Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Λογοδοτούμε στον Ευαγ. Παλληκαρίδη

Λογοδοτούμε στον Ευαγ. Παλληκαρίδη

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Σημασία έχει πόσοι, όλο και περισσότεροι, 57 χρόνια από τη Θυσία του 18χρονου Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην Αγχόνη των Εγγλέζων, νιώθουν την ανάγκη κι αισθάνονται την ψυχική οικειότητα, να λογοδοτούν ευθέως στον ήρωα. Ο καθένας προσωπικά. Και για τον εαυτό του και για τους γύρω του. Και, προπάντων, για τα συμβαίνοντα στην πατρίδα. Για τα διαπραττόμενα σε βάρος της, πιο πολύ.

Σημασία έχει πως ο νεαρότερος από τους Δεκατρείς των Φυλακισμένων Μνημάτων, ομόκλινος σε κοινό τάφο με τον Αυξεντίου, αναδεικνύεται ζώσα και αυστηρή συνείδηση. Όλο και περισσότερων. Αποτελεί το μέτρο. Το περιεχόμενο. Και την ποιότητα της συνείδησης. Είδος αυτοελέγχου. Αυστηρού αυτοελέγχου. Για τα πράγματα της πατρίδας. Και την ποιότητα της συμμετοχής στα πράγματα της πατρίδας. Άλλοι αισθάνονται την ανάγκη, μια φορά τον χρόνο. Δεκατρείς του Μάρτη που τον κρέμασαν και Δεκατέσσερις που τον έθαψαν. Άλλοι, πολύ συχνότερα. Σιγοτραγουδώντας τα ποιήματά του. Άλλοι καθημερινά ίσως. Ολόχρονα. Και πληθαίνουν οσημέραι…

Ενα 18χρονο αγόρι που πρόλαβε αίφνης (πότε στ’ αλήθεια τα πρόλαβε;) με όσα στιχούργησε και με όσα έπραξε και με όσα αρνήθηκε να πράξει, να παραμένει η ζωντανή συνείδηση τόσων πολλών ανθρώπων. Πενήντα εφτά χρόνια αφ’ ότου ανέβηκε στην Αγχόνη ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο. Και φρόντισε να προλάβει, τέσσερις ώρες προτού τον κρεμάσουν, μόνος στο φρικτό κελί των μελλοθανάτων (7.30μ.μ. 13.3.1957) να γράψει επιστολή στην αδελφή του, για να της παραγγείλει, στο κοριτσάκι που εκείνος θα βάφτιζε, αν δεν ήταν η Αγχόνη, να δώσουν το όνομα ΕΚΕΙΝΗΣ για την οποία ο ίδιος έφτασε ώς εκεί: ΕΚΕΙΝΗΣ για την οποία ο ποιητής Διονύσιος Σολωμός έγραψε το πιο όμορφο τραγούδι του.

Είναι αλήθεια ότι δεν λογοδοτούν όλοι στον Ευαγόρα. Ούτε καν κατ’ ιδίαν. Κι όσοι λογοδοτούν, σίγουρα δεν είναι καν (ακόμη - εισέτι - μέχρι τώρα - επί του παρόντος) οι περισσότεροι. Το βεβαιώνουν, δυστυχώς, τα έργα. Τα πεπραγμένα μας: Πώς καταντήσαμε τα πράγματα της πατρίδας; Σε ποια χάλια την εξευτελίσαμε; Και την εξευτελίζουμε;

Αλλ’ ακριβώς γι’ αυτό πληθαίνουν, όλο και περισσότερο, όσοι προσφεύγουν λογοδοτούντες για τα καθέκαστα, στην αμόλυντη συλλογική συνείδηση, ονόματι Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Και, προπάντων (αυτό έχει και τη μεγαλύτερη σημασία), ν’ αντλήσουν απ’ εκεί δύναμη κι απαντοχή. Εγκαρτέρηση, πίστη και προσμονή. Μ’ ένα είδος βεβαιότητας σαν τη μαγιά του Μακρυγιάννη. Και τη μετάγγιση της ευψυχίας εκείνου τού «μα πάμε με καμάρι και λέμε όποιον πάρει και θα νικήσουμε». Του όντως αθάνατου 18χρονου ήρωα και ποιητή της Αγχόνης.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Εάν αντιληφθήκαμε σωστά, η Αυτού Εξοχότης ο κ. Ναμί στις ΗΠΑ και στον Λευκό Οίκο, ανέλαβε ήδη καθήκοντα Υπουργού Εξωτερικών του Διζωνικού Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Κρατών που προσέφερε στους Τούρκους η Κοινή Δήλωση - Συμφωνία της 11ης Φεβρουαρίου 2014, με την ανοχή τής υπό τον κ. Αναστασιάδη τοπικής διοίκησης του ελληνοκυπριακού Συνιστώντος Κράτους και ορίζει επίσης την αξιοποίηση υπέρ της Τουρκίας της κυπριακής ΑΟΖ υπό την απειλή σύρραξης με παρόντα ΕΔΩ τα σκάφη του τουρκικού στόλου; Ή, μήπως, είναι απλώς τα «φοβικά» μας «σύνδρομα»;


Top