Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Πώς ομολογούν την αποτυχία της στρατηγικής τους

Πώς ομολογούν την αποτυχία της στρατηγικής τους

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Μέσα από δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη και του Άντρου Κυπριανού, αποδεικνύεται η χρεοκοπία μίας άγονης γραμμής 40 χρόνων
 
Την αποτυχία της ακολουθούμενης πολιτικής στο Κυπριακό την ομολογούν οι ίδιοι οι υποστηρικτές της. Ιδού τι είπαν:
Πρόεδρος Αναστασιάδης: «Παρακολουθώντας και διάφορες εκδηλώσεις των πολλών και διαφόρων, που άλλοι ενδιαφέρονται για τη λύση του Κυπριακού και άλλοι ενδιαφέρονται για τα συμφέροντα των χωρών τους, η μόνιμη συμβουλή είναι η επιστροφή στον διάλογο. Θα έλεγα ότι συμβουλές παίρνω, πιέσεις δεν δέχομαι» (Συνέντευξη στο ΚΥΠΕ, 18 Φεβρουαρίου, 2015).
Δήλωση Αναστασιάδη, στο Εθνικό Συμβούλιο της Πέμπτης, 19 Φεβρουαρίου 2015: «Αμερικανοί, Βρετανοί και Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν διάθεση να τα βάλουν με την Τουρκία».
 
Άντρος Κυπριανού: «Η κατάσταση στο Κυπριακό είναι πλέον οριακή. Οι ουσιαστικές συνομιλίες δεν πρόλαβαν καν να αρχίσουν και αναστάληκε η διαπραγματευτική διαδικασία, ενώ ο Γ.Γ. του ΟΗΕ δεν βρήκε λέξη για να πει για την προκλητική στάση της Τουρκίας, και μάλιστα θυμήθηκε τη δήθεν απομόνωση των Τουρκοκυπρίων» (Δήλωση 20 Φεβρουαρίου 2015).
 
Στην ουσία τι υποδηλούν όλα αυτά; Ομολογούν αφενός ότι έχουμε μείνει μόνοι και κανένας δεν μας στηρίζει. Δεν καταδικάζεται η Τουρκία, Αγγλοαμερικανοί και Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν διάθεση να τα βάλουν με την Τουρκία και ο Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, αντί να καταδικάσει την επιδρομή της Τουρκίας, υποβοηθεί τις διχοτομικές θέσεις της, προωθώντας την ταϊβανοποίηση του ψευδοκράτους.
 
Βεβαίως, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ αποδίδει τη δυσμενή θέση στην οποία περιήλθε το Κυπριακό στους χειρισμούς Αναστασιάδη, αλλά, στην ουσία, η πολιτική Αναστασιάδη δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά προέκταση της πολιτικής Χριστόφια, με κάποιες παραλλαγές.
 
Διερωτάται κάθε προβληματισμένος πολίτης, πώς θα καταφέρουμε να προωθήσουμε την υπόθεσή μας και πώς θα επιτύχουμε στους στόχους μας, όταν ουσιαστικά όλοι οι ισχυροί παίκτες της διεθνούς σκηνής βρίσκονται απέναντί μας και δίπλα στην Τουρκία. Αμερικανοί, Βρετανοί, Ευρωπαίοι, ΟΗΕ έχουν ως «μόνιμη συμβουλή» την επιστροφή στον διάλογο. Χωρίς, ασφαλώς, προϋποθέσεις και χωρίς απόσυρση των τουρκικών διεκδικήσεων επί του φυσικού αερίου.
 
Αν, λοιπόν, αυτή η στρατηγική μας έφερε στη δύσκολη θέση στην οποία βρισκόμαστε, γιατί να τη συνεχίσουμε; Η ορθότητα μιας στρατηγικής κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Και το αποτέλεσμα 40 χρόνων απέδειξε ότι όχι μόνο δεν οδήγησε το εθνικό πρόβλημα κοντά σε λύση, αλλά το έφερε πλησιέστερα προς τη διχοτόμηση. Και ενώ προηγουμένως θεωρούσαμε τα Ηνωμένα Έθνη ως το ασφαλέστερο καταφύγιο και την ασπίδα της εθνικής υπόθεσης, σήμερα τα Ηνωμένα Έθνη στηρίζουν την αξίωση της Τουρκίας για το απευθείας εμπόριο.
 
Τι μας απέφερε η στροφή προς τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα; Μόνο εχθρικές ενέργειες και πισώπλατες μαχαιριές. Οι Βρετανοί είναι πίσω από κάθε αντικυπριακή ενέργεια στα Ηνωμένα Έθνη και στην Ε.Ε., ενώ οι Αμερικανοί έμειναν μόνο στις λεκτικές αναφορές περί «ισχυρού στρατηγικού εταίρου». Χάθηκε ο φίλος μας ο Μπάιντεν, η Ουάσιγκτον έχει ως μόνιμη συμβουλή «επιστρέψετε στον διάλογο», δεν καταδικάζει την τουρκική επιδρομή, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση, που κάποτε θεωρούσαμε την ένταξη στους κόλπους της σαν «καταλύτη στην εξεύρεση δίκαιης λύσης», δεν έχει διάθεση να τα βάλει με την Τουρκία, όπως δηλώνει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Παρεμπιπτόντως, ένας εκ των προεκλογικών αξόνων της πολιτικής του Προέδρου ήταν να εμπλέξει την Ε.Ε. στις διακοινοτικές συνομιλίες.
 
Αυτά είναι τα συναπτά αποτελέσματα της στρατηγικής μας, των τελευταίων 40 χρόνων. Με τους ολέθριους χειρισμούς της ηγεσίας και τις λανθασμένες επιλογές της, κατάφερε να μετατρέψει τον ΟΗΕ από ασφαλές καταφύγιο, σε φωλιά μεθόδευσης διχοτομικών ενεργειών και σχεδίων. Και την Ευρωπαϊκή Ένωση, από «καταλύτη δίκαιης λύσης», σε αδιάφορο τρίτο. Μεροληπτούντα κατά καιρούς υπέρ της Τουρκίας και ενεργούντα ως Πόντιο Πιλάτο.
 
Αλλά πέραν όλων αυτών των τραγικών αποτελεσμάτων της στρατηγικής μας, υπάρχει και το τραγικότερο: Η εμμονή στη συνέχιση της ίδιας πολιτικής. Γιατί; Θεωρούν οι υποστηρικτές της ότι οδηγεί πουθενά; Όχι ασφαλώς. Συνεπώς, γιατί δεν αναζητούν άλλη στρατηγική; Διότι η συνέχισή της αποτελεί κάλυψη της δικής τους αδυναμίας να αναζητήσουν άλλη. Συνομιλώντας επί δεκαετίες με τον εκάστοτε κατοχικό ηγέτη, έχουν να λένε ότι έχουν στρατηγική και ότι προσπαθούν για την επίλυση του προβλήματος.
 
Τη νομιμοποίηση της διχοτόμησης προετοιμάζουν...

Top