Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Γιατί η Ισλανδία έγινε μεγάλη και γιατί η Κύπρος βούλιαξε

Γιατί η Ισλανδία έγινε μεγάλη και γιατί η Κύπρος βούλιαξε

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Όλα ανάγονται στη διαφορά λαών και ηγετών
των δύο χωρών 
 
 
Mε αφορμή τον παγκόσμιο θαυμασμό που προκάλεσε η πρόκριση της μικρής Ισλανδίας στα τελικά του Μουντιάλ, και τις θλιβερές συγκρίσεις που προκύπτουν για την Κύπρο, αναδημοσιεύω άρθρο μου στη "Σημερινή", το οποίο δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουλίου 2016, με αφορμή την πρόκριση, τότε, της Εθνικής Ισλανδίας στα τελικά του Μουντιάλ.
Εγράφαμε τότε:
 
«Ισλανδία, κράτος των 320 χιλιάδων κατοίκων, χωρίς βιομηχανία, χωρίς γεωργία και πλουτοπαραγωγικές πηγές, έχοντας ουσιαστικά μόνο την αλιεία ως κύρια πηγή εσόδων. Οι "ψαράδες" της εξέπληξαν τον ποδοσφαιρικό κόσμο του πλανήτη με την εκπληκτική παρουσία της στο Euro και τη νίκη τους επί της κραταιάς Μεγάλης Βρετανίας. Έχοντας έναν σκηνοθέτη τερματοφύλακα και έναν οδοντίατρο, προπονητή! Αλλά δεν ήταν το μοναδικό επίτευγμά τους.
 
Πιο μεγάλο, ήταν η ταπείνωση των ευρωπαϊκών συνταγών λιτότητας, της Τρόικας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Επιβίωσαν χάρη στον λαό τους και στην εμπνευσμένη ηγεσία τους.
 
Κύπρος, κράτος των 800 χιλιάδων κατοίκων, με ανεκμετάλλευτες πλουτοπαραγωγές πηγές, με κύρια πηγή εσόδων τον τουρισμό και τις υπηρεσίες. Χωρίς καμία διεθνή επιτυχία στον ποδοσφαιρικό χώρο, ζει με δανεικά, έρμαιο στις ευρωπαϊκές συνταγές λιτότητας, με προβληματική την εθνική επιβίωση του λαού της, χωρίς καμία προοπτική ανάπτυξης, χωρίς κανέναν στοιχειώδη προγραμματισμό στο ποδοσφαιρικό της οικοδόμημα με έναν ολιγαρκή λαό, που ταλανίζεται από μεγαλοϊδεατισμό, ο οποίος συχνότατα μετατρέπεται σε μίζερο μικροϊδεατισμό. "Είμαστε μικροί και αδύναμοι, δεν μπορούμε να επιτύχουμε τίποτε". Και φυσικά αιωνίως χειμαζόμενη από ανάξιους κυβερνήτες, που δεν μπορούν να σχεδιάσουν για οτιδήποτε.
 
Όπως μας πληροφορεί ο συνάδελφος Ηρόδοτος Μιλτιάδου, στην αθλητική ιστοσελίδα 24 sports, η Ισλανδία, παρά το μικρό της μέγεθος, έχει να επιδείξει τεράστιες επιτυχίες στον αθλητισμό. Η ομάδα ποδοσφαίρου εντυπωσιάζει στο Euro 2016, η αντίστοιχη γυναικεία είναι το Νο 20 στον κόσμο, η Εθνική μπάσκετ έπαιξε πέρσι στο πρώτο της ευρωμπάσκετ, η Εθνική χάντμπολ ανδρών είναι από τις καλύτερες στον κόσμο, έχοντας και αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο το 2008. Στον ατομικό αθλητισμό έχει καταφέρει μεγάλες επιτυχίες, ενώ στην κολύμβηση διαθέτει αθλητές παγκοσμίου επιπέδου και μετρά ολυμπιακά μετάλλια.
 
Στο ποδόσφαιρο λειτουργεί από το 2003 αναπτυξιακό μοντέλο, το οποίο δίνει έμφαση στις νεαρές ηλικίες. Στο τέλος του 2015 υπήρχαν στην Ισλανδία 179 κανονικών διαστάσεων, γήπεδα, που αντιστοιχούν σε ένα γήπεδο για κάθε 128 εγγεγραμμένους ποδοσφαιριστές. Στη χώρα υπάρχουν και άλλα 166 μίνι γήπεδα ποδοσφαίρου, με συνθετικό χλοοτάπητα. Σε κάθε χωριό, ακόμη και στα πιο απομονωμένα και μικρά, υπάρχει ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.
 
Όλοι οι νεαροί, αγόρια ή κορίτσια, ικανοί ή όχι στο άθλημα, έχουν πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου προπονήσεις. Ανεξαρτήτως ποδοσφαιρικού επιπέδου, τα παιδιά, ακόμη και στα 18 τους χρόνια, μπορούν να προπονούνται μέχρι και πέντε φορές την εβδομάδα, με επιπλέον προπόνηση φυσικής αγωγής. Οι νεαροί προπονούνται στο ποδόσφαιρο και μαθαίνουν το σπορ από καταρτισμένους προπονητές, με μίνιμουμ UEFA B, αλλά και με δίπλωμα φυσικής αγωγής.
 
Μικρή χώρα η Ισλανδία, μεγαλύτερη η Κύπρος, αλλά πέραν κάποιων ατομικών επιτυχιών στον αθλητισμό, ή ακόμη και σε επίπεδο συλλογικό, όπου έχουμε κυπριακές ομάδες να διακρίνονται σε ευρωπαϊκά γήπεδα, όχι λόγω παρουσίας Κυπρίων ποδοσφαιριστών, αλλά μισθοφόρων -πάντοτε ως λαός χρησιμοποιούμε σε όλους τους τομείς μισθοφόρους, επειδή ποτέ δεν πλάσαμε δικό μας εκλεκτό ανθρώπινο δυναμικό- στις εθνικές ομάδες επικρατεί η απόλυτη μιζέρια.
 
Μιζέρια, η οποία καλύπτεται σε κάθε αποτυχία από εύηχους και παραπλανητικούς τίτλους, όπως "κρίμα κι άδικο", "αξιοπρεπής παρουσία", "η Εθνική έχει μέλλον", κ.ά., τα οποία αποδεικνύουν πόσο εύκολα καλύπτουμε τις αποτυχίες, πόσο ολιγαρκείς είμαστε σαν λαός, πόσο φοβισμένοι είμαστε να κάμουμε αυστηρή κριτική και να παρουσιάσουμε στον λαό την πραγματική αλήθεια.
 
Αν ψάξετε για σχεδιασμούς στον χώρο του ποδοσφαίρου, δεν θα βρείτε τίποτε το άξιον λόγου, εκτός από κάποια μεμονωμένα προγράμματα, που σε τίποτε δεν προσφέρουν. Πλήρης παραγνώριση του τοπικού στοιχείου, πλήρης μηδενισμός του Κύπριου ποδοσφαιριστή, κανένας ρεαλιστικός σχεδιασμός για ανάπτυξη των νεαρών ηλικιών, γήπεδα ανύπαρκτα, ή γήπεδα αχούρια.
 
Η Ισλανδία είναι η μικρή-μεγάλη. Η Κύπρος είναι μία μίζερη αρχοντοχωριάτισσα, που κάποτε πιστεύει πως είναι ο ομφαλός της Γης, και όταν ανακαλύψει τη μιζέρια της αρκείται στις δικαιολογίες, ή στις επικαλύψεις. Χάσαμε αξιοπρεπώς, ή ήταν κρίμα και άδικο να χάσουμε, ή Εθνική έχει μέλλον, όταν είναι ξεκάθαρο πως δεν έχει ούτε παρόν...
 
Όπως σημειώνεται σε άρθρο του Φάνη Κυριόπουλου και της Telegraph, το 2008 η Ισλανδία επτώχευσε. Το χρέος της το 2007, ένα χρόνο πριν ανατιναχθεί στον αέρα η οικονομία της, ήταν 900% του ΑΕΠ. Οι τρεις τράπεζές της πτωχεύουν και το νόμισμά της χάνει το 85% της αξίας του έναντι του ευρώ. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας.
 
Μέσω ενός νόμου, προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στη Μεγάλη Βρετανία και την Ολλανδία, με την καταβολή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαίως για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο. Το 2010 ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητά δημοψήφισμα. Τον Μάρτιο του 2010 διεξάγεται δημοψήφισμα για την πληρωμή ή όχι του χρέους και σαρώνει το ΟΧΙ με 93% των ψήφων. Η κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για την κρίση. Αρχίζουν συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών.
 
Ο Πρόεδρος της χώρας, Ολ. Γκρίμσον, δήλωσε: "Η Ισλανδία κατάφερε να υπερβεί με επιτυχία την κρίση, επειδή την αντιμετώπισε με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι οι χώρες της Ευρωζώνης. Κατ' αρχήν, διαπιστώσαμε νωρίς πως δεν πρόκειται μόνο για μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά για μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Και αυτό μας οδήγησε σε μεταρρυθμίσεις στα εν λόγω πεδία. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας.
 
"Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από τις άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη, θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τούς δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό. Φυσικά βοήθησε πολύ το γεγονός, ότι είχαμε το δικό μας νόμισμα.
 
"Προχωρήσαμε στην υποτίμηση της κορώνας και αυτό ήταν σημαντικό. Ωστόσο, όλες οι άλλες κινήσεις που κάναμε δεν είχαν σχέση με την υποτίμηση. Στηρίξαμε το σύστημα πρόνοιας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της Ευρωζώνης".
 
Ως επιστέγασμα του οράματος και των μέτρων που έλαβε η ηγεσία και του αγώνα και της επιμονής των Ισλανδών, η χώρα στέκεται σήμερα στα πόδια της και θριαμβεύει. Η οικονομία ανασυντάσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς και η ανεργία μειώνεται.
 
Κάντε τώρα τις συγκρίσεις.
 
Οι ηγέτες της Ισλανδίας απέρριψαν τις ευρωπαϊκές συνταγές λιτότητας.
 
Οι ηγέτες της Κύπρου υποδέχθηκαν την Τρόικα και τα Μνημόνιά της σαν ευλογία.
 
Οι ηγέτες της Ισλανδίας συνέλαβαν όλους τους τραπεζίτες που διέπραξαν τη ληστεία.
 
Οι ηγέτες της Κύπρου άφησαν τους ληστές να κυκλοφορούν ελεύθεροι.
 
Οι ηγέτες της Ισλανδίας άφησαν τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν.
 
Οι ηγέτες της Κύπρου τις συντηρούν ώς σήμερα με τα χρήματα των φορολογουμένων.
 
Οι ηγέτες της Ισλανδίας ανέπτυξαν το σύστημα προνοίας.
 
Οι ηγέτες της Κύπρου δεν άφησαν πέτρα στην πέτρα στο σύστημα προνοίας.
 
Οι ηγέτες της Ισλανδίας έδωσαν τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
 
Οι ηγέτες της Κύπρου απέκλεισαν τους πολίτες να έχουν λόγο στις μεταρρυθμίσεις. Ούτε πολιτικές ούτε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις έχουν πραγματοποιήσει.
 
Οι ηγέτες της Ισλανδίας στήριξαν το εθνικό τους νόμισμα.
 
Οι ηγέτες της Κύπρου θυσίασαν τη λίρα για το ευρώ.
 
Ο λαός της Ισλανδίας αγωνίστηκε και αρνήθηκε να πληρώσει για τα εγκλήματα άλλων.
 
Ο λαός της Κύπρου συνωστιζόταν σαν αγέλη έξω από τα καταστήματα των τραπεζών για να εισπράξει τα υπολείμματα των κουρεμένων καταθέσεών του.
 
Υπάρχει οποιαδήποτε απορία από κανέναν γιατί η μικρή Ισλανδία θριαμβεύει και η μίζερη αρχοντοχωριάτισσα Κύπρος βουλιάζει;
 
Είναι όλα θέμα διαφοράς λαών και ηγετών...».

Top