Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Πέραν από τον Απορριπτισμό

Πέραν από τον Απορριπτισμό

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Bάσει των άχρι τούδε γνωστών δεδομένων, οι πιθανότητες να καταλήξουν σε συμφωνημένο «σχέδιο λύσης» οι διεξαγόμενες από τον Μάιο του 2015 συνομιλίες των κ.κ. Αναστασιάδη και Ακιντζί, είναι μάλλον ελάχιστες. Αλλά και στην απίθανη περίπτωση που συμφωνήσουν ένα «σχέδιο λύσης», με «σκελετό» την Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη-Έρογλου της 11ης Φεβρ. 2014, για Διζωνικό Συνεταιρισμό Ισότιμης Τουρκικής Συγκυριαρχίας, οι πιθανότητες να εγκριθεί σε δημοψήφισμα είναι μηδαμινές.
 
Βέβαιο είναι ότι η εκπνέουσα σε 19 μήνες προεδρία Αναστασιάδη-ΔηΣυ θ’ αποτελέσει και θα καταγραφεί ως: (α) Άλλη μια «χαμένη ευκαιρία» για την αταλάντευτη επιδίωξη της Τουρκίας να επιβάλει, με ελληνικές υπογραφές, τουρκική «λύση» στο Κυπριακό.
(β) Άλλη μια προστιθέμενη πενταετία «μη λύσης».
(γ) Η 8η στη σειρά προεδρική 5ετία ανενόχλητης και ατιμώρητης εδραίωσης της Διχοτόμησης, που επέβαλαν από το 1974 οι Τούρκοι Κατακτητές.
(δ) Και, αν υπολογίσουμε ως έναρξη μέτρησης χρόνων, την Απόρριψη των ιταμών απαιτήσεων Γκιουνές από τον Γλ. Κληρίδη στις συνομιλίες της Γενεύης πριν από τον Αττίλα-2 τον Αύγουστο 1974, μέχρι τη λήξη της προεδρίας Αναστασιάδη τον Φεβρουάριο 2018, συμποσούνται 43 χρόνια κι έξι μήνες ανυποχώρητου ελληνοκυπριακού ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΣΜΟΥ. Κι αυτή είναι η πρώτη διαχρονική αλήθεια, όσους κι αν… ενοχλεί η μόνιμη κι αδιάλειπτη, έμπρακτη επικράτηση της πολιτικής των… Απορριπτικών, όποιοι κι αν κυβερνούσαν!
 
Αλλ'ομως ο σθεναρός Απορριπτισμός, ο οποίος πέτυχε να διασώσει για τον Ελληνισμό την καθημαγμένη κι ακρωτηριασμένη Κυπριακή Δημοκρατία και ν’ αποκρούει διαδοχικά όλα τα «Σχέδια» διζωνικής κατάλυσής της,
(1) Γκιουνές 1974, (2) Αμερικανο-Καναδο-Βρετανικό 1978, (3) Βάλντχαϊμ 1981, (4) Κουεγιάρ 1985, (5) Γκάλι 1993, (6) Ανάν 2004,
 
Δεν είχε ποτέ μια σχεδιασμένη εθνική στρατηγική του Ελληνισμού, σαφώς αντίθετη με τους Διζωνικούς Συμβιβασμούς, με στόχο και σκοπό την Ανατροπή της ήττας του 1974 και την Απελευθέρωση των σκλαβωμένων απ’ τον Αττίλα εδαφών της Κύπρου. Ποτέ! Κι αυτή είναι η δεύτερη διαχρονική αλήθεια.
 
Με στόχο τη λαϊκή εντολή των προεδρικών εκλογών του Φεβρουαρίου 2018, θα βρεθούν άραγε, ώριμες πλέον, πολιτικές-κομματικές δυνάμεις, με ΑΞΙΟΝ λαϊκής εμπιστοσύνης ηγέτη, ικανές να προελάσουν απ’ τα χαρακώματα του Απορριπτισμού, στη Γραμμή Εφόδου ενός πειστικού κι αξιόπιστου ΣΧΕΔΙΟΥ Εθνικής Στρατηγικής, αμφοτέρων των κρατών του Ελληνισμού, γι’ Απελευθέρωση της Κύπρου;
 
 
Ερώτηση 
 
Θα φροντίσουν άραγε και οι μεν και δεν και οι… τρεν, διατεινόμενοι ότι ασχολούνται με το Κυπριακό, πασών των ηλικιών (προπάντων πολιτευτές και δημοσιογράφοι) να μελετήσουν πλέον σε βάθος το νέο βιβλίο με τα άρθρα του Τάσσου Παπαδόπουλου 1984-85 στον «Κήρυκα» για τα διαδοχικά «σχέδια λύσης», ώστε να ξέρουν λεπτομερώς γιατί υπήρξε ανέκαθεν ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗ η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, ακόμα και στα κόμματα ΔηΣυ-ΑΚΕΛ;

Top