάθε γιορτή στην εκκλησία, στα βαφτίσια, στους γάμους, στις κηδείες και στα μνημόσυνά μας. Στους ναούς μας και στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές μεταδόσεις τους. Δεν διδάσκονται στα σχολεία μας. Πολύτιμη γλωσσική γέφυρα μετάγουσα στην Αρχαία Ελληνική. Την οποία δεν έχουν στις ενορίες τους, ούτε στα παιδιόθεν ακούσματά τους, τα καλύτερα της Ευρώπης εκπαιδευτήρια…
Ιδού, από χθες βράδυ, ο Νυμφίος έρχεται, ξανά και ξανά, αλλ’ ανάξιους ραθυμούντες μάς βρίσκει πάντα. Δυστυχώς.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Πότε θα δεήσουν, άραγε, οι αποδεξάμενοι τη «λύση» της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας αρθρογράφοι, ν’ αρθρογραφήσουν επί της ουσίας του Παραδείγματος της Ν. Αφρικής και του [μετά βδελυγμίας αντι-Διζωνικού] Νέλσον Μαντέλα, το οποίο δήλωσε προχθές ότι, «ακουμπά με ευλάβεια και σεβασμό» ο Διζωνικός κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Χρ. Στυλιανίδης, αναγγέλλοντας το ταξίδι των κ.κ. Μαυρογιάννη και Οζερσάι στη Ν. Αφρική; Και με ποια, άραγε, επιχειρήματα;


Top