Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Τηλεφωνήματα Μπάιντεν και ευκαιρίες δολώματος

Τηλεφωνήματα Μπάιντεν και ευκαιρίες δολώματος

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Τσίμπησε αυθωρεί και παραχρήμα το… ψάρι! Προτού καν παρέλθει 24ωρο απ’ την επίσημη 1η Διακήρυξη της Τριμερούς Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ στη Λευκωσία 28.1.16 και την εξαγγελία από τους Β. Νετανιάχου, Αλ. Τσίπρα και Ν. Αναστασιάδη του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από Ισραήλ σε Κύπρο κι Ελλάδα προς την Ευρώπη, έσπευσε τηλεφωνικώς από τις ΗΠΑ ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν, προς Νετανιάχου και Αναστασιάδη: «Σύμφωνα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, τηλεφώνησε στον πρωθυπουργό του Ισραήλ και του ζήτησε να επισπεύσει τις διαδικασίες εξομάλυνσης των σχέσεων με την Τουρκία, για να επιταχυνθεί η ενεργειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως και στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας»…
 
Έχουν, έτσι λοιπόν, στο χέρι οι πρωταγωνιστές της Τριμερούς το… δόλωμα. Για ν’ απαιτήσουν αμελλητί ΑΥΤΑ που πρέπει ν’ απαιτήσουν ως σύνολο: ΚΑΙ από τις ΗΠΑ και από την Τουρκία. Για την «ενεργειακή συνεργασία στην Αν. Μεσόγειο». Κι έχει πρώτιστη και καθοριστική σημασία το σύνολο των προαπαιτουμένων. Ξεκινά από την -εγκεκριμένη κι από τις ΗΠΑ- απαίτηση, η Τουρκία:
 
(α) ΝΑ αναγνωρίσει πρώτα την Κυπριακή Δημοκρατία,
 
(β) ΝΑ υπογράψει τη διεθνή σύμβαση του Διεθνούς περί Θαλάσσης Δικαίου και ν’ αναγνωρίσει τα νόμιμα όρια της Α.Ο.Ζ. της Κύπρου, της Ελλάδος, περιλαμβανομένου και του Καστελορίζου, του Ισραήλ, της Αιγύπτου, του Λιβάνου και της Συρίας,
 
(γ) ΝΑ τερματίσει τη 42χρονη στρατιωτική κατοχή των βόρειων εδαφών της Κύπρου, απομακρύνοντας πάραυτα απ’ το νησί όλα της τα στρατεύματα και το σύνολο των Τούρκων Εποίκων που εγκατέστησε στην Κύπρο προς αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης του κυπριακού πληθυσμού,
 
(δ) ΝΑ απελευθερώσει εμπράκτως απ’ την εξουσία, την ηγεμονία και τη δυναστική επιρροή της, τον γηγενή τουρκοκυπριακό πληθυσμό,
 
(ε) ΝΑ συγκατανεύσει σε ευρωπαϊκών αρχών και αξιών δημοκρατική λύση του Κυπριακού, όπου η τουρκοκυπριακή κοινότητα του 18% δεν θα είναι «ισοτίμως» καταδυναστεύουσα, χάριν της Τουρκίας, την Κύπρο, και:
 
(στ) ΝΑ απόσχει από κάθε είδους «Εγγυήσεις» κι «Επεμβατικά Δικαιώματα» επί της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο διηνεκές.
 
Ιδού προφανείς οι δυνατότητες, οι ευκαιρίες, οι συγκυρίες, οι διεθνείς εξελίξεις, τις οποίες μία αρτίως σχεδιασμένη από Νικηφόρα Μυαλά ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ του Ελληνισμού θα μπορούσε, καραδοκούσα πανέτοιμη, να εκμεταλλευθεί και ν’ αξιοποιήσει υπέρ του εθνικού συμφέροντος.
 
Υπάρχει βέβαια διαχρονικώς και η πολιτική της Υποταγής: Εκείνη που θα καταστήσει την Κύπρο Διζωνικό Προτεκτοράτο της Τουρκίας, ώστε να εκτελεσθούν στο ακέραιο όσα προστάζει, με τα τηλεφωνήματα τού αντιπροέδρου Μπάιντεν υπέρ Τουρκίας, η αμερικανική υπερδύναμη. Πολιτική η οποία επίσης θα επιχειρήσει ν’ αποκτήσει, καθ’ υπόδειξιν των ΗΠΑ, τη συνδρομή Αθηνών και Τελ Αβίβ προς «επιτάχυνση της ενεργειακής συνεργασίας στην Αν. Μεσόγειο» με την Τουρκία, εγκαθιδρύοντας στη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας έναν ισοτίμως συγκυριαρχούμενο από τους Τούρκους Διζωνικό Συνεταιρισμό…
 
 
ΕΡΩΤΗΣΗ
 
Έναντι των συνεχιζόμενων φρικτών πνιγμών στο ανατολικό Αιγαίο, διακινουμένων από Τούρκους δουλεμπόρους, απεγνωσμένων οικογενειών προσφύγων, γιατί η ΕΕ κι ο ΟΗΕ δεν απαιτούν να σταλούν ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ για ν’ αναλάβουν οι ίδιες τον έλεγχο των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας; Γιατί δεν υποχρεώνουν την Άγκυρα να τους παραδώσει τις διόδους, από τις οποίες η Τουρκία με το προσφυγικό εκβιάζει την ΕΕ, πνίγοντας καθημερινά ανθρώπους θύματά της; Γιατί δεν απαιτήθηκε η εγκατάσταση πεζικών δυνάμεων της Frontex στα δυτικά τουρκικά παράλια;
 

Top