Απόψεις Λάζαρος Μαύρος 41 χρόνων Αδιέξοδο (3)

41 χρόνων Αδιέξοδο (3)

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Τρίτη 15 Νοεμβρίου 1983, έκτο έτος των «διακοινοτικών» συνομιλιών, ο Τουρκοκύπριος συνομιλητής Ραούφ Ντενκτάς, επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του κατοχικού καθεστώτος του Αττίλα, μαζί ασφαλώς με την Τουρκία και όλα ανεξαιρέτως τα τ/κ «προοδευτικά» και μη κόμματα, κατεξευτελίζοντας την ίδια τη διαδικασία των «διακοινοτικών» συνομιλιών, παρασπονδώντας, παραβιάζοντας και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις Συμφωνίες Μακαρίου - Ντενκτάς 1977 και Κυπριανού - Ντενκτάς 1979, προχώρησαν στην παράνομη ανακήρυξη του τ/κ κατοχικού Ψευδοκράτους.

Ήταν μια χρυσή ευκαιρία για την ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας: (α) Ν’ αποκηρύξει τις τουρκικές απαιτήσεις για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. (β) Να αποδεσμευτεί από τις μέχρι τότε γενόμενες από το 1977, υπό της ιδίας, υποχωρήσεις στις δόλιες και αποτυχημένες συνομιλίες. (γ) Να απεγκλωβιστεί από την αποδεδειγμένη και τότε παγίδα τής διαδικασίας των «διακοινοτικών συνομιλιών». (δ) Ν’ αξιοποιήσει την επιτευχθείσα τότε διεθνώς καταδίκη της τουρκικής αποσχιστικής ενέργειας των Ψηφισμάτων 541 της 18ης Νοεμ. 1983 και 550 της 11ης Μαΐου 1974 και: (ε) Να ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ από τότε μια Στρατηγική Απελευθέρωσης, αξιοποιώντας και την εκπεφρασμένη εναντίον των «διακοινοτικών» προθυμία τού τότε πρωθυπουργού (από 18 Οκτ. 1981) τής Ελλάδος Ανδρέα Παπανδρέου.

Τίποτε απ’ αυτά δεν έγινε. Η από τον Φεβρουάριο 1983 κυβέρνηση Σπ. Κυπριανού, της «Συνεργασίας του Μίνιμουμ Προγράμματος» ΔηΚο-ΑΚΕΛ, φρόντισε αυθημερόν να αποτρέψει ακόμα και τις διαδηλώσεις τού λαού ενάντια στην ανακήρυξη του Ψευδοκράτους, μήπως και προκληθούν… αντιδράσεις των Τούρκων! Το σύνολο του πολιτικού συστήματος διήγε, συμπεριφερόταν, επικαθοριζόταν και συμμορφωνόταν, υπό το βάρος της εκλογικής πελατειακής δύναμης των ηγεσιών τού συγκυβερνώντος τότε ΑΚΕΛ και του αντιπολιτευόμενου τότε ΔηΣυ, που αμφότερες παρέμεναν πεισματικά προσκολλημένες στη ΔΔΟ και στις «διακοινοτικές».

Έκτοτε μέχρι και σήμερα, οι τέσσερεις δεκαετίες μονιμοποίησης, εμπέδωσης και τσιμεντώματος της Διχοτόμησης, η «απαγόρευση» σχεδιασμού στρατηγικής, το αδιέξοδο τού Κυπριακού και τα διαδοχικά «κεκτημένα» των Τούρκων, «τζείνοι ποτζεί τζ' εμείς ποδά», προέρχονται και οφείλονται, κατά κύριο λόγο, από τον καθοριστικό ρόλο των τότε, μετέπειτα και νυν ηγεσιών ΔηΣυ-ΑΚΕΛ. Τότε και τώρα. Και στην αδυναμία, ανικανότητα κι απροθυμία των υπολοίπων να συγκροτήσουν ΜΙΑ δύναμη νίκης επί των ΔηΣυ-ΑΚΕΛ…

ΕΡΩΤΗΣΗ
Μετά από τέσσερεις μήνες που ο… καλότατος κ. Ακιντζί («γνήσιος πατριώτης» κατά την «Χαραυγή» του ΑΚΕΛ 9.9.15 σελ.5), είναι ο έχων και «κοινό όραμα» με τον αισθανόμενο και «προνομιούχο» συνομιλητή του ΠτΔ κ. Αναστασιάδη στις διαπραγματεύσεις, πώς και δεν έχει προκύψει έστω και η παραμικρή, ελαχιστότατη τουρκική παραχώρηση στις διαπραγματεύσεις; Ούτε κατιτίς, ρε παιδί μου; Μία έστω «σπιθαμή εδάφους»; Ούτ’ «ένας έστω Μεχμετζίκ»;
 


Top