Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Να μετοικήσουν στα διπλανά έδρανα...

Να μετοικήσουν στα διπλανά έδρανα...

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Το κατάντημα του ΔΗΚΟ, η ασυνέπεια του ηγέτη και οι φιλοκυβερνητικές ομιλίες στελεχών του

Το είπαμε πολλές φορές και θα συνεχίσουμε να το επαναλαμβάνουμε, ώστε να γίνει κτήμα των πολιτών: Μην αποδίδετε καμία σημασία στις δηλώσεις και στις ανακοινώσεις των περισσοτέρων πολιτικών ηγετών και κομματικών και άλλων στελεχών. Σπανίως ή ποτέ, συμβιβάζονται με τις πράξεις τους. Τα έργα και τις αποφάσεις τους να κρίνετε. Η μεν φωνή, φωνή Ιακώβ, αι δε χείρες, χείρες Ησαύ.

Τι χρειαζόταν να εκφωνήσει εκείνη τη χειμαρρώδη ομιλία του, κατά της κυβερνητικής μνημονιακής πολιτικής, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, όταν ήλθε μετά και ψήφισε με τα είκοσι τον μνημονιακό προϋπολογισμό της Κυβέρνησης; Απλώς για να χαϊδέψει από τη μια τα αφτιά των πολιτών και από την άλλη, να αποδείξει στους κυβερνητικούς και τους φιλοκυβερνητικούς, ότι δεν είναι λαϊκιστής; Αν ένας πολιτικός ηγέτης δεν διαθέτει το πολιτικό θάρρος να μετουσιώσει τα λόγια σε πράξεις και δεν μπορεί να υπερβεί φοβίες και να αντιμετωπίσει τους επικριτές του, τουλάχιστον, ας μην προβαίνει σε δηλώσεις. Ή ας προσαρμόζει τις δηλώσεις του, σε αυτά που προτίθεται να πράξει, ώστε να μην θεωρείται αργότερα ως ασυνεπής και ως άνθρωπος των λόγων.

Την ίδια στιγμή, οφείλουμε να οικτίρουμε τη στάση μερίδας των βουλευτών του ΔΗΚΟ, οι οποίοι, ενώ εικονικά ανήκουν σε κόμμα της αντιπολίτευσης, η πολιτική τους συμπεριφορά δεν διαφέρει ποσώς από τις θέσεις και την πολιτική του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Ο Μάριος Καρογιάν, με φωνή Χάρη Γεωργιάδη, πρόβαλε τους γνωστούς αριθμούς του Υπουργείου Οικονομικών, χωρίς καν να αναφέρει ότι οι αριθμοί της Κυβέρνησης ευημερούν, αλλά ο άνθρωπος, ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής του ΔΗΚΟ  -όπως μας έλεγε κάποτε ο τέως ηγέτης του ΔΗΚΟ- πεινά, πνίγεται στα χρέη και είναι άνεργος. Μιλώντας, λοιπόν, ως Υπουργός Οικονομικών της Κυβέρνησης, ή ως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ο Μάριος Καρογιάν, μας είπε: «Σύμφωνα με τον αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών, για το 2014, η εικόνα είναι ακόμα πιο ενθαρρυντική, αφού η ύφεση περιορίζεται αισθητά, το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτιμάται ότι θα μειωθεί κάτω από το 3%, ο ρυθμός αύξησης της ανεργίας των τελευταίων ετών φαίνεται να ανακόπτεται και να σημειώνει κάποια ύφεση, ενώ το δημόσιο χρέος καθίσταται βιώσιμο. Μπορούμε, λοιπόν, να θεωρήσουμε ότι ο Προϋπολογισμός για το 2015 είναι τουλάχιστον σταθεροποιητικός».

Καμία επίκριση της Κυβέρνησης για τη βάρβαρη πολιτική της σε βάρος των ευπαθών ομάδων. Καμία αναφορά στα ταλέντα που χάνει η Κύπρος, συνεπεία της ανεργίας και της έλλειψης θέσεων. Κάποιες έτσι «τρεχάτες» αναφορές, για τα μάτια του κόσμου και τίποτε άλλο. Καμία αναφορά στο εθνικό θέμα και πώς το κατάντησε η Κυβέρνηση. Καμία αναφορά σε σκάνδαλα. Και σαν ειρωνεία ακούεται το «δεν είμαι εδώ να υπερασπιστώ τον προϋπολογισμό της Κυβέρνησης». Αλλά έκαμε και τίποτε άλλο; «Άλλωστε, το κόμμα μου αποφάσισε να ταχθεί στην αντιπολίτευση», είπε. «Το κόμμα μου αποφάσισε, όχι εγώ», έπρεπε να πει.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η ομιλία του Άγγελου Βότση: «Ο κρατικός προϋπολογισμός κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, της ανάκαμψης της οικονομίας, εντός των πλαισίων που συμφωνήσαμε με τους δανειστές μας, μάλιστα και με ακόμα καλύτερα αποτελέσματα...», λέγει. Βίβα Κυβέρνηση, βίβα Τρόικα, κατά τα άλλα.

Τελειώνουμε με την Αθηνά Κυριακίδου. Αυτή το έριξε στο ποιον ηγέτη χρειάζεται ο τόπος. Μα αφού ψήφισε τον ηγέτη που χρειάζεται ο τόπος. Τον Νίκο Αναστασιάδη. Τι αναζητά, τώρα, άλλο ηγέτη; Ή, μήπως, λέγοντας ότι «ο ηγέτης που εγώ οραματίζομαι, πρέπει να μου πει με ποιο πρακτικό τρόπο θα λύσουμε το εθνικό μας πρόβλημα και να μην περιορίζεται σε αυτά που δεν δεχόμαστε. Έχουμε ανάγκη από πρόταση και όχι απόρριψη», αναφέρεται στον Νικόλα;

Μετά από όλα αυτά, και το κατάντημα του ΔΗΚΟ, όπως απεικονίζεται στις ασυνέπειες και στις ομιλίες, δεν χρειάζεται άλλη συμβουλή, παρά μόνο μία: Παιδιά, τα έδρανα του ΔΗΣΥ, είναι δίπλα σας. Εκεί ανήκετε οι περισσότεροι, και μην ενδύεστε το κοστούμι του κεντρώου, του υπέρμαχου της οικονομίας που έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο και των πρωτομάχων του εθνικού θέματος, προκειμένου να υποκλέψετε την ψήφο των αφελών κεντρώων...


Top