Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Τα ουσιωδέστερα Φοβικά Σύνδρομα

Τα ουσιωδέστερα Φοβικά Σύνδρομα

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Α Λ Λ’ ΟΜΩΣ η μεγαλύτερη, η βαθύτερη και η διαρκέστερη αγωνιώδης ανασφάλεια που ευλόγως αισθάνονται, υποφέροντάς την - ομολογημένα ή ανομολόγητα - οι Έλληνες, δεν είναι μόνο η πασίγνωστη ανέκαθεν και εμπράκτως διακηρυγμένη, σταδιακώς δε υλοποιούμενη «με μαθηματική ακρίβεια», απαρασάλευτα αταλάντευτη διαχρονικά, τουρκική στρατηγική όλων ανεξαιρέτως των τουρκικών κυβερνήσεων 1956-2016 για «Επανάκτηση της Κύπρου». Είναι η καταθλιπτική συνειδητοποίηση ότι:

Α Π Ε Ν Α Ν Τ Ι σ’ αυτή την επιτυγχάνουσα - όσα επιτυγχάνει διαδοχικώς, επί μισό και πλέον αιώνα - τουρκική στρατηγική, ο Ελληνισμός, σε Ελλάδα και Κύπρο, δεν διαθέτει… ισάξιες τουλάχιστον με τους Τούρκους πολιτικές ηγεσίες. Ισχύει πλήρως εκείνο που έβαλε στο στόμα του Περικλή ο Θουκυδίδης: «Μάλλον γάρ πεφόβημαι τας οικείας ημών αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας - φοβούμαι, περισσότερο απ’ τα σχέδια των εχθρών μας, τα δικά μας λάθη»…

Ε Α Ν ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ κανείς να συνοψίσει, διά μέσου των δεκαετιών, το μέγιστο της επιτυχίας Ελλήνων ηγετών, αυτό εντοπίζεται στην εκάστοτε προσωρινή απόκρουση, αποτροπή κι απόρριψη των διαδοχικών «σχεδίων λύσης» που η Τουρκία πέτυχε να προτείνουν, αρχικά οι Αμερικανο-Βρετανο-Καναδοί και εν συνεχεία οι διαδοχικοί γενικοί γραμματείς του ΟΗΕ, Βάλτχαϊμ, Κουεγιάρ, Γκάλι και Ανάν, με ουσιωδέστερη πάντα μόνιμη ουσία, την παράδοση απ’ τους Έλληνες τής κρατικής υπόστασης τής Κυπριακής Δημοκρατίας στη διζωνικού τύπου συνεταιρική τουρκική συγκυριαρχία.

Ε Ι Ν Α Ι η επιτυχία τής προσώρας (1964 - 2016) διάσωσης, έστω και καθημαγμένης, ακρωτηριασμένης κατά το ήμισυ των εδαφών της σκλαβωμένης από την Τουρκία - Κατακτητή, Κυπριακής Δημοκρατίας. Λέμε «προσώρας» και «προσωρινά» διότι: Διαδοχικώς, κάθε επόμενη διαπραγμάτευση, στην εξαρχής κι ανέκαθεν παγίδα των «διακοινοτικών συνομιλιών υπό την αιγίδα του Γ.Γρ. των Η.Ε.», σημαίνει και την περαιτέρω εμπέδωση «τουρκικών κεκτημένων», διά μέσου των εκάστοτε ελληνικών υποχωρήσεων (ούτω καλουμένων «συναντιλήψεων» και «συγκλίσεων»), των προνοιών και παραμέτρων της ίδιας και της αυτής ουσιωδέστερης ουσίας: Της παράδοσης της Κύπρου στην τουρκική συγκυριαρχία.

Ε Χ Ε Ι ΚΑΝΕΙΣ σε Ελλάδα και Κύπρο την παραμικρή εμπιστοσύνη κι αυτοπεποίθηση ότι με κυβερνήσεις, Τσίπρα εκεί και Αναστασιάδη εδώ, συν τον ισχύοντα εκατέρωθεν συσχετισμό κομματικών δυνάμεων, είναι δυνατή μια νέα Απόρριψη επ’ ελάχιστον και, πολύ περισσότερο, η πρεπούμενη κι επί τέσσερεις ήδη δεκαετίες ανύπαρκτη ελληνική στρατηγική;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ 
Όταν χθες, μετά τη συνάντησή του με τον Ακιντζί, ο προοριζόμενος από τον κ. Ακιντζί να καταστεί «ιστορικός ηγέτης της κοινότητάς του» κ. Ν. Αναστασιάδης, 7ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δήλωσε ότι «αυτό που κατανοεί είναι η επανάληψη της βούλησης του Τούρκου προέδρου κ. Ερντογάν να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού», γιατί δεν δήλωσε, άραγε, ποιου ΕΙΔΟΥΣ ΕΠΙΛΥΣΗ κατανοεί ο ίδιος ότι απαιτεί ο ισλαμιστής νεο-σουλτάνος;
Λάζ.Α.Μαύρος


Top