Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Περί του Ομφαλίου Λώρου Εξηγήσεις

Περί του Ομφαλίου Λώρου Εξηγήσεις

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Ο Ομφάλιος λώρος- ρε - εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου. Κανένας δεν ευρέθηκεν για να τον ιξηλείψει. Κανένας γιατί σσιέπει τον που τα ΄ψη ο Θεός μου.

Ο Ομφάλιος λώρος εννά χαθεί - ρε - όντας ο κόσμος λείψει. Τζι αν δεν σκαμπάζεις που τα γραψίμια των ποιητών μας, κάτσε - ρε - τζιαί κρολοήθου τού’ ν’ τες μέρες. Ούλλα τα ράδια. Τζιαι τες τηλεοράσεις. Ούλλα τα σπίθκια, πόλα σέλα. Στες δουλειές, στους καφενέδες τζιαι παντού. Ούλλον τον κόσμον, τι λαλεί τζιαι είντα μαραζώννει. Ασκόπα τες εφημερίδες τζι εννά δεις. Ούλλοι για τζείν’ την Μάναν κρούζουσιν. Για τζείνην νεκαλιούνται. Ποζαύλιν γίνουνται τζ’ αφταίννουν τα λαμπρά τους. Άλλοι πουποδά, άλλοι πουποτζεί τζι άλλοι που ποτζεί τζιαι τζει…

Ο ομφάλιος λώρος ήμασταν πάντα, είμαστε και τώρα, θα είμαστε και στους αιώνες των αιώνων, όλοι εμείς. Οι Έλληνες. Μ’ όλα τα καλά και τα κακά μας, τα σπουδαία, τα στραβά και τ’ ανάποδά μας. Έτσι ανέκαθεν, του ύψους και του βάθους και του ανάμεσου. Θεοί και διαβόλοι, ξύπνιοι και μαννοί, ενάρετοι και σκατοχαρακτήρες, γενναίοι και δειλοί, ήρωες και λιποτάκτες, να φάμεν ο ένας τον άλλο, ή να θυσιαστούμε ο ένας για τον άλλο. «Παλαιόθεν και ώς τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε, τρώνε από μας και μένει και μαγιά». Και πιο παλιά, όχι μόνο τα θεριά, μα κι εμείς, πιο θεριά απ’ τα θεριά, σφαχτήκαμε μεταξύ μας. Μα πάλι έμειν’ η μαγιά. Αργόσυρτα μεν, αλλ’ έστω και κατιτί, βελτιωμένη η ανθρώπειά μας φύσις…

Αυτός ομφάλιος  - εμείς όλοι - Λώρος, διαθέτει και δύο κράτη. Το ελλα-δικό μας και το κυπριακό μας. Αθλιότατα αμφότερα. Ξεχαρβαλωμένα. Ανεπρόκοπα. Ρεζίλι των σκυλιών. Ανυπόφορα. Της πρωταίτιας Κομματοκρατίας και των φατριών. Που μεταποιείται σε αχρηστοκρατία. Και προάγει, εκ φύσεως, την κλεπτοκρατία. Αποτελεί τη δυναστική ολιγαρχία. Και παράγει την παντός είδους χρεοκοπία. Και την παρακμή. Εξαιτίας του διαρκέστερου εθνικού μας καρκινώματος: «δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε», των εκάστοτε πελατειακών ψήφων αχρείας παραποίησης της δημοκρατίας. Αλλ’ αυτά τ’ αθλιο-κράτη, γνωρίζοντας καθημερινά και υποφέροντας αγανακτισμένοι κι απελπισμένοι την αθλιότητά τους, τα υπερασπιζόμαστε ανέκαθεν - και τώρα - μην τα φάνε και τα καταστήσουν «αλησμόνητες πατρίδες» κι Εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία, τα ξένα θεριά. Το άλφα έως ωμέγα του Ομφάλιου Λώρου.

Σαραντα ένα χρόνια μετά τη 2η εθνική Καταστροφή του 1974 στην Κύπρο, 93 χρόνια μετά την 1η εθνική Καταστροφή της Μικρασίας, το μέγα και πρωταίτιο και πρωτεύθυνο αΐπιν - ελάττωμα - αναπηρία, παραμένει το ίδιο: Η αμφοτέρων των κρατών Κομματοκρατία, «το κόμμαν τζιαι τ’ αμμάθκια σας», (στραβάραν μέσ’ τ’ αμμάθκια ΜΑΣ) που αδυνατεί ν’ αντιληφθεί, ν’ αποδεχθεί και ν’ αξιοποιήσει το αρχέγονο και αέναο γεγονός ότι είμαστε Ομφάλιος Λώρος…

ΕΡΩΤΗΣΗ 
Μετά που ο καλός μας κύριος Αβέρωφ επινόησε χθες, στο «Ράδιο Πρώτο», τη διάκριση μεταξύ «μαγκιάς» απ’ τη μια και «υπευθυνότητας» απ’ την άλλη, θα αχθεί, άραγε, στην υπευθυνότητα να μας εξηγήσει πώς θα επιτευχθεί το υπερυμνούμενο υπό του ιδίου win-win situation με την Τουρκία, γνωστών όντων των στρατηγικών επιδιώξεων της Τουρκίας για αντικατάσταση της Εκλιπούσας Κ.Δ. με τον Διζωνικό Συνεταιρισμό επέκτασης της τουρκικής συγκυριαρχίας εφ’ ολοκλήρου της Κύπρου;


Top