Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Ποτέ ξανά πίσω στις νοοτροπίες που μας κατέστρεψαν

Ποτέ ξανά πίσω στις νοοτροπίες που μας κατέστρεψαν

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Πρόκληση οι φωνές κρατικών υπαλλήλων για επιστροφή στους προνομιούχους μισθούς και στα σκανδαλώδη ωφελήματα

Αλίμονο, εάν μετά τη μεγάλη καταστροφή που υπέστη η χώρα, επανέλθει, εάν και όταν σταθεί στα πόδια της, στις παλιές νοοτροπίες και στην παλιά άκρατη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, σε μορφή αυξήσεων, προσαυξήσεων, επιδομάτων και λοιπών ωφελημάτων προς τους κρατικούς υπαλλήλους. Αλίμονο εάν δεν επιτύχει αυτή η κυβέρνηση, ή άλλη, η οποία ενδεχομένως να τη διαδεχθεί, την ισορροπία, ή τουλάχιστον τη μείωση του χάσματος μεταξύ των προνομιούχων κρατικών υπαλλήλων και των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Επικροτούμε, συνεπώς, και συμφωνούμε με τη δήλωση του Υπουργού Οικονομικών ότι τίποτε δεν θα γίνει ξανά όπως ήταν παλιά, στη δημόσια υπηρεσία, σε σχέση με τους μισθούς, και τα ωφελήματα και άλλα προνόμια που είχαν, και που σταδιακά οδήγησαν, στη δημοσιονομική αφαίμαξη. Συνεργούσης βέβαια και της στοχευμένης πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, να προσφέρουν τα πάντα στους κρατικούς υπαλλήλους, προκειμένου να αντλούν ψήφους από τη μεγάλη δεξαμενή των ψηφοφόρων τους.

Η δήλωση του Χάρη Γεωργιάδη, προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις οργανώσεων και συντεχνιών κρατικών υπαλλήλων, αλλά αυτές οι φωνές και διαμαρτυρίες, πρέπει να πέσουν στο κενό. Διαφορετικά, αν οι κυβερνήσεις και οι βουλές, ενδώσουν στους πειρασμούς και θέσουν πάνω από το συμφέρον του τόπου, το κομματικό, και την άγραν ψήφων, τότε η δεύτερη καταστροφή θα είναι, όχι απλώς, μεγαλύτερη της πρώτης, αλλά μη αναστρέψιμη.

Οι συντεχνίες των κρατικών υπαλλήλων, πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια και προοπτικές να επανέλθουν στην παλιά προνομιούχα θέση. Ακόμη και σήμερα, με τις αποκοπές οι οποίες έχουν γίνει, το χάσμα με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, όχι μόνο δεν έχει μειωθεί, αλλά έχει περαιτέρω διευρυνθεί. Διατηρούν σταθερή εργασία, χωρίς κανένα κίνδυνο απόλυσης, διατηρούν τα εφάπαξ τους, τους σίγουρους μισθούς τους, τα επιδόματα τους, έστω και κουτσουρεμένα.

Η κατάσταση στον ιδιωτικό τομέα, είναι η χειρότερη από συστάσεως Κυπριακής Δημοκρατίας. Ανεργία, επισφαλής εργασία, κουρεμένοι μισθοί, εξαφανισμένα επιδόματα, ΑΤΑ και 13οι. Ατέλειωτες ώρες εργασίας, εξαντλητικά ωράρια, φθίνουσες επιχειρήσεις, άγρια εκμετάλλευση. Το χάσμα διευρύνθηκε.

Η φροντίδα της κυβέρνησης, εάν και όταν, επαναλαμβάνουμε, η οικονομία σταθεί στα πόδια της, είναι να αντιμετωπίσει πρώτιστα, το δράμα και τη μιζέρια των ανθρώπων. Όχι να δώσει αυξήσεις, προσαυξήσεις και επιδόματα στους κρατικούς υπαλλήλους. Αλλά να βρει εργασία στους ανέργους, να εξασφαλίσει φαγητό για τους πεινασμένους, να σώσει νοικοκυριά από τον κίνδυνο να μείνουν άστεγα, να προσφέρει στήριξη στις επιχειρήσεις, ώστε να καταφέρουν να δώσουν πίσω στους εργαζομένους τους, όσα στερήθηκαν. Γενικά να κινηθεί μεν με σύνεση, αλλά να προσφέρει αντίδωρο στις τάξεις εκείνες που με τις θυσίες τους, βοήθησαν την οικονομία να επανέλθει σε δημιουργικούς ρυθμούς.

Αποτελεί πρόκληση για τις δεινοπαθούσες τάξεις να ακούουν οργανωμένους φορείς των κρατικών υπαλλήλων, να διαμαρτύρονται, επειδή η κυβέρνηση, δεν προτίθεται να τους επιστρέψει όσα ελάχιστα τους πήρε. Ναι, εκεί που βρίσκονται σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι, εκεί να παραμείνουν και μετά την παρέλευση της κρίσης. Δεν νοείται επιστροφή προνομιούχων μισθών και επιδομάτων. Επιβάλλεται, αντίθετα, να υπάρξει προτεραιότητα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των ευπαθών ομάδων και επιστροφή των στοιχειωδών ωφελημάτων που τους αφαιρέθηκαν.

Ακούσαμε την περασμένη Πέμπτη, κατά τη διαμαρτυρία ανέργων και συνταξιούχων έξω από τη βουλή, χαμηλοσυνταξιούχο να διεκτραγωδεί το δράμα του. "Πηγαίνω στο νοσοκομείο, πληρώνω δέκα ευρώ. Με εξετάζει ο γιατρός μου γράφει φάρμακα, μου λένε ότι δεν υπάρχουν και με στέλλουν στο ιδιωτικό φαρμακείο. Πληρώνω 30 ευρώ. Δέκα ευρώ στα μεταφορικά να έλθω, δέκα ευρώ να επιστρέψω, 60 ευρώ το λιγότερο σε λίγες ώρες.

Τι μου απομένει να περάσω; Έχω τέσσερα εγγόνια άνεργα. Πώς θα επιβιώσω;" είπε με σπαραγμό ψυχής.
Τα άκουσαν όλα αυτά, ο δημόσιος υπάλληλος, ο δάσκαλος, ο εκπαιδευτικός, ο εργαζόμενος στον ημιδημόσιο τομέα;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ψευδομάγκες

Εδώ παίζεται ένα παράλογο θέατρο. Φωνάζουν, διαμαρτύρονται, επικαλούνται αδικίες στα κυβερνητικά νομοσχέδια κάποια κόμματα και στο τέλος τα ψηφίζουν, ή τηρούν αποχή. Μετά την ψήφιση τους ξαναφωνάζουν και ξαναδιαμαρτύρονται! Έχετε κότσια μάγκες, να τα καταψηφίσετε; Κάντε το, αλλιώς σιωπάτε...


Top