Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Απ’ τον Νιχάτ Ερίμ στον Νταβούτογλου

Απ’ τον Νιχάτ Ερίμ στον Νταβούτογλου

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Νοείται ότι η μελέτη στρατηγικών προβληματισμών, προαπαιτεί στοιχειώδη τουλάχιστον αντίληψη περί στρατηγικής. Απεγκλωβισμένη από ιδεολογικές αγκυλώσεις. Προπάντων, σαφώς μακράν των διαχρονικώς ανεπαρκέστατων να στρατηγήσουν μυαλών της Κομματοκρατίας, ελλα-δικής μας τε και κυπριακής. Μυαλών, στα οποία οφείλεται, άλλωστε, η μέχρι και την οικονομική χρεοκοπία, πολυθεματική κατάπτωση αμφοτέρων των κρατών του Ελληνισμού.
 
Πράγματι , αυτά τα μυαλά, κυβερνήσεων και κομματικών ηγεσιών, μαζί με τους έμμισθους επιστήμονες συμβούλους, υπηρεσιακούς συνεργάτες και κομματικούς υπαλλήλους τους, αδυνατώντας ν’ αντιληφθούν τη διαχρονικά - επί 57 συναπτά έτη - αταλάντευτη, σταθερά επεκτατική πολιτική της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου, αγνοώντας ή παραβλέποντας την επίμονη διάρκεια της τουρκικής στρατηγικής απ’ τον Νιχάτ Ερίμ του 1956 και το έκτοτε ισχύον τουρκικό επιτελικό «Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου», μοιραία δεν είχαν, ούτ’ έχουν, τα προσόντα ν’ αναγνώσουν και ν’ αντιληφθούν τη συνέχιση και τον εμπλουτισμό εκείνης της στρατηγικής, διά της νεο-οθωμανικής στρατηγικής Νταβούτογλου, την οποία επιχειρούν, απ’ το 2002, οι έκτοτε ανελθόντες στην εξουσία ισλαμιστές του κ. Ερντογάν.
 
Στην ουσία: Στρατηγικός μέντορας των ισλαμιστών, κι από 4ετίας υπ.Εξ. ήδη, ο καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου, με το βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος», επεδίωξε πρωτίστως να πείσει και τα στρατηγικά μυαλά των κεμαλιστών και στρατιωτικών της Τουρκίας για την… υπεραξιοσύνη της νεο-οθωμανικής του στρατηγικής: Ως υπέρτερης, σπουδαιότερης, αποτελεσματικότερης και… του-ρκι-κό-τε-ρης τής δικής τους. Αυτός υπήρξε ο κύριος λόγος και σκοπός για τον οποίο εξέδωσε το βιβλίο του πριν ακόμα ανέλθει στην εξουσία το ισλαμικό κόμμα Ερντογάν.
 
Στα καθ' ημάς: Αποτελεί ίσως την ισχυρότερη ένδειξη για την απίστευτη οκνηρία κι ανικανότητα των μυαλών της ημετέρας ηγεσίας, τούτο ακριβώς: Ούτε καν όσα ο Νταβούτογλου γράφει - ειδικότερα μάλιστα για το Κυπριακό - ως εμπλουτισμό κι επέκταση των τουρκικών στόχων, δεδηλωμένα επιπρόσθετων και υπέρτερων της πάγιας επεκτατικής στρατηγικής των κεμαλιστών, μπόρεσαν οι ημέτεροι να εννοήσουν. Πολύ δε περισσότερο, ν’ αξιοποιήσουν. Ως διπλωματικό έστω μπούμερανγκ κατά της Άγκυρας.
  • Ο επεκτατισμός των κεμαλιστών, απ’ το 1956, στόχευε στην «επανάκτηση» της Κύπρου, για πληρέστερη ασφάλεια της Τουρκίας.
  • Οι ισλαμιστές την επιδιώκουν, σχεδιάζοντας να καταστήσουν το νησί «βατήρα» εκτόξευσης της νεο-οθωμανικής, επιθετικής, θαλάσσιας, ευρύτερης, στρατηγικής τους.
  • Αλλά, πώς ν’ αντιληφθούν, άραγε, τέτοιες έννοιες και τέτοια μεγέθη, τα «άρπα κόλλα ως τζείθθε μέρου» Μυαλά των εν Ελλάδι και εν Κύπρω πολιτικών, που δεν δίστασαν να καταργήσουν απ’ το 2002 και να εξορίσουν ακόμη κι απ’ το σημερινό λεξιλόγιό τους, το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος - Κύπρου;
ΕΡΩΤΗΣΗ
Είναι, άραγε, ενδιαφέρουσα μέτρηση, τουλάχιστον στην ενυπόγραφη αρθρογραφία των χθεσινών εφημερίδων ότι, σε σύγκριση με όσους «είχε» ευμενώς δημοσιογραφούντες υπέρ του πριν από 11 χρόνια ο κ. Άλβαρο ντε Σότο, ειδικός αντιπρόσωπος του τότε Γ.Γρ. Κόφιν Ανάν, ελαχιστότατοι έχουν απομείνει στον κ. Αλ. Ντάουνερ του νυν Γ.Γρ. Μπαν Κι Μουν; Κι αυτοί δεδηλωμένοι αναστασιαδικότεροι, νυν θρηνωδούντες για τον… Αναστασιάδη τους;

Top