Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Η «Αντιγόνη»,η «Χαραυγή» και οι 22 Λοκατζήδες του Πραξικοπήμ

Η «Αντιγόνη»,η «Χαραυγή» και οι 22 Λοκατζήδες του Πραξικοπήμ

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Ο Τ Α Ν ΠΡΙΝ 15 χρόνια ο τότε υπουργός Άμυνας κ. Σωκράτης Χάσικος πρότεινε το πνεύμα και το γράμμα της αρχαίας «Αντιγόνης» του Σοφοκλή, ως οφειλόμενη από την πολιτεία στάση σεβασμού απέναντι στους 22 Νεκρούς Λοκατζήδες του Πραξικοπήματος του 1974, συνάντησε την πείσμονα άρνηση τής επιμένουσας να συντηρεί Εμφύλιο Μίσος «Χαραυγής» του ΑΚΕΛ.

Πείσμα το οποίο δεν έπαψε να εκφράζεται, έκτοτε, κάθε χρόνο, μέχρι και τις 30.1.2016: Σε άρθρο της αρχισυντάκτριάς της, αμετάπειστης ονομαστικά είτε για την «Αντιγόνη», είτε και για τους «Αδελφοφάδες» του Καζαντζάκη, που η δική μας στήλη είχε εισηγηθεί από 15.7.2013. Το πρόσχημά της συνοψιζόταν στο ερώτημά της: «Είχαμε εμφύλιο στην Κύπρο; Ή είχαμε προδοσία;»…

Τ Ω Ρ Α, ΧΑΡΙΝ της «επαναπροσέγγισης» με τους Τ/κ του κατοχικού καθεστώτος του Αττίλα, με την κρατική του ΘΟΚ και δύο ελλαδικών κρατικών θεάτρων πολυσυζητημένη παράσταση της «Αντιγόνης» στο σκλαβωμένο από τον Αττίλα αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας της Κύπρου, η ίδια «Χ» κι οι ίδιες αρθρογράφες της, εξυμνούν επιτέλους τη μέχρι θανάτου ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ της Αντιγόνης υπέρ του Νεκρού Πραξικοπηματία αδελφού της, του Πολυνείκη!!! Διότι, περί αυτού ακριβώς πρόκειται…

Π Ρ Ι Ν 15 ΧΡΟΝΙΑ, 16η Ιουνίου 2001, η Κυπριακή Δημοκρατία, διά του κ. Χάσικου απέδωσε τις οφειλόμενες τιμές στην κηδεία των οστών, ενός υπηρετούντος τη θητεία του στην 32 Μοίρα Καταδρομών, ο οποίος είχε τραυματιστεί 15η Ιουλίου 1974 του Πραξικοπήματος στο Προεδρικό, εξέπνευσε στις 22 Ιουλίου κι είχε ταφεί με τους πρώτους νεκρούς της τουρκικής εισβολής στο κοιμητήριο της Λακατάμιας, όπου εντοπίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν, μετά από 27 χρόνια, τα οστά του. Ήταν ο 22ος Λοκατζής Νεκρός του Πραξικοπήματος. Είχε πει και τα εξής στον επικήδειο που εκφώνησε ο Χάσικος:

«Μετά από 27 χρόνια, είμαστ’ εδώ, με βαριά την ευθύνη να δείξουμε σε Νεκρούς και Ζώντες τον σεβασμό που οφείλουμε σ’ Εκείνους που θυσιάστηκαν, υπηρετώντας στην Εθνική Φρουρά, στο αποκορύφωμα της αδελφοκτόνου συμφοράς. Στο προδοτικό Πραξικόπημα που διενήργησε, εναντίον του Ελληνισμού στην Κύπρο, η ανθελληνική χούντα των Αθηνών. Τον σεβασμό μας απέναντι στα 18χρονα παιδιά που αυτή η Πολιτεία, διά νόμου, στρατολόγησε στην ΕΦ, η ίδια Πολιτεία όρισε να εκτελούν χωρίς αντιρρήσεις τις διαταγές των ανωτέρων τους και, τα οποία, έπεσαν, εκτελώντας όσα διατάχθηκαν, κατά τη διάρκεια του Πραξικοπήματος.

»Για πολλά χρόνια, συγχύζαμε τα πράγματα, επεκτείνοντας την κατανομή ευθυνών για το προδοτικό Πραξικόπημα, ακόμα και στους αναίτιους και ανεύθυνους Εθνοφρουρούς, που έτυχε να υπηρετούν τη θητεία τους εκείνο τον κατάμαυρο Ιούλη. Η οφειλόμενη στάση μας απέναντι στους θυσιασθέντες στο Πραξικόπημα Καταδρομείς, σε καμία περίπτωση και με καμία προέκταση, δεν συνεπάγεται την αθώωση του Πραξικοπήματος. Η οφειλόμενη στάση μας πηγάζει από την άφοβη αντίκριση της αλήθειας.

»Και επιβάλλεται απ’ όσα ορίζει, από τα βάθη των αιώνων, ο δοκιμασμένος σε φοβερές συμπληγάδες, ζων, ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Το Ήθος και το Χρέος απέναντι στους Νεκρούς, ακόμα και στην εμφύλια και στην αδελφοκτόνο λαίλαπα, το ανέδειξε, 2.500 χρόνια πριν, ο ελληνικός πολιτισμός, από την εποχή που ο Σοφοκλής συνέγραψε την Τραγωδία της Αντιγόνης: Είναι το Χρέος και το Ήθος για τους αλληλοσκοτωμένους - υπέρ κι εναντίον της Θήβας - αδελφούς της, τον Πολυνείκη και τον Ετεοκλή, που αντέταξε η Αντιγόνη στην ανάλγητη εξουσία του Κρέοντα. Αψηφώντας ακόμη και τη δική της θανατική καταδίκη. Την ίδια οφειλή χρωστούμε κι εμείς στους Νεκρούς μας. Την ίδια στάση, τη στάση της Αντιγόνης, οφείλει πρώτη η Πολιτεία απέναντι στους Πεσόντες Στρατιώτες της»…

Υ Σ Τ Ε Ρ Α απ’ την αυτοτύφλωση κι αυτοεξορία του Οιδίποδα βασιλιά της Επτάπυλης Θήβας, που πραγματεύτηκε ο Σοφοκλής στην τραγωδία του «Οιδίπους Τύραννος», οι δύο γιούδες του, Ετεοκλής και Πολυνείκης, συμφώνησαν να βασιλεύουν εκ περιτροπής ετησίως. Ο Ετεοκλής παρέβη τα συμφωνηθέντα κι εξεδίωξε τον Πολυνείκη. Εκείνος μάζεψε στρατό κι επιτέθηκε. Στην 7η Πύλη των Θηβών, μονομάχησαν κι αλληλοσφάγησαν τα δύο αδέλφια Ετεοκλής και Πολυνείκης, καθώς δραματούργησε στην τραγωδία «Επτά Επί Θήβας» ο Αισχύλος. Βασιλιάς ανέλαβε ο αδελφός της μάνας τους, ο Κρέων. Διέταξε να ταφεί με τιμές ο Ετεοκλής, η δε σορός του Πραξικοπηματία Πολυνείκη ν’ αφεθεί άταφη να την κατασπαράξουν όρνια και σκυλιά. Με απειλή καταδίκης σε θάνατο όποιου τολμήσει να θάψει τον Πολυνείκη. Αυτό έπραξε, αντιστεκόμενη στον Κρέοντα, η Αντιγόνη στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή του 442 π.Χρ.

Α Ν Ε Β Λ Ε Ψ Α Ν, άραγε, επιτέλους, πράγματι, οι της «Χαραυγής»; Θα πάνε, σαν την Αντιγόνη, να καταθέσουν τα στεφάνια τους στους Τάφους των 22 Λοκατζήδων του Πραξικοπήματος; Αμφιβάλλουμε. Εάν οι 22 ήσαν Τούρκοι, πιθανόν…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ


Top