Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Έτσι κκελλέ έτσι ξιουράφιν θέλει…

Έτσι κκελλέ έτσι ξιουράφιν θέλει…

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Τ Ο «ΟΠΩΣ έστρωσες έτσι θα κοιμηθείς», ή το κυπριακότερο της διαλέκτου, «έτσι κκελλέ έτσι ξιουράφιν θέλει», ίσχυσε ανέκαθεν, ισχύει και τώρα στην ανεπαρκέστατη -πάντοτε άνευ στρατηγικού σχεδιασμού- διαχείριση του Κυπριακού, από τις εκάστοτε ανίκανες κυβερνήσεις, τις οποίες αναδεικνύει, ανά πενταετίαν, ο εκάστοτε συσχετισμός των πελατειακών δυνάμεων της ολιγαρχικής κομματοκρατίας. Όπως έστρωσε, με τις κατά καιρούς διακυμάνσεις της, η 25ετής διαχείριση 1977-2002 των διζωνικών υποχωρήσεων απέναντι στους Τούρκους Κατακτητές, ιδιαίτερα, (α) η διζωνικότερη 5ετία της προεδρίας Βασιλείου - ΑΚΕΛ 1988-1993 και (β) η απονεκρώσασα το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος Κύπρου, δεύτερη 5ετία της προεδρίας Κληρίδη-ΔηΣυ 1998-2003, έτσι κατάντησε να κληθεί να κοιμηθεί, από 11.11.2002, με τη «λύση Ανάν» ο κυπριακός Ελληνισμός.

Α Y T O ΤΟ «ξιουράφιν», ονόματι Σχέδιο Ανάν, ταίριαζε στην «κκελλέν» που διαμόρφωσε με την πολιτική του στο Εθνικό Θέμα ο συγκεκριμένος συσχετισμός της κομματοκρατίας - κυβέρνησης-αντιπολίτευσης - με επικεφαλής τους κομματάρχες ΔηΣυ-ΑΚΕΛ. Κι ανίκανους για κάτι άλλο, ουραγούς, τους υπόλοιπους… Το Σχέδιο Ανάν, το οποίο απέρριψε με το Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 η πλειοψηφία 76% του κυπριακού Ελληνισμού, υπήρξε το γνήσιο προϊόν, το τέκνο, το αποτέλεσμα και το απότοκο της πολιτικής των κομματικών ηγεσιών τις οποίες ανεδείκνυε ανέκαθεν, με πρώτα κόμματα ΔηΣυ-ΑΚΕΛ, στην πελατειακή έκφανση της ψήφου του, ο ίδιος λαός. Αυτή η θεμελιώδης, καταστροφική αντίφαση, εκκωφαντικότερη στο δημοψήφισμα της 24ης Απρ. 2004, δεν έπαψε να ισχύει, έκτοτε. Αντίθετα, επιδεινώθηκε: Ο κυπριακός Ελληνισμός του 76% του ΟΧΙ, εξέλεξε - οϊμέ - το 2013, πρόεδρο τον ηγέτη του 24% ΝΑΙ Αναστασιάδη...

Τ Ω Ρ Α ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ευκρινέστατο ότι: Η «διαχείριση» του Κυπριακού επί της προεδρίας Αναστασιάδη παράγει δύο άκρως χειρότερες προοπτικές. Ένα είδος λύσης, κατά πολύ χειρότερο του απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν. Το οποίο, αν ό μη γένοιτο, εγκριθεί από τον κυπριακό Ελληνισμό, θα σημάνει τελεσίδικα και οριστικά και ανέγκλητα, να χάσουν οριστικά οι Έλληνες Κύπριοι το μόνο νόμιμο διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος τους, την Κυπριακή Δημοκρατία. Και να καταστούν υπόδουλοι ενός Συγκυριαρχούμενου Επί Παντός από τους Τούρκους, Διζωνικού Συνεταιρισμού, Δύο Ίσου Καθεστώτος Συνιστώντων Κρατών, της «Κοινής Διακήρυξης» Αναστασιάδη-Έρογλου τη 11ης Φεβρ. 2014. Κι αν δεν επέλθει συμφωνία κι αν δεν εγκριθεί μια τέτοια λύση - διάλυση - υποδούλωση, πράγμα που είναι και το πιο πιθανό, η νυν εξελισσόμενη «διαχείριση Αναστασιάδη», με παντοειδώς εκθειαζόμενο καθημερινώς και αφιονιστικώς και γλοιωδώς και δι’ ακατάσχετων ΜΟΕ και θεατρικών παραστάσεων, ακόμη και του κρατικού ΘΟΚ στη σκλαβωμένη από τον Αττίλα αρχαία Σαλαμίνα, ισχυροποιούμενο τον Ακιντζί, θα αποβεί, εντέλει, ισχυρότατο ελληνοκυπριακό χαρτί (των Αναστασιάδη - ΑΚΕΛ ιδίως) για να διεκδικήσει αποτελεσματικά, το τουρκικό κατοχικό ψευδοκράτος, την αναγνώρισή του διεθνώς.

Σ Υ Ν Ο Λ Ι Κ Α , η πολιτική Αναστασιάδη, με εκπεφρασμένη επί του Κυπριακού στήριξη από την ηγεσία του ΑΚΕΛ και τους υπόλοιπους όντας ανίκανους να την ανακόψουν και να την εμποδίσουν, παράγει τους όρους νομιμοποίησης του τουρκικού κατοχικού Ψευδοκράτους σε δύο εναλλακτικά επίπεδα:

(α) Της νομιμοποίησής του ως «ιδρυτικού κράτους» του διαπραγματευόμενου στις «διακοινοτικές» συνομιλίες Διζωνικού Συνεταιρισμού και Επί Παντός Συγκυρίαρχου εφ’ όλης της Κύπρου και

(β) εάν αυτό δεν εγκριθεί - που δεν θα εγκριθεί από τον κυπριακό Ελληνισμό - τη διεθνή νομιμοποίηση του Ψευδοκράτους, ως ξεχωριστού πλέον και δικαιούμενου νόμιμης αναγνώρισης τουρκικού κράτους στα βόρεια εδάφη της Κύπρου. Κράτος στο οποίο ακόμα και ο κρατικός Θεατρικός Οργανισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας υποβάλλει αίτηση, για να πάρει άδεια, ώστε να ανεβάσει στην ελεγχόμενη από το τουρκικό καθεστώς αρχαία ελληνική Σαλαμίνα της Κύπρου θεατρική παράσταση, με την τραγωδία Ιππόλυτος του Ευριπίδη…

Α Μ Φ Ο Τ Ε Ρ Α τα ενδεχόμενα, είτε η λύση «Δύο Άλφα» (Αναστασιάδη - Ακιντζί) είτε η μη λύση, έχουν ήδη αποδυναμώσει σε επικίνδυνο βαθμό την Κυπριακή Δημοκρατία και εσωτερικά και διεθνώς. Ιδιαίτερα και κατά πολύ σημαντικότερα έχουν αποδυναμώσει διεθνώς την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στον υποθαλάσσιο ενεργειακό της πλούτο στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη. Η οποία, στην περίπτωση της μη λύσης, θα τελεί υπό την αμφισβήτηση των ελληνοκυπριακών επιχειρημάτων που προσέφερε στους Τούρκους η προεδρία Αναστασιάδη.

Ε Ν Ο Ψ Ε Ι όλων αυτών, στο ερώτημα των συμπολιτών μας, «τι προτείνετε εσείς», η στήλη έχει την εξής απάντηση: Πρόεδρο της Δημοκρατίας την Ελένη Θεοχάρους. Ή τον Γιώργο Λιλλήκα. Ή τον Μαρίνο Σιζόπουλο. Ή τον Νικόλα Παπαδόπουλλο. Κι αυτό είναι η μόνη, ίσως, επί του παρόντος απάντηση ελπίδας…

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ


Top