Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Οι σφαγές & το ΑΚΕΛ

Οι σφαγές & το ΑΚΕΛ

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Μετά την Εθνική Καταστροφή του 1974, στις βουλευτικές εκλογές του 1976 το ΑΚΕΛ ήταν η μεγαλύτερη εκλογικά από τις «δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις» που με το ισχύον τότε πλειοψηφικό σύστημα απέκλεισαν την είσοδο στη βουλή του τότε ιδρυθέντος ΔηΣυ που είχε λάβει το 25% των ψήφων.

Κατά την ορολογία της ηγεσίας του ΑΚΕΛ «δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις» ήταν το ίδιο, η Δημοκρατική Παράταξη του Σπ. Κυπριανού (μετέπειτα ΔηΚο), η ΕΔΕΚ του Λυσσαρίδη κι ο Ανεξάρτητος Τάσσος Παπαδόπουλος που μπήκαν στη βουλή, ενώ ο ΔηΣυ του Κληρίδη βαφτίστηκε απ’ την ηγεσία του ΑΚΕΛ ως κόμμα των φασιστών, των ακροδεξιών, των πραξικοπηματιών και των εοκαβητατζήδων.

Το ΑΚΕΛ ήταν το κύριο στήριγμα της κυβέρνησης Μακαρίου μέχρι τον θάνατό του, Αύγουστο 1977 και της κυβέρνησης Κυπριανού που τον διαδέχθηκε. Στις βουλευτικές του 1981, με νέο εκλογικό σύστημα, εισήλθε στη βουλή ο ΔηΣυ, το δε ΑΚΕΛ ήταν πρώτο κόμμα. Στις προεδρικές του 1983 το ΑΚΕΛ με το ΔηΚο συγκρότησαν τη «Δημοκρατική Συνεργασία με το Μίνιμουμ Πρόγραμμα» κι ανέδειξαν ξανά ΠτΔ τον Κυπριανού, με ισχυρότερη δύναμη της βουλής και της κυβέρνησης το ΑΚΕΛ. Το 1985 το ΑΚΕΛ συμμάχησε με τους «φασίστες, πραξικοπηματίες κ.ο.κ» του ΔηΣυ για να εξαναγκάσει τον Κυπριανού σε παραίτηση επειδή απέρριψε τη «λύση Κουεγιάρ». Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 1985 το ΑΚΕΛ ηττήθηκε. Από πρώτο πήγε τρίτο κόμμα.

Πέτυχε, όμως, το 1988 να ανατρέψει τον Κυπριανού και να εκλέξει ΠτΔ τον Γ. Βασιλείου του οποίου υπήρξε η κύρια δύναμη της βουλής και της κυβέρνησης μέχρι το 1993 που ηττήθηκε από τον Κληρίδη. Στη δεκαετία Κληρίδη 1993-2003 το ΑΚΕΛ ήταν - όπως και τώρα - μαζί με τον ΔηΣυ ένα από τα δύο ισχυρότερα κόμματα στη βουλή. Το 2003 μαζί με το ΔηΚο ανέτρεψε τον Κληρίδη κι ανέδειξαν ΠτΔ τον Τάσσο Παπαδόπουλο με τον οποίο το ΑΚΕΛ συγκυβέρνησε μέχρι το 2008 που τον ανέτρεψε εκλέγοντας ΠτΔ τον Χριστόφια ώς το 2013 που ηττήθηκε απ’ τον νυν ΠτΔ Ν. Αναστασιάδη.|

Έτσι επι 41 χρόνια, 1974-2015, το ΑΚΕΛ ήταν κύρια δύναμη στη βουλή 41 χρόνια και κύρια κυβερνητική δύναμη 26 χρόνια.

Σ’όλες αυτές τις δεκαετίες της εξουσίας, ουδέποτε η ηγεσία του ΑΚΕΛ, είτε στη βουλή, είτε στην κυβέρνηση, είτε μέσω της Γενικής Εισαγγελίας, έθεσε ποτέ θέμα εξιχνίασης των αποτρόπαιων κακουργημάτων της άνανδρης εκτέλεσης αμάχων Τουρκοκυπρίων της Τόχνης, της Μάραθας, Αλόας, Σανταλάρη της 15ης Αυγούστου 1974 και της προσαγωγής των ενόχων στη δικαιοσύνη. Γιατί άραγε;

Το ερώτημα επιτείνεται ιδίως όταν οι μηχανισμοί προπαγάνδας κι οι αρθρογράφοι της ηγεσίας του ΑΚΕΛ χρησιμοποιούν τα ανεξιχνίαστα εκείνα κακουργήματα για να φορτώσουν με «συλλογικές ευθύνες» την «ελληνοκυπριακή πλευρά»; Γιατί άραγε; Γιατί χρειάζεται το 2015 να ανασύρει η «Χαραυγή» του ΑΚΕΛ 2.8.15 τις «Σφαγές Τ/κ από τον ελληνοκυπριακό φασισμό» (έτσι ήταν ο τίτλος του άρθρου), τις οποίες η ίδια ΟΥΔΕΠΟΤΕ απαίτησε να εξιχνιαστούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι;

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Όσοι για όσα χρόνια ασχολείστε με το Κυπριακό, θυμάστε ποτέ να είχε «απειλήσει» η ηγεσία του ΑΚΕΛ ν’ απορρίψει τη «λύση» για οποιονδήποτε από τους τουρκικούς όρους της, όπως έκανε προχθές ο κ. Τ. Τσελεπής για την… πιθανότητα «νατοϊκών εγγυήσεων»;
Λάζ.Α.Μαύρος


Top