Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Πού επενδύονται οι ελπίδες;

Πού επενδύονται οι ελπίδες;

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Ξεχασμένο και βαλτωμένο το εθνικό πρόβλημα, αφήνεται στη λαθροβίωση

Όταν ο Ταγίπ Ερντογάν, ενώπιον του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, χωρίς περιστροφές και χωρίς ενδοιασμούς, του λέγει με πρωτοφανή αλαζονεία ότι η Τουρκία θέλει λύση δύο κρατών στην Κύπρο, διερωτόμαστε ποία άλλη επιπρόσθετη μαρτυρία, πέραν των πολλών άλλων παρόμοιων διακηρύξεων της Άγκυρας, χρειάζονται οι ηγεσίες στην Κύπρο και στην Ελλάδα, ώστε να αντιληφθούν ποιες είναι οι επιδιώξεις της Τουρκίας.

Προς τι ο συνεχιζόμενος διάλογος των δύο διαπραγματευτών; Πού επενδύουν ελπίδες οι δύο κυβερνήσεις, ότι θα διαφοροποιηθεί η τουρκική πολιτική και θα δημιουργηθούν συνθήκες σοβαρού διαλόγου; Τι σκέπτονται να πράξουν και πώς θα ενεργήσουν στη συνέχεια, ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ευόδωσης του διαλόγου;

Αυτά είναι ερωτήματα τα οποία πρέπει να απαντηθούν.
Οι εξελίξεις στο οικονομικό πρόβλημα έχουν ασφαλώς επικεντρώσει την προσοχή του κόσμου σε όσα διαδραματίζονται εκεί. Το εθνικό θέμα λησμονήθηκε και κανείς δεν ασχολείται μαζί του. Έχει πλέον καταστεί βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει λύση στον ορίζοντα. Ότι τα πολυδιαφημιζόμενα μομέντουμ έχουν εξαφανιστεί από την ατζέντα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν άλλα σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσουν. Είναι η επί θύραις προετοιμαζόμενη επιχείρηση κατά των τρομοκρατών του Ισλαμικού Κράτους.

Είναι το πρόβλημα της Ουκρανίας και οι νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Δεν ασχολούνται με το Κυπριακό, εκτός από του να δέχονται στα κέντρα αποφάσεων τους αξιωματούχους του ψευδοκράτους και να ισχυρίζονται ότι αυτό γίνεται στο πλαίσιο της υποβοήθησης του διαλόγου. Αλλά ο Ναμί δεν είναι εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Είναι αυτοδιαφημιζόμενος «υπουργός εξωτερικών» της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου».

Η άλλη δύναμη στην οποία επένδυσε ελπίδες η Κυβέρνηση, η Βρετανία, αναβαθμίζει και αυτή το ψευδοκράτος, δεχόμενη να συνομιλήσει με αξιωματούχους της. Έχει και αυτή άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσει. Η Σκοτία δείχνει διαθέσεις αποσκίρτησης.

Και η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλού στρέφει την προσοχή και τα ενδιαφέροντά της.
Οι μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με το Κυπριακό. Και αν είχαν, δεν είναι διατεθειμένες να κάψουν τα χέρια τους, απασχολούμενες με ένα πρόβλημα που δεν φαίνεται να παρουσιάζει προοπτικές επίλυσης.

Κάτω από αυτά τα δεδομένα, την εκρηκτική πολιτική κατάσταση η οποία επικρατεί στις διεθνείς σχέσεις και την οικονομική κρίση η οποία ταλαιπωρεί την Ευρώπη, ποιος θα ρίξει έναν οφθαλμό προς την Κύπρο;
Ζητούνται, λοιπόν, απαντήσεις από την Κυβέρνηση. Πώς προχωρεί; Με ποια πολιτική και με ποιες προοπτικές; Αφήνει το πρόβλημα να λαθροβιοί και τους Τούρκους να προχωρούν στην εφαρμογή του σχεδίου Β, το οποίο, μεταξύ άλλων, προβλέπει διαδικασία πενταμερούς διάσκεψης;

Ο κ. Ιωάννης Κασουλίδης επανέλαβε, προ ημερών, ότι η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο Β και επιμένει στο σχέδιο Α.
Αλλά το σχέδιο Α έχει ναυαγήσει και χρεοκοπήσει. Δεν απέφερε τίποτε. Θα παραμείνει στον βάλτο η Κυβέρνηση;

Ζητούνται απαντήσεις, σχεδιασμοί και στρατηγική. Εκτός και αν μέσα από το χάος που προκύπτει στα οικονομικά προβλήματα πιστεύεται ότι το εθνικό θέμα μπορεί να παραμένει βαλτωμένο, χωρίς κανένας να ζητά εξηγήσεις. Και χωρίς να πλήττεται καίρια το μέλλον του τόπου...

Ορθότατα κυβερνητικές πηγές διαπιστώνουν ότι δεν δημιουργούνται προοπτικές για την προώθηση του Κυπριακού. Ορθότατα διαπιστώνεται ότι μεταξύ των επιλογών της Άγκυρας, είναι και διαδικασία πενταμερούς διάσκεψης.

Αλλά πέραν των όποιων ορθών διαγνώσεων, επιβάλλεται να υπάρξει και ορθή διαδικασία θεραπείας.
Η κατάσταση είναι δύσκολη και δεν μηδενίζονται οι προσπάθειες της Κυβέρνησης αναζήτησης διεξόδων από τα αδιέξοδα.

Μεσσίες όμως δεν υπάρχουν, ούτε πρέπει να κατασκευάζονται. Και αν υπάρχουν, τρέχουν να αντιμετωπίσουν τον ισλαμικό στρατό και τη Ρωσία. Το Κυπριακό δεν ανησυχεί. Ούτε αίμα χύνεται, ούτε σύγκρουση υπάρχει, ούτε συμφέροντα μεγάλων διακυβεύονται εδώ.

Πού επενδύονται ελπίδες;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Οι σκλάβοι

Το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας ανακοίνωσε, ύστερα από έρευνα, ότι οι Γερμανοί εργάζονται κάθε χρόνο 1.658,5 ώρες, ενώ οι Έλληνες 1.808 και οι Ούγγροι, Πολωνοί και Ρουμάνοι, 1.840 ώρες. Έτσι είναι. Οι σκλάβοι δουλεύουν για να γεύονται τα κέρδη οι αφέντες. Στον Μεσαίωνα δεν είμαστε; Για ένα κομμάτι ψωμί..


Top