Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Ο καλός, ο κακός και ο «άσχημος»...

Ο καλός, ο κακός και ο «άσχημος»...

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Νίκος Αναστασιάδης, Χάρης Γεωργιάδης και Άντρος Κυπριανού

Αν ο Δημήτρης Χριστόφιας έβγαινε και έλεγε ότι «με την Ελλάδα μας συνδέει μόνο η γλώσσα. Τίποτε άλλο», όλοι εμείς οι ωραίοι (ανάλογα με το ποιος κυβερνά τη Ελλάδα) Έλληνες θα ζητούσαμε τον δημόσιο απαγχονισμό του στην Πλατεία Ελευθερίας. Αλλά δεν το είπε ο Χριστόφιας.

Το δήλωσε ο ελληνόφρων Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία, στις καθημερινές σχεδόν περιηγήσεις του στα ραδιόφωνα και στα τηλεοπτικά δίκτυα, να διατυμπανίζει φανερά την αντίθεσή του προς την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης και να εξυμνεί τη δική του εμμονή στις προσταγές της Τρόικας και την προσαρμογή τους στις πολιτικές του Βερολίνου.

Την ίδια στάση, αντίδρασης προς τις πολιτικές της κυβέρνησης Τσίπρα, τηρούν και ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού και ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος. Σε αντίθεση με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος, αν και διατηρεί την ίδια φιλοσοφία με τους υπολοίπους, τηρεί τα προσχήματα και ως εκ της θέσεώς του προσπαθεί να διατηρήσει μία στάση ισορροπίας έναντι των διεκδικήσεων της Ελλάδας.

Υπό το φως, συνεπώς, των χλευαστικών, κιστιμένων και σαφώς εχθρικών τοποθετήσεων και σχολίων Υπουργών της Κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος, δεν χρειαζόταν να πάει στην Αθήνα ο Άντρος Κυπριανού και να μιλήσει για διγλωσσία και για Τζέκιλ και Χάιντ στην κυπριακή κυβέρνηση.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι πολύ μακριά για να ακούει τι λέγεται και τι σχολιάζεται στην Κύπρο, και ποιοι στηρίζουν και ποιοι χλευάζουν την πολιτική του. Άλλωστε, οι πρόσφατες δηλώσεις του Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη, σχετικά με τη στάση που τηρεί ο Χάρης Γεωργιάδης έναντι της ελληνικής κυβέρνησης, είναι ενδεικτικές για την πλήρη γνώση που έχει η Αθήνα, έναντι της στάσης της Λευκωσίας.

Ο Άντρος Κυπριανού απεικόνισε πλήρως το παιγνίδι που παίζει η κυπριακή κυβέρνηση έναντι της Ελλάδας. Είναι το παιγνίδι του καλού Νίκου Αναστασιάδη και του κακού Χάρη Γεωργιάδη. Ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, όταν ήλθε εδώ ο Αλέξης Τσίπρας δεν παρουσιάστηκε σε καμία συνάντηση αντιπροσωπιών, ούτε ενδιαφέρθηκε να συναντηθεί μαζί του και, από στοιχειώδη απορία, να του ζητήσει να τον διαφωτίσει ως προς το τι θα επιδιώξει η ελληνική κυβέρνηση από τους εταίρους της, και πώς μπορεί η Κύπρος να της συμπαρασταθεί.

Ούτε επίσης, αφού «δεν κατάλαβε τι θέλει η Ελλάδα», να ζητήσει από τον Γιάνη Βαρουφάκη, στο περιθώριο των Γιούρογκρουπ, να του διαθέσει λίγο χρόνο ώστε να διαφωτισθεί ο δυστυχής και να προσπαθήσει να καταλάβει τι θέλει η Ελλάδα. Φαίνεται ότι σκοπίμως αποφεύγει κάθε επαφή με την ελληνική κυβέρνηση, για να μη δεσμευθεί να υποστηρίξει τα ελληνικά διαβήματα. Κρύβεται πίσω από το «δεν κατάλαβα». Αλλά, αφού δεν καταλαβαίνει, γιατί δεν ρωτά να μάθει;

Θέλουμε ευθύς εξαρχής να τονίσουμε ότι δεν είναι αμάρτημα να διαφωνεί κάποιος με τις επιλογές και της σημερινής και των προγενεστέρων ελληνικών κυβερνήσεων. Άλλωστε, στο παρελθόν, υπήρξαν έντονες διαφωνίες με πολιτικές της Αθήνας στο Κυπριακό και αντίστροφα. Το θέμα είναι πως όταν κάποιος είναι μέλος της κυπριακής κυβέρνησης, δεν μπορεί να βγαίνει και με δηλώσεις, χλευασμούς και κινδυνολογίες να καταφέρεται κατά της ελληνικής κυβέρνησης, όποια και αν είναι αυτή.

Είτε μας αρέσει μία ελληνική κυβέρνηση είτε όχι, είτε ανταποκρίνεται στη δική μας ιδεολογία ή όχι, είτε μας αρέσει η γραβάτα είτε όχι, αυτά δεν νομιμοποιούν κανέναν υπουργό κυπριακής κυβέρνησης να δημιουργεί ρήγματα στις σχέσεις Αθηνών-Λευκωσίας, όταν διατυμπανίζουμε πως η Ελλάδα είναι το κύριο στήριγμά μας.

Την ίδια στιγμή, όμως, και ενώ υπουργοί της κυπριακής κυβέρνησης δημιουργούν αυτά τα ρήγματα, το ίδιο επιχειρεί και ο Άντρος Κυπριανού. Ορθά αυτά που είπε, αλλά δεν μπορεί να πηγαίνει στην Αθήνα και να κατηγορεί έξω από το Μαξίμου την κυπριακή κυβέρνηση για τη στάση της. Ας τα πει στη Λευκωσία. Αποτελεί κανόνα, όταν Κύπριοι πολιτικοί βρίσκονται στο εξωτερικό, ακόμη και αν δεν συμφωνούν με τις πολιτικές της κυπριακής κυβέρνησης, τουλάχιστον δεν τις αναδεικνύουν.

Σιωπούν και δεν επιχειρούν να δημιουργήσουν εστίες προστριβών με άλλες κυβερνήσεις. Εδώ είναι το ατόπημα στο οποίο υπέπεσε ο Άντρος Κυπριανού. Θα το παρομοιάζαμε με το ολίσθημα Αναστασιάδη, ο οποίος ενώ είπε ορθά πράγματα, επέλεξε τη Μόσχα ως χώρο για να καταγγείλει τους εταίρους.

Επιβάλλεται να σκέφτονται δυο φορές οι πολιτικοί μας ηγέτες, όταν προβαίνουν σε δηλώσεις στο εξωτερικό. Γι' αυτό, ο Άντρος Κυπριανού έπαιξε τον ρόλο του «άσχημου» στην παρέα του καλού και του κακού..


Top