Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Λογαριασμός πολιτικής 20ετίας Τουρκίας - Ε.Ε.

Λογαριασμός πολιτικής 20ετίας Τουρκίας - Ε.Ε.

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Χρήσιμη θα ήταν μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα: Πόσο βελτιώθηκαν υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας οι συμπεριφορές της Άγκυρας αφ’ ότου, με συναποφάσεις Αθηνών & Λευκωσίας, άναψε το πράσινο φανάρι για την πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση; Η μελέτη είναι αναγκαίο να ξεκινήσει από το 1995.
 
Έτος, κατά το οποίο, με τη σύμφωνη γνώμη της κυπριακής Κυβέρνησης η Ελλάς επέτρεψε την Τελωνειακή Ένωση Τουρκίας - Ε.Ε. Είναι αναγκαίο να περάσει από το έτος 1999 που δόθηκε, πάλι με ελληνικό πράσινο φως, στην Τουρκία, η ιδιότητα της Υποψήφιας για ένταξη χώρας. Και βεβαίως το 2004 που της δόθηκε ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και το 2005, στις 3 Οκτωβρίου, του οποίου, όντως ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
 
Έχουμε, λοιπόν, ένα λογαριασμό μιας ολόκληρης 20ετίας από την Τελωνειακή Ένωση και μιας συντρέχουσας 10ετίας ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Άγκυρας. Με τον ίδιο τα τελευταία 13 χρόνια Ερντογάν. Χρονική περίοδος αρκούντως... υπεραρκετή, για έναν έντιμο απολογισμό:
 
- Κατά πόσον βελτιώθηκαν κι «εξευρωπαΐστηκαν», ή όχι, οι συμπεριφορές της Τουρκίας έναντι της ΚΔ. Και κατά πόσον πείστηκε η Τουρκία Κατακτητής να τερματίσει τη στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο και να επιτρέψει μια «ευρωπαϊκή λύση» στο Κυπριακό.\
 
- Εκ παραλλήλου, για το ίδιο χρονικό διάστημα, συντρέχει χρησιμότερο και το ερώτημα: Με ποιον τρόπο αξιοποίησαν, ή απέτυχαν ν’ αξιοποιήσουν, Ελλάς & Κύπρος, την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε., ώστε να την πειθαναγκάσουν να μεταβάλει την πάγια εναντίον της Κύπρου πολιτική της;
 
Θέτουμε αυτό το ερώτημα, επειδή ακούσαμε χθες στο Ράδιο Πρώτο τον νυν εκπρόσωπο της κυβέρνησης Αναστασιάδη κ. Ν. Χριστοδουλίδη να μας επαναλαμβάνει το ίδιο ακριβώς επιχείρημα που η 1η κυβέρνηση Κληρίδη αντέτασσε στις ενστάσεις μας το 1995, όταν την επικρίναμε που συμφώνησε με την Αθήνα υπέρ της Τελωνειακής Ένωσης Τουρκίας - ΕΕ, η 2η κυβέρνηση Κληρίδη το 1999 για την Υποψηφιότητα της Τουρκίας και η κυβέρνηση Τάσσου 2005 για την έναρξη των ενταξιακών της Τουρκίας. Είπε ο κ. Ν. Χριστοδουλίδης: «Όσο πιο κοντά έρχεται η Τουρκία προς την Ε.Ε., τόσο πιο πολύ ενισχύεται η δική μας επίδραση, η δική μας επιρροή κι ο δικός μας ρόλος»!
 
Eίναι, λοιπόν, καιρός μετά από μια 20ετία και μια 10ετία αντιστοίχως, να υπάρξει ένας απολογισμός: Κατά πόσον η συγκεκριμένη πολιτική του 1995, του 1991, του 2005 και του 2015 αποδείχθηκε ως μια ακόμα ψευδαίσθηση. Και προπάντων: Γιατί;
 
Με τις διαδοχικές εδώ «κολλητές» επισκέψεις την ίδια εβδομάδα τών Υπ.Εξ. Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και ΗΠΑ Τζον Κέρι κι ενθυμούμενοι την εδώ κοινή συνάντηση του Προέδρου Μακαρίου με τους Υπ.Εξ. Χένρι Κίσινγκερ των ΗΠΑ και Αντρέι Γκρομίκο της ΕΣΣΔ την άνοιξη του 1974 (για το Μεσανατολικό), δικαιούμαστε μήπως να αγωνιούμε μ’ εκείνο το θουκυδίδειο (Α-144) «μάλλον γάρ πεφόβημαι τας οικείας ημών [κύριε Αναστασιάδη] αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας»; Παρ’ ότι -δόξα τω Θεώ- μας λείπουν τα τότε εμφυλιο-πολεμικά, να μην τρέμουμε άραγε ότι, την άνοιξη του 1974 διαδέχθηκε, αλίμονο, το θέρος του 1974;
 

Top