Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Σε απόσταση αναπνοής από το στόμα του τουρκικού λύκου

Σε απόσταση αναπνοής από το στόμα του τουρκικού λύκου

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



H Eλλάδα βρίσκεται ενώπιον διπλού εκβιασμού. Αφενός, των εταίρων της να υποκύψει στις μνημονιακές απαιτήσεις και εξαρτήσεις τους και, αφετέρου, στον ωμότερο στρατιωτικό εκβιασμό της Τουρκίας, η οποία μετά την επιδρομή της στην κυπριακή ΑΟΖ επιχειρεί την κύκλωση του Ελληνισμού με τη δέσμευση του μισού Αιγαίου για διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων.

Δεν γνωρίζουμε εάν πίσω από την τουρκική πρόκληση υπάρχει και «συμμαχικός» δάκτυλος, για άσκηση ακόμη πιο ασφυκτικής πίεσης επί της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Διότι μέσα στα μεγάλα «μέσα» που θα χρησιμοποιηθούν, δεν αποκλείεται να συμπεριλαμβάνεται και η «αξιοποίηση» της Τουρκίας, ως παράγοντα-φοβήτρου για την Ελλάδα, τη στιγμή, μάλιστα, που η Αθήνα βρίσκεται στη δίνη μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης και παρουσιάζεται λαβωμένη στρατιωτικά, ώστε να απαντήσει σε επιβουλές της έκτασης αυτών που επιδιώκει να δημιουργήσει η Τουρκία.

Αν υπάρχει, ή όχι, «συμμαχική» υποκίνηση, θα καταδειχθεί μέσα από τις αντιδράσεις που θα προκύψουν από πλευράς ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων λεγόμενων συμμαχικών κρατών, έναντι της τουρκικής πρόκλησης.

Είναι τραγικό που υπάρχουν, ακόμη, και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, δυνάμεις οι οποίες δεν φαίνεται να ψηλαφούν τον ορατό και άμεσο κίνδυνο που διατρέχει ο Ελληνισμός, εδώ και στη Μητρόπολη, από τον τουρκικό επεκτατισμό. Έχουν την απατηλή, ώς επικίνδυνη ψευδαίσθηση, ότι η Τουρκία δεν τρέφει επεκτατικές διαθέσεις κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, και πως ακόμη και αν τρέφει, αυτές μπορούν να αντιμετωπισθούν στο πλαίσιο ενός δικοινοτικού διαλόγου στην Κύπρο, και μίας πολιτικής κατευνασμού της Τουρκίας, στην Αθήνα. Εξ ου και οι αντιδράσεις έναντι της επιδρομής στην ΑΟΖ. Ενώ αρχικά η Λευκωσία προχώρησε σε μέτρα, τα οποία είχαν ως στόχο να προκαλέσουν κόστος στην Τουρκία, αργότερα η παρέμβαση της Αθήνας τα μετέτρεψε σε μέτρα κατευνασμού της Τουρκίας.

Πρέπει κάποιοι να ανοίξουν τα μάτια τους και εδώ και στην Αθήνα. Η Ελλάδα κινδυνεύει όσο και η Κύπρος. Κινδυνεύει να δει τη Θράκη να κυπροποιείται και το Αιγαίο να διχοτομείται. Η Αθήνα δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχη, ούτε να επιχειρεί να ημερέψει το θηρίο με ζεϊμπέκικα και οργάνωση Ανώτατων Συμβουλίων Συνεργασίας. Με υποδοχές Νταβούτογλου, ή να εφησυχάζει με διπλωματικές ατάκες των Τούρκων ηγετών για συνεργασία και διακηρύξεις για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες.

Το κατάντημα της ηγεσίας του Ελληνισμού είναι τραγικό. Εμείς εφησυχάζουμε με τους δικοινοτικούς διαλόγους και την ψευδαίσθηση ότι θα βρούμε δίκαιη λύση, μέσω μίας διαδικασίας που οδηγεί σε λύση δύο κρατών και σε εξαφάνιση του κυπριακού Ελληνισμού. Και στην Αθήνα οδηγούνται σε εθνικό αυτοχειριασμό με πολιτικές κατευνασμού, την ώρα που οι τουρκικές φρεγάδες βρίσκονται έξω από τον Πειραιά και τα τουρκικά αεροσκάφη αλωνίζουν στο Αιγαίο.

Ελλάδα και Κύπρος δεν προσπαθούν να σωθούν. Προσπαθούν απλώς να επιμηκύνουν τον χρόνο εθνικής επιβίωσής τους, με χάπια ψευδαισθήσεων.
Αντιλαμβανόμαστε πλήρως τη στρατιωτική αδυναμία τους και την οικονομική αποδυνάμωσή τους. Αλλά ουδέποτε προνόησαν να λειτουργήσουν διαφορετικά, να επιχειρήσουν σύναψη στρατηγικών συμμαχιών, να αξιοποιήσουν δυνατότητες, να εκμεταλλευθούν τη γεωστρατηγική τους θέση. Η μέριμνα για απόκτηση αμυντικών δυνατοτήτων θυσιάστηκε στην οικονομική ευμάρεια, μέχρις ότου κατέρρευσε και αυτή, εξαιτίας της απληστίας, των ερασιτεχνισμών και των σκανδάλων των ηγεσιών τους. Η χάραξη πανεθνικής γραμμής στα εθνικά θέματα θυσιάστηκε στον βωμό της κομματικής αντιπαλότητας, της ακόρεστης δίψας για κατάκτηση της εξουσίας, της κομματικής επικράτησης. Διαχρονικά, ο Ελληνισμός κοιμόταν μακαρίως, δίπλα από ένα θηρίο που σχεδίαζε συνεχώς και προγραμμάτιζε τον αφανισμό μας.

Για όλα αυτά, και για τη μακρόχρονη αιθεροβασία των ηγεσιών του, που δεν μπορούσαν να δουν, πέρα από τη μύτη τους, τους πραγματικούς κινδύνους και τους τουρκικούς σχεδιασμούς που μείωναν συνεχώς τις αποστάσεις μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας, Άγκυρας και Λευκωσίας, κινδυνεύει άμεσα ο Ελληνισμός. Τώρα είμαστε σε απόσταση αναπνοής από το στόμα του τουρκικού λύκου και ακόμη ζούμε σε ψευδαισθήσεις και ευσεβοποθισμούς. Πότε θα ξυπνήσουμε;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ο... δημοσκόπος Κόνιγκ

Αντί να ερωτά τους Κυπρίους ο Αμερικανός Πρέσβης τι φρονούν για την επίσκεψη Αναστασιάδη στη Μόσχα και για τη δολοφονία του Νεμτσόφ, δεν θα ήταν πιο φρόνιμο να τους ερωτήσει, τι φρονούν για το γεγονός ότι ολόκληρη γενιά Αμερικανών Προέδρων και πολιτικών δολοφονήθηκαν στη μέση του δρόμου, χωρίς, τις περισσότερες φορές, να γίνουν γνωστοί οι πραγματικοί δολοφόνοι και οι υποκινητές των δολοφονιών;


Top