Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Ποιο τ’ όφελος;

Ποιο τ’ όφελος;

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Στην Αμερική είναι υποχρεωμένος να γιορτάσει σε 10 μέρες τα 69α του γενέθλια ο γεννηθείς 27.9.1946 πρόεδρος Αναστασιάδης, όστις αναχωρεί σήμερα στο Λονδίνο για να συναντήσει τον πρωθυπουργό Κάμερον κι απ’ εκεί στις ΗΠΑ για την 70ή Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, την οποία θα προσφωνήσει στις 29 τρέχοντος. Προηγουμένως θα πάει Σικάγο για να μιλήσει στην Αμερικανο-Εβραϊκή Ένωση και σε μέλη τού Κογκρέσου των ΗΠΑ, ύστερα θα συναντήσει στη Ν. Υόρκη τον Γ.Γρ. του ΟΗΕ, τον αντιπρόεδρο και τον υπ.Εξ. των ΗΠΑ, τους αντιπροσώπους των Πέντε Μονίμων Μελών τού Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, τον πρόεδρο της Αιγύπτου κι όποιους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων διευθετηθεί. Θα μιλήσει και στο Brookings της Ουάσιγκτον, θα συναντηθεί και με τον διευθυντή της Noble των υδρογονανθράκων κι όταν με το καλό επανέλθει έχει πρόγραμμα να πάει Κίνα, Ισπανία, Ιορδανία, Μάλτα και Παρίσι, ενώ βρίσκεται και «σε προχωρημένες διαβουλεύσεις για επισκέψεις και σε άλλα γειτονικά κράτη», ανακοίνωσε ήδη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Ποιο το όφελος, άραγε, μια τόσο πολυήμερης, πολυέξοδης, υπερπόντιας και κοπιώδους δοκιμασίας, 10 μήνες αφ’ ότου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση καρδίας ο Πρόεδρος; Εάν κρίνουμε από τα πεπραγμένα του και ιδίως από τις ομιλίες του στη Γ.Σ. του ΟΗΕ τα δύο προηγούμενα χρόνια, η μόνη ευτυχής για τις θωπείες που της επιδαψίλευσε πέρσι και πρόπερσι ήταν η… Τουρκία. Αγαλλιαζόμενη που τον άκουγε να ορκίζεται ότι «δεν είναι πρόθεσή του να επιδοθεί σ’ ένα παιχνίδι επίρριψης ευθυνών» και να διαβεβαιώνει την οικουμένη για τις ελπίδες του ότι «η Τουρκία θα συμβάλει εποικοδομητικά στις προσπάθειες για την επίτευξη μιας διευθέτησης [του Κυπριακού]»…

Ποιο, λοιπόν, έστω κατ’ ελάχιστα θετικό στην πράξη, ήταν έκτοτε το αποτέλεσμα των προσπαθειών του, τους δύο προηγούμενους Σεπτεμβρίους στη ΝΥ; Και τι ελπίζει ν’ αποκομίσει από τις υψηλές συναντήσεις του, όπου είναι 1000% βέβαιο ότι άπαντες θα τον κτυπάνε φιλικότατα στην πλάτη και θα του εύχονται κάθε επιτυχία στις συνομιλίες του με τον… καλότατο κ. Ακιντζί, για τον οποίο ο ίδιος δημοσίως καυχιέται, τέσσερεις ήδη μήνες, ότι αισθάνεται προνομιούχος που τον έχει συνομιλητή και που έχουν οι δύο τους και… κοινό όραμα λύσης;

Αλλά και για τα ενεργειακά της ΑΟΖ: Ποιος άραγε ανά τον κόσμο θα βιαστεί στα σοβαρά για οτιδήποτε, όταν άπαντες πείσθηκαν ν’ αναμένουν τη «λύση» αντικατάστασης ή «μετεξέλιξης» τής (ελληνοκυπριακής) Κυπριακής Δημοκρατίας, από τον Διζωνικό Συνεταιρισμό τής επί παντός (και επί της ΑΟΖ) ισότιμης Τουρκικής Συγκυριαρχίας;

Άρα και πάλι: Ποιο είναι το αναμενόμενο όφελος της τόσο μεγάλης, μακρινής και δαπανηρής καταπόνησης του κ. Αναστασιάδη;

ΕΡΩΤΗΣΗ

Πόσα χρόνια η Κύπρος στέλνει τους διαδοχικούς της προέδρους (Χριστόφια και Αναστασιάδη) στη Γ.Σ. του ΟΗΕ για να… πείσουν την οικουμένη πόσες ελπίδες εναποθέτουν στον καλό κύριο Ερντογάν και τους ισλαμιστές του, ότι θα συμβάλουν εποικοδομητικά στη λύση του Κυπριακού μόλις ξεμπερδέψουν με… τα «their problems inside the country, around the country, the coming elections and other reasons»;


Top