Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Αμετ-ανόητοι Αναν-ιστές και το… αφήγημά τους

Αμετ-ανόητοι Αναν-ιστές και το… αφήγημά τους

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Κ Λ Α Ι Ν Ε ΚΑΙ οδύρονται. Ολοφύρονται. Μοιάζουν σαν τους αξιολύπητους κι αβοήθητους, πεσμένους στο έδαφος με σπασμούς, που βγάζουν εκ στόματος αφρούς… Αφρούς οργής και μίσους. Χολής και καταδίκης πάντων όσοι δεν συμφωνούν μαζί τους. Εναντίον πάντων όσοι δεν ασπάζονται την δική τους αμετ-ανόητη σοφία. Κι όσων δεν ενεργούν πολιτικά και κομματικά, μ’ εκείνων «τας υποδείξεις».

- Οι αμετ-ανόητοι Αναν-ιστές και το… αφήγημά τους.
- Εκφραστές του πιο ακραίου κατά των Ελλήνων σοβινισμού.
- Αυτο-προβαλλόμενοι με καριέρες, ως δήθεν «αντι-εθνικιστές»:

- Συνήγοροι, όμως, παντός κατά των Ελλήνων εθνικισμού. Ιδίως του τουρκικού. Υπέρ του οποίου αυτο-επιστρατεύονται ως «επιστημονικοί» με άρθρα δικηγόροι του. Και χάριν του οποίου συγγράφοντας, απολαμβάνουν προφανώς κατά μόνας αλλεπάλληλους «επιστημονικούς» οργασμούς αυτοϊκανοποίησης, όταν δικαιώνουν τον εθνικισμό των Τούρκων Κατακτητών με την αρθρογραφία τους εναντίον των Ελλήνων. Όχι μόνο της πλειοψηφίας 76% των Ελλήνων, αλλά όλων των Ελλήνων…

Ι Δ Ο Υ ΦΡΕΣΚΟΤΕΡΟ, μόλις χθεσινό, δείγμα: «Η στερεότυπη επανάληψη της κατηγορίας ότι για την έλλειψη προόδου [στο Κυπριακό] ευθύνεται η αδιαλλαξία της Τουρκίας ή των Τ/κ δεν πείθει πλέον κανένα αντικειμενικό παρατηρητή του κυπριακού προβλήματος».

Το 'γραψε χθες στον «Πολίτη» (σελ.14) ένας εκ των τακτικών αρθρογράφων, «επιστήμων», αυτοπροβεβλημένος παλαιόθεν συγγραφικώς «αντι-εθνικιστής», που συνεχίζει, συνεπής επί 12ετία, ενάντιος στη δημοκρατική πλειοψηφία του 76% και με αποστροφή έναντι κάθε είδους δημοκρατικότητας η οποία δεν χωρεί ούτε και συγχωρεί την υποταγή του 82% στο 18% της εθνο-ρατσιστικής και φασιστικής κι εθνικιστικής - σοβινιστικής, ούτω καλούμενης «πολιτικής ισότητας», των απαιτήσεων των Τούρκων Κατακτητών για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Θρηνούσε και χθες στο άρθρο του ότι: «Εκείνο το ηχηρό ΟΧΙ του 2004 δεν ήταν παρά ακόμη μια περιφανής νίκη του ελληνικού εθνικισμού στο νησί και ταυτόχρονα ακόμα μια ήττα του οράματος [Σχεδίου Ανάν] της Κύπρου ως κοινής πατρίδας όλων των Κυπρίων».

Σ Τ Ο ΑΡΘΡΟ του ο εν λόγω «επιστημονικώς» αποφανθείς,
(α) την απαλλαγή της Τουρκίας και των Τ/κ από τις κατηγορίες περί αδιαλλαξίας,
(β) την καταδίκη του 76% των Ελλήνων για «εθνικισμό»,
(γ) αφού «ξεπαστρεύει», συν τοις άλλοις, μέχρι… Μακάριο και Τάσσο,
(δ) καταφέρεται ονομαστικά εναντίον των ηγετών του ΑΚΕΛ & ΔηΣυ κ. κ. Άντρου και Αβέρωφ, επειδή, καθώς γράφει,
(i) «δεν μετέτρεψαν τις βουλευτικές εκλογές [της 22ας Μαΐου ε.έ.] σ’ ένα δημοψήφισμα επί του Κυπριακού» υπέρ της ΔΔΟ και,
(ii) επιπλέον, στο «ζήτημα της εκλογής του προέδρου του Κοινοβουλίου» απέτυχαν να στείλουν «ένα σαφές μήνυμα στα κόμματα του απορριπτικού χώρου ότι δεν μπορούν να καθορίζουν την πολιτική ατζέντα». Πράγμα που, για τον ίδιο, τεκμηριώνει την «ανεπάρκεια των πολιτικών ηγετών», στο «Περί της πολιτικής ηγεσίας των Ελληνοκυπρίων» άρθρο του.

Α Ρ Α: Ο Απορριπτικός λαός είναι εισέτι ανίκητος…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ 
Οι κατ’ επαγγελματικό τεκμήριο μορφωμένοι άνθρωποι, αρθρογραφούντες, δεν θα 'πρεπε άραγε πρώτα να ελέγξουν ότι η ρήση «των οικιών ημών εμπιπραμένων» που θυμήθηκαν, δεν ανήκει στον Θουκυδίδη όπως εκ λάθους διατείνονται, αλλά στον κατά έναν αιώνα αρχαιότερο Αίσωπο, στον Μύθο του για τα σαλιγκάρια, όπου ένα αγροτόπαιδο νόμισε πως ο ήχος που έβγαζαν τα σαλιγκάρια καθώς ψήνονταν στα κάρβουνα ήταν το τραγούδι τους κι εκνευρισμένο έμπηξε τις φωνές: «Ω, κάκιστα ζώα, των οικιών υμών εμπιπραμένων, αυτοί άδετε»;


Top