Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Η Μόσχα μάς είχε προειδοποιήσει από το 2013

Η Μόσχα μάς είχε προειδοποιήσει από το 2013

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Η αποστολή Σαρρή, η απόρριψη των ενεργειακών ανταλλαγμάτων και η αναφορά σε «διαφιλονικούμενα νερά»

Δεν ήμουν εξ εκείνων που συμμετείχαν στο πάρτι θριαμβολογιών και αλαζονείας, που ακολούθησε την ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Όχι επειδή πίστευα πως άνθρακες ήταν ο θησαυρός. Ο προβληματισμός και η ανησυχία μου εκπορευόταν από:

1. Την ανυπαρξία ικανής πολιτικής ηγεσίας, η οποία να μπορούσε να διαχειριστεί, πολιτικά, γεωστρατηγικά και τεχνικά, σωστά, τον πλούτο που εντοπίστηκε στις θάλασσές μας.

2. Το γεγονός ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν θα επέτρεπαν σε ένα λιλιπούτειο κράτος, διχοτομημένο και χρεοκοπημένο, να διαχειριστεί και να αξιοποιήσει προς όφελός του, τον πλούτο. Θα ενεργούσαν παντοιοτρόπως, ώστε να τον θέσουν υπό τη δική τους κηδεμονία.

4. Την παρουσία της Τουρκίας, τις επιδρομικές διαθέσεις της κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις αρπακτικές διαθέσεις της, που δεν θα επέτρεπαν στην Κύπρο να αξιοποιήσει τον εθνικό πλούτο της.

Η συνέχεια αποδείχθηκε επιβεβαιωτική των ανησυχιών μου. Η φλυαρία, η πολυλολογία, η αλαζονεία, η συνεχής ενασχόληση των πολιτικών και άλλων με ένα θέμα για το οποίο έπρεπε να λέγονται ελάχιστα και να πράττονται πολλά, ζημίωσε καίρια την υπόθεση. Είχα επισημάνει ότι αν συνεχιζόταν η αλαζονική στάση, η επιδεικτική συμπεριφορά και η υπεραισιόδοξη προβολή, το φυσικό αέριο θα είχε την τύχη των πυραύλων S-300.

Η Κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις ζούσαν σ' ένα παραλήρημα ενθουσιασμού. Μεγέθυναν στο εκατονταπλάσιο τον ρόλο της Κύπρου, ανακήρυξαν το νησί σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο στην περιοχή, και προέβαλαν μία εικόνα ποντικιού που βρυχάται. Ήταν αφύσικη και έξω από τα όρια της λογικής αυτή η αιθεροβάμων, και για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, πολιτική επίδειξης και αλαζονείας. Η Κύπρος είναι μία μικροσκοπική χώρα, διχοτομημένη και οικονομικά χρεοκοπημένη, με άλυτο πολιτικό πρόβλημα, και την Τουρκία εντός των πυλών. Στην ουσία αποτελεί ανοχύρωτη πολιτεία, χωρίς στρατιωτική ισχύ. Όχι μόνο δεν μπορεί να προστατεύσει τις ενεργειακές πηγές της, αλλά ούτε και να παρακολουθήσει τι γίνεται μέσα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της, είναι σε θέση.

Όφειλε η ηγεσία της, πρώτιστα, να λάβει υπόψη τις προειδοποιήσεις και τις απειλές της Τουρκίας και εν συνεχεία να προστατεύσει με ισχυρές συμμαχίες την ασφάλεια των ενεργειακών της πηγών. Ούτε το ένα έπραξε, ούτε το άλλο. Αγνόησε τις τουρκικές απειλές, με αποτέλεσμα να βρίσκεται, σήμερα, στο τραγικό σημείο που βρίσκεται. Με την Τουρκία να αλωνίζει στην κυπριακή ΑΟΖ και να προκαλεί να μεταφέρει πλατφόρμα εκεί για να διεξάγει γεωτρήσεις. Δεύτερο, απέτυχε να δημιουργήσει ισχυρές συμμαχίες. Η Αίγυπτος και η Ελλάδα δεν αποτελούν ισχυρούς στρατηγικούς εταίρους και το Ισραήλ δεν φαίνεται διατεθειμένο να δεθεί με αμυντικές συμφωνίες. Όλες οι μεγάλες και ισχυρές δυνάμεις όχι μόνο δεν στηρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά κλίνουν περισσότερο προς τον διαμοιρασμό του φυσικού αερίου.

Θα αναφέρουμε μία σημαντική λεπτομέρεια, η οποία υπήρξε καταλυτική και προειδοποιητική για τη μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων.
Όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έστειλε τον Μιχάλη Σαρρή στη Μόσχα σε ένα είδος αντιπερισπασμού προς τις ήδη ειλημμένες αποφάσεις των εταίρων του, για κούρεμα των καταθέσεων, στη Μόσχα προσεφέρθησαν και ενεργειακά ανταλλάγματα προκειμένου να πεισθεί να θωρακίσει την Κύπρο έναντι των καταστροφικών αποφάσεων της Ευρώπης. Πώς αντέδρασαν, όμως, οι Ρώσοι αξιωματούχοι; Ένας εξ αυτών είχε δηλώσει δημόσια ότι η Ρωσία δεν μπορούσε να συνάψει συμφωνίες που θα βασίζοντο σε «διαφιλονικούμενα νερά».

Ήταν η πρώτη επίσημη προειδοποίηση προς την κυπριακή ηγεσία, να μη θεωρεί ιδιόκτητα τα κοιτάσματα των υδρογανθράκων. Η διορατική Ρωσία, είτε εγνώριζε είτε ανίχνευε τις τουρκικές προθέσεις και την αρπακτική διάθεση της Τουρκίας.

Ουδείς τότε, και μέσα στον συγκλονισμό που προκάλεσαν οι αποφάσεις του Γιούρογκρουπ, είχε λάβει υπόψη εκείνη την αναφορά του Ρώσου αξιωματούχου: «Διαφιλονικούμενα νερά», ήταν η χαρακτηριστική ορολογία που χρησιμοποιήθηκε. Και επρόκειτο για την πρώτη προφητική προειδοποίηση, πού θα κατέληγε το φυσικό αέριο...

Δεν είμαστε ειδήμονες περί φυσικού αερίου, περί τιμών, και περί άλλων τεχνικών ζητημάτων, τα οποία μπορεί να επηρεάζουν τις τελευταίες εξελίξεις. Το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι η πολιτική ηγεσία με άγαρμπους χειρισμούς, αδυναμία αντίληψης της μικρότητας της Κύπρου, ανικανότητα σύναψης ισχυρών στρατιωτικών συμμαχιών και ανικανότητα λήψης των σαφών μηνυμάτων που έστελλε η Τουρκία, συνέτεινε ώστε η μεγάλη ευλογία να εξελίσσεται σε κατάρα και σε πηγή κινδύνων για την Κύπρο. Και ενώ προβάλλεται αφελώς το φυσικό αέριο ως στοιχείο ενισχυτικό της λύσης του Κυπριακού, στην πραγματικότητα καθίσταται στοιχείο που απομακρύνει τη λύση, και προσφέρεται ως λάφυρο στην Τουρκία...


Top