Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Xάρτινοι πύργοι τα «πρότυπα» του Χάρη

Xάρτινοι πύργοι τα «πρότυπα» του Χάρη

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Ερώτηση: Όταν θα βγούμε από το Μνημόνιο απαλλασσόμαστε των μνημονιακών μέτρων, ή συνεχίζουμε με νέα πιο σκληρά μέτρα;

Το ένα μετά το άλλο τα «πρότυπα», που μας προβάλλει ο Υπουργός Οικονομικών, καταρρέουν. Σε χθεσινό άρθρο μας αναφερθήκαμε στο «πρότυπο» της Πορτογαλίας, η οποία, ενώ βγήκε από το Μνημόνιο πριν από ένα χρόνο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε έκθεσή του, τονίζει ότι θα συνεχίσει την πολιτική της λιτότητας και διαπιστώνει ότι η ανάκαμψη της οικονομίας της παραμένει υποτονική.

Όσον αφορά το δεύτερο «πρότυπο» του κ. Γεωργιάδη, εκείνο της Ιρλανδίας, είδαμε την Κυριακή να οργανώνονται μεγάλες διαδηλώσεις πολιτών που διαμαρτύρονταν κατά των σκληρών μέτρων της λιτότητας. Και φυσικά και η Ιρλανδία βγήκε (για τους τύπους) εκτός Μνημονίου, αλλά τα μνημονιακά μέτρα συνεχίζονται. Πέραν τούτου, θυμόμαστε τον «θρασύ» εκείνο Έλληνα φοιτητή που στάθηκε απέναντι στον Ντάισελμπλουμ και τον έκανε με τα κρεμμυδάκια, υπενθυμίζοντάς του σε πόση δυστυχία έσυραν τον ελληνικό λαό οι μνημονιακές πολιτικές. Και όταν ο Ντάισελμπλουμ τού ανέφερε ως παράδειγμα την Ιρλανδία, ο Έλληνας φοιτητής τού υπέδειξε το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, με τον Πρόεδρο του Γιούρογκρουπ να τον κοιτά αμήχανος και να μην μπορεί να του απαντήσει.

Εδώ, όταν ο Χάρης Γεωργιάδης αναμασά συνεχώς το παράδειγμα της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, ούτε δημοσιογράφος, ούτε κάποιος πανεπιστημιακός, ούτε βεβαίως Κύπριος φοιτητής υπάρχει, να του υποδείξει πως τα «πρότυπα» που παραθέτει αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή. Αλλά έχουμε δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς και φοιτητές που να γνωρίζουν; Ιδού η αξιοθρήνητη απουσία γνώσης και η παντελής απουσία τόλμης και αντιλόγου που αντιμετωπίζει αυτή η χώρα, με αποτέλεσμα να αλωνίζουν οι ψευδολογίες της Κυβέρνησης, να μην υπάρχει επαρκής αντίλογος και οι πολίτες να βρίσκονται σε σύγχυση.

Αλλά υπάρχει και η Ισπανία. Και αυτή βγήκε από το Μνημόνιο. Και έχει καταστεί η χώρα με τους περισσότερους αστέγους και ένα μεγάλο αριθμό ανέργων. Την Κυριακή χιλιάδες Ισπανοί διαμαρτυρήθηκαν στις πλατείες, ζητώντας τι; Φαΐ, δουλειά και στέγαση. Αν είναι δυνατόν, σε μία ευρωπαϊκή χώρα οι πολίτες της να μην έχουν φαΐ, δουλειά και σπίτι. Να τους έχει αφαιρεθεί κάθε ίχνος αξιοπρέπειας. Ευρώπη είναι αυτή όπως την κατάντησαν τα Μνημόνια, ή υπανάπτυκτη χώρα της Αφρικής; Την ίδια στιγμή, στις εκλογές στην Ανδαλουσία, το νεοφιλελεύθερο κόμμα του Ραχόι έρχεται τρίτο και το αντιμνημονιακό Κίνημα των Podemos κερδίζει τη στήριξη των πολιτών. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου διεκδικεί εξουσία.

Όλα τα «πρότυπα» που μας παρουσιάζει ο Χάρης Γεωργιάδης καταρρέουν και αποδεικνύονται χάρτινοι πύργοι. Αν προσθέσουμε και την πρωτομάρτυρα Ελλάδα, η οποία δεν πρόκειται να ξεπληρώσει τα χρέη στους βασανιστές-δανειστές της, στον αιώνα τον άπαντα, έχουμε μία πλήρη εικόνα και την πραγματική αλήθεια για το τι θα βιώσει η Κύπρος στα επόμενα πολλά χρόνια. Μία εικόνα στέρησης, ανεργίας και πείνας. Θα ζούμε σε ένα κράτος πλήρως υποδουλωμένο και ξεπουλημένο σε ξένα συμφέροντα, χωρίς νέους, χωρίς θέσεις εργασίας, χωρίς ανάπτυξη. Και σε όλα αυτά θα προστεθούν και οι άστεγοι.

Η σχεδιαζόμενη ψήφιση του πέμπτου νομοσχεδίου για την αφερεγγυότητα θα οδηγήσει πολύ κόσμο, δανειολήπτες και εγγυητές, στους δρόμους και στα νύχια αρπακτικών ορνέων. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ο οποίος προσανατολίζεται στην ψήφιση του νομοσχεδίου, καλό θα ήταν να σκεφθεί πολλές φορές πριν ρίξει την ψήφο του. Αν το πράξει, θα καταστεί συνεργός και συνυπεύθυνος σε αυτό που προειδοποιούσε: Για πρώτη φορά η Κύπρος θα δει παιδιά της να κοιμούνται στους δρόμους και στα πάρκα.

Τελεία και παύλα, λοιπόν. Δεν υπάρχουν καλά πρότυπα για όσους μπήκαν σε μνημονιακό ζυγό. Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία, Κύπρος θα βιώσουν τον έσχατο εξευτελισμό ανθρώπινης αξιοπρέπειας και θα φτωχοποιηθούν. Καλούμε, συνεπώς, τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Χάρη Γεωργιάδη, να πουν αλήθειες στον κόσμο και όταν διατυμπανίζουν πως θα βγούμε φέτος από το Μνημόνιο να μας πουν: Βγαίνοντας απαλλάσσεται η κοινωνία από τα σκληρά μέτρα λιτότητας; Ή συνεχίζουμε στην ίδια πολιτική της φτωχοποίησης και στην ανεργία, στην πείνα, στη μετανάστευση των νέων, στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και στις εκποιήσεις;

Η προεκλογική περίοδος των μεγάλων ψευδών έχει παρέλθει εδώ και δύο χρόνια. Τα ψέματα γιατί συνεχίζονται;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ονειρεύονται επενδυτές
Εκείνο το πρόσφατο συνέδριο στη Λεμεσό, το οποίο ο λεγόμενος Oργανισμός Προσέλκυσης Επενδύσεων, αγγλιστί CIPA, διαφήμισε ως τη μεγαλύτερη σύναξη επενδυτών στην Κύπρο, πού κατέληξε; Μας έμεινε έστω και ένας που θέλει να επενδύσει στην Κύπρο, ή εξαφανίστηκαν όλοι, όταν έμαθαν για τη γραφειοκρατία και την οικτρή οικονομική κατάσταση στην Κύπρο; Τι έγινε και με εκείνους τους Αμερικανούς επενδυτές από την Αλάσκα που είχαν επισκεφθεί πριν από πολύ καιρό τον Πρόεδρο και υποσχέθηκαν μεγάλες επενδύσεις στην Κύπρο;
 


Top