Απόψεις Λάζαρος Μαύρος Από τη «λύση Ανάν» σε «λύση δύο Άλφα»

Από τη «λύση Ανάν» σε «λύση δύο Άλφα»

Ο Λάζαρος Μαύρος είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ράδιο Πρώτο



Όταν οσονούπω ο λαός θα βρεθεί μπροστά στο κείμενο και στο περιεχόμενο της «λύσης Α.Α.» (δύο Άλφα, εκ των Αναστασιάδη - Ακιντζί), τότε ίσως οι περισσότεροι αντιληφθούν την ορθότητα της απόφασης της ΕΔΕΚ ν’ αποκηρύξει και την ονοματολογία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Με βάση τον «σκελετό λύσης», όπως ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης είχε προσδιορίσει όσα συνομολόγησε με τον κ. Έρογλου την 11η Φεβρουαρίου 2014 στο κείμενο της «Κοινής Διακήρυξης - Joint Declaration», ασφαλώς η «λύση Α.Α.» δεν προβλέπεται παρά μόνο χειρότερη από τη «λύση Ανάν» που ο λαός απέρριψε το 2004 με το 76% του τότε δημοψηφίσματος.

Αλλ' ενόψει αυτής της επιδείνωσης και υποτροπιασμού, καθίσταται εκ των υστέρων τραγικά αντιληπτή η ανεπάρκεια, αδυναμία, ανικανότητα και απροθυμία, που επέδειξαν, από την επαύριον της απόρριψης της «λύσης Ανάν», οι κομματικές ηγεσίες, στο καθήκον αναζήτησης και σχεδιασμού μιας άλλης στρατηγικής στο Κυπριακό, μακριά από εκείνην που, ξεκινώντας από το 1977 και τις τότε «Τέσσερεις Κατευθυντήριες Γραμμές Μακαρίου - Ντενκτάς» οδήγησε, με αλλεπάλληλες διαδοχικές υποχωρήσεις, στην παραγωγή, το 2004, του Σχεδίου Ανάν.

Είχαν το καθήκον οι κομματικές ηγεσίες, μα δεν είχαν το πολιτικό θάρρος και τη στοιχειώδη εντιμότητα έναντι των πολιτών, την επαύριον του 76% «ΟΧΙ»,
- πρώτον, να ομολογήσουν τη συνολική αποτυχία όλων των προηγούμενων 1974-2004 επιλογών τους,
- δεύτερον, να συζητήσουν ανοικτά και δημόσια, αναμεταξύ τους και, προπάντων, με τον λαό, όλους τους λόγους της απόρριψης από τους πολίτες της ΔΔΟ του Ανάν,
- τρίτον, να μελετήσουν, χωρίς τις διαχρονικές παρωπίδες και αγκυλώσεις, όλες τις εναλλακτικές προτάσεις για μια νέα πολιτική και
- τέλος, να στρωθούν με σοβαρότητα, επίμοχθη υπευθυνότητα κι αταλάντευτα αποφασιστική πολιτική βούληση στον σχεδιασμό εθνικής στρατηγικής.

Δεν το έπραξαν. Παρέμειναν ολέθρια βαλτωμένες, εγκλωβισμένες, αυτοπαγιδευμένες, με τα ίδια μυαλά, στις ίδιες συνταγές, στις ίδιες μεθόδους κι ανεπάρκειες, μέσα από τις οποίες παρήχθη η απορριφθείσα απ’ τον λαό «λύση Ανάν». Με αναπόδραστη συνέπεια και φυσιολογικό αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση: Τα σαφέστατα χνάρια της οποίας αποτυπώθηκαν ανάγλυφα στα «Κοινά Ανακοινωθέντα» Χριστόφια - Ταλάτ 2008 και Αναστασιάδη - Έρογλου 2014.

Τώρα, με ένα είδος πρόδηλης μικρομπαγαποντιάς, καθησυχάζουν καθημερινά τους πολίτες να μην ανησυχούν, να κάνουν υπομονή και θα ιδούν, τι περιεχομένου λύση θα… επιτύχει με τον «καλό» κ. Ακιντζί ο κ. Αναστασιάδης. Όστις επαναλαμβάνει διαρκώς το ποίημα που έχει αποστηθίσει για «σεβασμό στις ανησυχίες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων» και για «ευρωπαϊκού περιεχομένου λύση», φύκια για κορδέλες. Με τις ίδιες, αναλλοίωτες ψευδαισθήσεις και δημαγωγίες, στην ίδια, πάντα, κλιμακούμενη διαρκώς, επιχείρηση εξαπάτησης των πολιτών. Ήδη «άναψαν οι μηχανές» και ξεκίνησαν εντεταλμένες εκστρατείες παραπλάνησης του λαού, με στόχο πάντα την εξάρθρωση του 76% που οι επικεφαλής των μηχανισμών χαίρονται ότι, τώρα είναι ευκολότερο επειδή η οικονομική καταστροφή και η Τροϊκοκρατία έχουν γονατίσει τους πολίτες, εκλαμβάνοντάς τους ως πρόθυμους πλέον να… ξεπουλήσουν ό,τι ξεπουλιέται.

Ωστόσο, ικανή ν’ αποτελέσει το αναγκαίο ανάχωμα, δύναται να καταστεί η δημόσια συζήτηση που άνοιξε, με την απόφασή της να αποκηρύξει τη Διζωνική, η ΕΔΕΚ. Συζήτηση όχι μόνο για την αποκρουστικότητα της ΔΔΟ, αλλά και την αναζήτηση της πρέπουσας εθνικής στρατηγικής προς αντιμετώπιση του τουρκικού νεο-οθωμανισμού, απόκρουση των σχεδίων του να καταστήσει εκλιπούσα την Κυπριακή Δημοκρατία και να θέσει υπό τουρκικό έλεγχο το σύνολο της Κύπρου με όχημα τον Διζωνικό Συνεταιρισμό. Συζήτηση για τη διεκδίκηση πραγματικά ευρωπαϊκού περιεχομένου λύσης απελευθέρωσης. Συζήτηση όχι μόνο με τον λαό, αλλά και αναμεταξύ εκείνων των κομματικών ηγεσιών, οι οποίες, εφ’ όσον αντιστρατεύονται τη «λύση Ανάν» και τα… αντίγραφά της, δεν θέλουν να πιαστούν ξανά στον ύπνο ως πέντε μωρές παρθένες.

Όλα εκείνα που παραμέλησαν να πράξουν αμέσως μετά το δημοψήφισμα του 2004, καθίστανται πλέον κατεπείγοντα. Και μάλιστα κάτω από πολλαπλασίως δυσμενέστερες εμφανώς συνθήκες οικονομικής υποδούλωσης, κοινωνικής δυστυχίας, πολιτικής απαξίωσης και απελπισίας. Άρα, στο επίκεντρο δεν είναι μόνο η απόκρουση μιας νέας εκδοχής της «λύσης Ανάν», η απόρριψη της ΔΔΟ, η στροφή προς λύση απελευθέρωσης, αλλά και συνάμα, ως προαπαιτούμενο ανόρθωσης των συντελεστών εθνικής ισχύος γι’ αυτά, η διάσωση της οικονομίας, η σωτηρία της κοινωνικής συνοχής και η δημοκρατική επανάκτηση της πολιτικής από την κοινωνία.

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ


Top