Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Η «αφήγηση» και «καριέρες λύσης»

Η «αφήγηση» και «καριέρες λύσης»

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο


Ένας ισχυρισμός του οποίου η βασιμότητα μπορεί εύκολα να επαληθευτεί από τη μελέτη δημοσιευομένων κειμένων, άρθρων, αναλύσεων, σχολίων και δηλώσεων, είναι ο εξής: Δεν έμεινε έστω και μια, νόμιμη, δίκαιη και λογική διεκδίκηση των Ελλήνων Κυπρίων στο Κυπριακό, η οποία να μην έχει υπονομευτεί από τους επικεφαλής και τους εντός της «ε/κ κοινότητας» αδημονούντες για την κάθε φορά «τελευταία ευκαιρία λύσης».
Υπήρξε και είναι συστηματική, μακρόχρονη, διαρκώς επαναλαμβανόμενη, η εκ των ένδον αποδυνάμωση των επιχειρημάτων δικαίου, δικαιωμάτων και πολιτικού ρεαλισμού, κάθε αντικατοχικής - απελευθερωτικής αξίωσης. Και όλων των επιμέρους πτυχών στις οποίες σαλαμοποιήθηκε, φέτα-φέτα, το Κυπριακό, ώστε να πάψει να είναι πρόβλημα Κατοχής και ζήτημα Απελευθέρωσης, αλλά θέμα «διακοινοτικών» διευθετήσεων «Συνταγματικής Πτυχής», «Εδαφικής Πτυχής», «Περιουσιακής Πτυχής» κ.ο.κ. Με όλες τις «πτυχές» υποταγμένες στην αυστηρή υλοποίηση των τουρκικών απαιτήσεων Διζωνικότητας και Δικοινοτικότητας επί κάθε πτυχής. Συνήγοροι των τουρκικών επιχειρημάτων εφ’ όλης της ύλης, ώστε να πεισθεί και να συρθεί η πλειοψηφία των Ελλήνων Κυπρίων στην αποδοχή της «λύσης» που απέρριψε με το 76% του 2004.
 
Υπήρξαν και πριν από το 2004 οι «ειδικές επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου» κατά των Ελλήνων Κυπρίων. Μεθοδεύτηκαν συστηματικές «αφηγήσεις» συλλογικής συνενοχής για όλα τα δεινά που υπέστη η Κύπρος. Ώστε να κατατροπωθεί το ελληνικό φρόνημα και να ενοχοποιηθούν ως… πρωταίτιοι θύτες, όλοι οι προηγούμενοι υπέρ ελευθερίας αγώνες, είτε επρόκειτο για την ιστορία της αντιαποικιοκρατικής εξέγερσης των Οκτωβριανών του 1931, είτε επρόκειτο για το Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950, είτε για τον Ένοπλο Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ του 1955-1959, είτε για τις προσπάθειες βελτίωσης του Συντάγματος - εκτρώματος της Ζυρίχης, είτε για την Αντίσταση απέναντι στην Ένοπλη Τουρκανταρσία 1963-1964, είτε ακόμη και για την Αντίσταση ενάντια στο Χουντικό Πραξικόπημα της 15.7.1974 και την Αντίσταση κατά του Αττίλα εισβολέα 20.7 - 16.8.1974. Κύρια αιχμή του Ψυχολογικού Πολέμου, να ενσωματώσει η κοινωνία των Ελλήνων Κυπρίων αισθήματα συλλογικής ενοχής για όσα υπέφερε η τουρκοκυπριακή μειονότητα, ώστε να δικαιωθούν τα υπέρ των Τ/κ επιχειρήματα των Διζωνικών - Δικοινοτικών απαιτήσεων της Τουρκίας επί κάθε επιμέρους πτυχής του Κυπριακού: Η αναγκαία ιδεολογική και ψυχολογική και πολιτική «νομιμοποίηση & δικαίωση», της βάσης και του περιεχομένου της «λύσης Ανάν» 2002-2004.
 
Το 76% του Δημοψηφίσματος της 24.4.2004 έδειξε ότι, μέχρι τότε, οι εν λόγω επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου και οι «αφηγήσεις» που παρήγαγαν δεν απέδωσαν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Γι’ αυτόν τον λόγο, τώρα, με πρωταγωνιστές εν εξουσία τους τότε επικεφαλής, εντείνονται στο έπακρο οι προσπάθειες. Εντός ευνοϊκότερου, όπως οι ίδιοι πιστεύουν, κλίματος: Με τη συνειδητή εκμετάλλευση και αξιοποίηση της δεινότατης οικονομικής κατραπακιάς στην οποία οδήγησαν την Κύπρο οι κυβερνήσεις Χριστόφια-ΑΚΕΛ κι Αναστασιάδη-ΔηΣυ. Και με την ευρισκόμενη επίσης σε δεινότατη οικονομική κατάσταση Ελλάδα…
 
Αυτοί που έχουν το πάνω χέρι στην προπαγάνδα, νυν και πρώην κυβερνώντες, οι ιθύνοντες και κατευθύνοντες τους εργοδοτημένους «επικοινωνιολόγους» με τους μηχανισμούς επηρεασμού - εξαπάτησης της Κοινής Γνώμης, όλοι εκείνοι, επίσης, που από τον καιρό του Σχεδίου Ανάν έχουν «κτίσει προσοδοφόρες καριέρες» «δικοινοτικής επαναπροσέγγισης» και «καθεστωτικής επανένωσης», μαζί κι όσοι σπεύδουν τώρα προσδοκώντας ομοίως να «κτίσουν καριέρες» και να καταστούν οι εκλεκτοί της άρχουσας κομματοκρατίας για τη στελέχωση του «νέου κράτους», σε πλήρη συναλληλία με τους εκλιπαρούντες να καταστούν συνέταιροι του τουρκικού κεφαλαίου επιχειρηματίες και τους ρομαντικούς των «προοδευτικών» ψευδαισθήσεων «αδελφοσύνης», έχουν αποκηρύξει το σύνολο των δίκαιων, απελευθερωτικών, δημοκρατικών, αντιρατσιστικών, ευρωπαϊκών, ελληνικών αξιώσεων, για τη μορφή και το περιεχόμενο της λύσης, οι οποίες δεν συνάδουν και δεν υποτάσσονται στην τουρκική ΔΔΟ.
 
Αυτή περίπου αποτελεί σήμερα την «άρχουσα ιδεολογία». Κι οι συγκροτούντες τους ιδεολογικούς μηχανισμούς ενός κράτους το οποίο προετοιμάζεται να παραδώσει την κρατική του υπόσταση, μέσω των Τ/κ, στην τουρκική συγκυριαρχία. Προετοιμάζεται να παραδώσει τη μία κυριαρχία και τη μία διεθνή προσωπικότητα της νυν Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Διζωνικό Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Κρατών (πολιτειών), ο «Σκελετός» του οποίου συνομολογήθηκε 11η Φεβρουαρίου 2014 μεταξύ Αναστασιάδη - Έρογλου και οι λεπτομέρειες του οποίου τυγχάνουν διαπραγμάτευσης μεταξύ Αναστασιάδη - Ακιντζί. Στις εφτά φορές που συνομίλησαν μέχρι τώρα -είπε την Τρίτη ο Ακιντζί- «υπήρξε πρόοδος στο κεφάλαιο Διακυβέρνησης και Διαμοιρασμού Εξουσίας». Πρόκειται ακριβώς για το «κεφάλαιο» της ισότιμης συγκυριαρχίας επί της νέας κρατικής υπόστασης, η οποία θ’ αντικαταστήσει την Εκλιπούσα ΚΔ, όπως ήταν επί δεκαετίες η επιδίωξη της Τουρκίας, που έχει τον απόλυτο έλεγχο επί των Τουρκοκυπρίων. 

Top