Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Οι λιμουζίνες της πρόκλησης

Οι λιμουζίνες της πρόκλησης

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Σημείο απόδειξης παχυδερμίας και αχαλίνωτης επίδειξης των αξιωματούχων του κράτους

Η Κυβέρνηση -και κυρίως το Υπουργείο Οικονομικών- συνεχίζει τις βάναυσες προκλήσεις της εναντίον των ανέργων, των σιτιζομένων στα κοινωνικά παντοπωλεία και των γονατισμένων νοικοκυριών. Σε περίοδο οικονομικής κρίσης ενέκρινε μακρύ κατάλογο αξιωματούχων, στους οποίους παρέχεται δωρεάν χρήση υπηρεσιακών αυτοκινήτων. Πρόκειται για αξιωματούχους, οι οποίοι έχουν την οικονομική ευχέρεια να συντηρούν ιδιωτικό στόλο αυτοκινήτων και δεν χρειάζονται να έχουν δωρεάν χρήση λιμουζίνας, την οποία θα επιχορηγεί ο δοκιμαζόμενος, αυτήν τη στιγμή, πολίτης.

Σε στιγμές οικονομικής κρίσης, και όχι μόνο, αυτοί που πρέπει να καθοδηγούν τον λαό στη λιτότητα και στην προσαρμογή σε ένα λιτό τρόπο ζωής, είναι οι αξιωματούχοι, οι πολιτικοί και άλλοι άρχοντες, με τα παραδείγματά τους. Αυτή η Κυβέρνηση δίνει εντελώς αντίθετα πρότυπα και προκαλεί με τις αποφάσεις της και με την τακτική της να αλείφει μέλι στο ψωμί της.

Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 78 χιλιάδες άνεργοι και 45 χιλιάδες σιτιζόμενοι στα κοινωνικά παντοπωλεία. Οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν κόμιστρο για να μεταβαίνουν στο σχολείο και να μαθαίνουν γράμματα. Πολλά νοικοκυριά αδυνατούν να συντηρήσουν αυτοκίνητο. Άλλοι δεν έχουν χρήματα να προμηθευτούν βενζίνη για να μεταβούν στην εργασία τους. Υπάρχει πολλή δυστυχία και στέρηση. Και αντί οι κυβερνώντες να στείλουν μηνύματα ότι συμπάσχουν, αντί να δώσουν παραδείγματα και πρότυπα, προβαίνουν σε προκλητικές επιδείξεις του πλούτου τους και των αξιωμάτων τους.

Διερωτόμαστε, αν όλοι αυτοί οι δικαιούχοι λιμουζινών συνειδητοποιούν σε ποια εποχή ζουν, ή πόσο μεγάλη κρυμμένη δυστυχία υπάρχει, πέραν των γραφείων τους. Αν είχαν συνείδηση της εποχής στην οποία ζουν και της δυστυχίας που βιώνουν μεγάλο μέρος των υπηκόων τους, θα έπρατταν το αυτονόητο. Θα διακήρυσσαν ότι αποποιούνται τη δωρεάν χρήση υπηρεσιακού αυτοκινήτου και θα διακινούνται στα γραφεία τους, είτε με το ιδιωτικό τους αυτοκίνητο είτε θα μετέβαιναν πεζή είτε θα χρησιμοποιούσαν ποδήλατο. Ποια καλύτερη εικόνα θα είχε μπροστά του ο άνεργος, ή ο πολυπαθής πολύτεκνος, όταν έβλεπε τον υπουργό του να μεταβαίνει στο γραφείο με τα πόδια, ή ακόμη με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο;

Αλλά πού τέτοια ευαισθησία; Ούτε αναμένουμε παρόμοιες συμπεριφορές από ματαιόδοξους ανθρώπους, οι οποίοι αρέσκονται να επιδεικνύουν τη λιμουζίνα τους ως επίδειξη του αξιώματος που κατέχουν.
Δεν αποτελούν λαϊκισμό όσα αναφέρονται. Αποτελούν πραγματικότητα. Δεν χρειάζονται να κυκλοφορούν με λιμουζίνες στους δρόμους, κρατικοί αξιωματούχοι. Μόνον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δικαιούται το προνόμιο να κυκλοφορεί με υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Οι υπόλοιποι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν άλλους τρόπους και άλλα μέσα.

Όταν μία χώρα βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας και οι άνθρωποί της δυστυχούν, αποτελεί πρόκληση για τους πολίτες να βλέπουν λιμουζίνες αξιωματούχων να κυκλοφορούν στους δρόμους. Αποτελεί βάναυση πρόκληση να λένε στα παιδιά των ανέργων ότι το κράτος δεν έχει λεφτά να επιχορηγεί το μαθητικό κόμιστρό τους, όταν αυτό το κράτος έχει πολλά λεφτά να διαθέτει για συντήρηση λιμουζινών, για μισθούς κουβαλητών στα υπουργεία, για άλλες χίλιες δυο σπατάλες υπέρ των αξιωματούχων του. Αλλά πότε αυτή η Κυβέρνηση μερίμνησε για τον απλό άνθρωπο; Τον χρησιμοποιεί μόνο για να τον απομυζεί και, με το αίμα του, να επαίρεται ότι εξασφάλισε εύσημα της Τρόικας και έξοδο στις αγορές...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Το κυνήγι του απλού ανθρώπου

Αντί η Κυβέρνηση να φέρει στη Βουλή νομοσχέδιο, το οποίο θα καταδιώκει όλους εκείνους τους φοροφυγάδες, που έχουν εισοδήματα εκατομμυρίων, αλλά δεν καταβάλλουν ούτε σεντ στον Φόρο Εισοδήματος, αντί να αναζητήσει πρώτιστα εκείνους που χρωστούν πολλά, έφερε νομοσχέδιο που θα καταδιώκει τους μισθωτούς, τους ανέργους και τις ευπαθείς ομάδες, οι οποίοι δεν μπορούν να καταβάλουν αμέσως τα χρωστούμενα. Νομοσχέδιο το οποίο επιτρέπει στον Φόρο να δημεύει περιουσίες και να επεμβαίνει σε τραπεζικούς λογαριασμούς φτωχών ανθρώπων. Αλλά πότε αυτή η Κυβέρνηση μερίμνησε για τον απλό άνθρωπο; Μεριμνά για τις τράπεζες, προστατεύει τους μεγαλοφειλέτες, διαφυλάσσει ενόχους, δεν μπορεί να εντοπίσει φοροφυγάδες και κυνηγά τους ανέργους, τους μικροφειλέτες. Και τώρα βάζει στο ίδιο τσουβάλι φοροφυγάδες και απλούς ανθρώπους.


Top