Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Και την τουρκέψαμε και την παραδώσαμε στους ξένους

Και την τουρκέψαμε και την παραδώσαμε στους ξένους

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Η Κύπρος καταστράφηκε από τους Κυπρίους

«Η αδεξιότης πολλών οδήγησε τα πράγματα σε τέτοιο σημείο, ώστε αυτήν τη στιγμή να μην έχουμε κυπριακή τράπεζα», δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος. Αλλά, πολύ ήπια και ανώδυνη λέξη χρησιμοποίησε ο Μακαριότατος. Εδώ δεν μιλούμε για αδεξιότητα. Αλλά για τεράστιο έγκλημα. Συμφωνούμε όμως με τη διαπίστωση, ότι η πρώτη ευθύνη για όσα πάθαμε και παθαίνουμε είναι ευθύνη Κυπρίων.

Πάντοτε αρνούμαστε -και ως ηγέτες και ως λαός- να παραδεχθούμε ότι εμείς, με τα ίδια τα χέρια μας, με τα εγκλήματα και την προδοσία μας, παραδώσαμε τη χώρα μας στους Τούρκους, στην Τρόικα και στους ξένους.

Κάποιοι από εμάς τούρκεψαν την Κύπρο το 1974. Και κάποιοι από εμάς, με τα εγκλήματα, την απληστία και την αχαμπαροσύνη τους παρέδωσαν τις τράπεζές μας στους ξένους. Και θα παραδώσουν αύριο στους ξένους και τους πυλώνες εθνικής ασφάλειας και τα σπίτια μας. Να μην έχουμε καμία αμφιβολία περί τούτου.
Γιατί με τόση ευκολία και τόση ασυνειδησία αποδομείται ο κυπριακός Ελληνισμός και το κυπριακό κράτος;

Διότι η ανικανότητα, η διαφθορά, η απληστία, η προτεραιότητα να γεμίσει ο καθένας τις τσέπες του χρήμα, μαζί με την απόκρυψη, τη συγκάλυψη και την ατιμωρησία, υπήρξε η κατευθυντήρια σκέψη των ενεργειών πολλών εδώ στην Κύπρο. Πολιτικών, τραπεζιτών, αξιωματούχων. Υπήρξε έλλειμμα πατριωτισμού, αγάπης προς το κράτος, διαφύλαξης των πόρων του, προστασίας της οντότητάς του. Και πλεόνασμα φιλαργυρίας, ατομικισμού, αρπαγής και λεηλασίας.

Η εξουσία εχρησιμοποιείτο, πάντοτε, όχι για την εξυπηρέτηση του κράτους και των πολιτών, αλλά προς ίδιον όφελος, ως εφαλτήριο αποκόμισης προσωπικών κερδών, μιζών και πολλών άλλων προσωπικών πλεονεκτημάτων. Εβολεύοντο φίλοι, συγγενείς, κουμπάροι και παρακοιμώμενοι, και η διαφθορά, η διαπλοκή και η συγκάλυψη του ενός από τον άλλον καταντούσε μία ατέλειωτη αλυσίδα. Με τα ίδια συστατικά ήταν διαποτισμένη και κάθε άλλη εξουσία.

Αυτός ο τόπος καταστράφηκε από κάποιους από εμάς. Και τροφοδοτούσε τους καταστροφείς ένας αδιάφορος, μαντρισμένος λαός, δουλικός έναντι όσων ασκούσαν εξουσία, μαντρισμένος σε κομματικά γκέτο, ξεπουλώντας την αξιοπρέπειά του έναντι πινακίου εξυπηρέτησης.

Ήταν φυσικό επακόλουθο τα όσα προέκυψαν. Οι Τούρκοι ήθελαν την Κύπρο. Και την παραδώσαμε. Οι Ευρωπαίοι εποφθαλμιούσαν τους καταθέτες μας, τις τράπεζές μας, τον πλούτο μας. Και οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες τα παρέδωσαν.

Τώρα θρηνούμε, επειδή όλα περνούν στα χέρια των ξένων. Και δικαίως ανησυχούμε. Αλλά ποιος τους τα προσέφερε; Άσπρη μέρα δεν είδε η χώρα από τους Κυπρίους που διεχειρίζοντο την τύχη της, σε κάθε τομέα. Το ξεπούλημα στους ξένους ήταν αναμενόμενο. Είχαμε αδέξιους και εγκληματίες πολιτικούς και τραπεζίτες, και μοιραία καταλήξαμε εδώ. Δικαίως η Ειρένα Γεωργιάδου, απαντώντας στον Αρχιεπίσκοπο, τόνισε: «Όταν η Ελληνική Τράπεζα χρειαζόταν χρήματα, δεν υπήρχαν κυπριακά χέρια να βοηθήσουν». Πού είναι το πολυδιαφημιζόμενο κυπριακό κεφάλαιο, να πάρει την τύχη της οικονομίας και των τραπεζών στα χέρια του; Πού βρίσκονται κατατεθειμένα τα λεφτά του;

Φώναζαν, κάποιοι πολιτικοί, στην περίπτωση της ακυρωθείσας επένδυσης του Κατάρ, ότι έπρεπε να δοθεί η ευκαιρία σε Κυπρίους επενδυτές να εκδηλώσουν ενδιαφέρον. Πού βρίσκονται τώρα οι Κύπριοι επενδυτές να μας σώσουν από τους ξένους;

Όλα, σε αυτόν τον τόπο, αποτελούσαν μία ψευδαίσθηση. Και το κράτος και η ευμάρεια και οι ισχυρά κεφαλαιοποιημένες τράπεζες και το κυπριακό κεφάλαιο. Άρκεσε μία κρίση να διαλύσει εντελώς την ψεύτικη βιτρίνα και να φανεί η γύμνια όλων. Και πολιτικών και τραπεζιτών. Και η ανυπαρξία ικανού ανθρώπινου δυναμικού, ώστε να προβλέψει, να σχεδιάσει, να ανταποκριθεί τέλος πάντων στοιχειωδώς στις δύσκολες ώρες.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ραγιάδες

Έστω και λίγοι Τουρκοκύπριοι διακινδύνευσαν στα κατεχόμενα, κάτω από συνθήκες στρατιωτικής δικτατορίας, διαμαρτυρόμενοι κατά της παράνομης επίσκεψης Ερντογάν στα τουρκοκρατούμενα εδάφη. Και εδώ στις ελεύθερες περιοχές, η Κυβέρνηση επένδυε σε ένα «γλυτζιύ» λόγο του Ερντογάν, τα κόμματα περιορίστηκαν σε κάποιες πλατωνικές ανακοινώσεις και ο λαός ατάραχος ξεπέρασε την πρόκληση, στις εργασίες του και στις καφετερίες. Είμαστε, ή δεν είμαστε ραγιάδες;


Top