Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Ελλάς - ΕΕ & η γάγγραινα

Ελλάς - ΕΕ & η γάγγραινα

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Φαινεται, με λιγότερη ή περισσότερη ευκρίνεια, ότι το περιλάλητο «ελληνικό πρόβλημα» οδηγεί -και σηματοδοτεί- την έναρξη τέλους τού μέχρι σήμερα είδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και την έναρξη αναζήτησης ενός άλλου είδους ΕΕ. Προϊόν και αποτέλεσμα της προβληματικής κατάντιας της μέχρι τούδε ΕΕ, υπήρξε στην πραγματικότητα το πρόβλημα και η κατάντια της Ελλάδος. Κι από την περίπτωση των δεινών της Ελλάδος προκύπτει ήδη η ανάγκη ανάταξης της ΕΕ.

Το γεγονός ότι νοσεί συνολικά και «κεντρικά» το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, φάνηκε από πλήθος προηγούμενα εμφανισθέντα συμπτώματα της ασθένειάς του, εδώ κι εκεί στις χώρες-μέλη, αλλά και στις σχέσεις του με τον υπόλοιπο κόσμο. Η Ελλάς, όμως, έδειξε, κατά τρόπον εκκωφαντικά σαφέστατο, πως το νόσημα είναι τέτοιας επικινδυνότητας που απειλεί με γάγγραινα την ΕΕ. Μ’ αυτήν την έννοια, γίνεται πανευρωπαϊκώς κι ευρύτερα συνειδητό ότι: Η Ελλάς έχει το θλιβερό προνόμιο, από αυτήν και εξαιτίας αυτής, να εκκινήσει -αν εκκινήσει- η συνολική θεραπεία. Ή, αντίθετα, αν η γάγγραινα θ’ αφεθεί ν’ αποτελειώσει το συνολικό οικοδόμημα.

Χθες οι Έλληνες (όσοι εξ ημών συγκροτούμε το εκλογικό σώμα του ελλα-δικού μας κράτους) ψηφίσαμε, άλλοι ΟΧΙ, άλλοι ΝΑΙ, άλλοι αποχή κ.ο.κ. σ’ ένα δημοψήφισμα όπου και οι μεν και οι δε, ό,τι κι αν ψηφίσαμε, λέγαμε σε όλους τους τόνους, για να το ακούει όλος ο κόσμος, εντός κι εκτός ΕΕ, ότι, όντας εντός ΕΕ θέλουμε μιαν άλλου είδους Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η βούληση, αυτή η απαίτηση, δεν είναι βεβαίως μόνο των ολιγότερων αριθμητικά, εντός ΕΕ, Ελλήνων Ευρωπαίων πολιτών. Είναι η βούληση των πολιτών σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ. Και θα φανεί οσονούπω, σε κάθε επιμέρους χώρα, πόσο πλειοψηφική έχει καταστεί καθ’ άπασαν την ευρωπαϊκήν επικράτειαν. Ασφαλώς δεν αναμένεται ν’ αποδεχθούν αμαχητί την αξίωση μιας ΑΛΛΗΣ ΕΕ οι πρωταίτιοι ιθύνοντες της σημερινής της κατάντιας, ούτε βέβαια οι σιτιζόμενοί τους, τεχνοκράτες, γραφειοκράτες, μισθοφόροι των Βρυξελλών…

Αλλά, έναντι της ΕΕ των «δημοκρατικών ελλειμμάτων», αρχίζει εξ Ελλάδος να ορθώνεται η αξίωση της δημοκρατικότερης ΕΕ. Η οποία αναπόδραστα θα εισχωρήσει, ως αναζήτηση κι απαίτηση των Ευρωπαίων πολιτών, στο πολιτικό σύστημα κάθε χώρας-μέλους αρχικά, για να επινοηθεί, στη συνέχεια, ως κεντρικός στόχος στη δομή και στη λειτουργία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Τον πέμπτο αιώνα προ Χριστού η Αθήνα κόμισε για την ανθρωπότητα την επινόηση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τον Εικοστό Πρώτο μετά Χριστόν αιώνα της επικράτησης των ψευδώς αποκαλούμενων δημοκρατιών της ολιγαρχικής κομματοκρατίας, από την καταντήσασα υπόδουλη στην Τροϊκοκρατία Ελλάδα, ξανατίθεται η δημοκρατία, ως η μόνη θεραπεία στη νοσούσα Ευρωπαϊκή Ένωση…

ΕΡΩΤΗΣΗ 
Όσοι φοβηθήκατε τον εθνικό διχασμό θα χαρείτε άραγε, σήμερα, ότι όλοι μας -και του ΟΧΙ και του ΝΑΙ- είμαστ’ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ για μια νέα ΕΕ και ότι, τα «εργαλεία των τεχνοκρατών των Βρυξελλών στην οικονομία και στο τραπεζικό σύστημα» δεν εξοντώνουν τους λαούς, όπως οι γερμανικές «τουρτούρες» MG-34 διαμετρήματος 7,92Χ57 στον Κάνταλο της Κρήτης το 1941, στα Καλάβρυτα το 1943, στο Δίστομο 1944;
 


Top