Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Το κατά Μαυρογιάννη ανάγνωσμα του "κακού Ακιντζί" και του "ελαστικού Τσαβούσογλου"

Το κατά Μαυρογιάννη ανάγνωσμα του "κακού Ακιντζί" και του "ελαστικού Τσαβούσογλου"

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Ο διαπραγματευτής εφευρίσκει κωμικά επιχειρήματα για να αποκρύψει την πρωτοφανή άγνοια και απροετοιμασία της ελληνοκυπριακής πλευράς η οποία έσπασε τα μούτρα της στο Κραν Μοντανά.

Την κωμική ιστορία του "καλού" και του "κακού Τούρκου ηγέτη, τη βιώνουμε εδώ και χρόνια. Σχεδόν σε κάθε φάση του Κυπριακού. Κάποιοι, στη βάση των ψευδαισθήσεων και των ευσεβοποθισμών τους, κατασκευάζουν "καλούς" και "κακούς" Τούρκους ηγέτες. Στην περίοδο της παντοδυναμίας  Ραούφ Ντενκτάς, υπήρχαν εκείνοι οι οποίοι απέδιδαν στον κατοχικό ηγέτη, τον χαρακτηρισμό του "κακού" ο οποίος υπονόμευε κάθε προοπτική λύση και βάφτιζαν Τούρκους ηγέτες, όπως για παράδειγμα τον Οζάλ και την Τσιλέρ, σε ¨καλούς" που ήθελαν λύση. Αλλά λόγω των διασυνδέσεων του Ντενκτάς με το βαθύ κράτος της Τουρκίας, είχαν τα χέρια δεμένα, οι καϋμένοι.

Αργότερα, είχαμε και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, να κάμνει διαχωρισμό μεταξύ του ¨κακού" Ετζεβίτ που έλεγε πως η λύση του Κυπριακού εγράφη επί του εδάφους και του "καλού" Ερντογάν που ήταν σύγχρονος και  προοδευτικός ηγέτης ο οποίος ήθελε λύση.

Σήμερα βιώνουμε το ίδιο παραμύθι. Τα ανανικά έντυπα ανακηρύσσουν σε "καλό Τούρκο", τον Μουσταφά Ακιντζί και σε "κακό Τούρκο", τον Ερτουγρούλογλου, τον Σερντάρ Ντενκτάς, όλους τους ταγούς της ψευδοκυβέρνησης. Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της αμάθειας και της διαστρέβλωσης η οποία  διακρίνει ηγέτες μας, ΜΜΕ και ένα τμήμα του λαού, ήταν και το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας "Πολίτη", στο οποίο με αφορμή μία δήλωση του Ακιντζί, για το θέμα της επιβολής δασμών στα αγαθά που στέλλονται στους εγκλωβισμένους, ηρωοποιούσε τον Ακιντζί επειδή "άδειαζε" τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον ψευδοϋπουργό εξωτερικών για τις επικρίσεις που είχαν διατυπώσει κατά του Ακιντζί. Αλλά τι βασικά έλεγε ο Ακιντζί σε εκείνη τη δήλωση που ενθουσίασε την εφημερίδα; Έλεγε ότι δεν υπάρχουν εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι και πως εκείνος διαφωνεί με την απόφαση αλλά δεν μπορεί να ενεργήσει για την ακύρωση της!

Αλλά το πιο λυπηρό, είναι ότι πριν μερικές μέρες, επανήλθε στην ίδια κωμική συμπεριφορά και ένας έμπειρος διπλωμάτης μας, ο διαπραγματευτής  Ανδρέας Μαυρογιάννης, ο οποίος ισχυρίστηκε πως ενώ ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ήταν έτοιμος να επιδείξει ελαστικότητα στο θέμα των επεμβατικών δικαιωμάτων και στην παραμονή κατοχικού στρατού, εάν οι Τουρκοκύπριοι συμφωνούσαν, παρενέβη ο Ακιντζί, και ανέφερε πως οι Τουρκοκύπριοι δεν δέχονται την κατάργηση των εγγυήσεων και την πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων. "Έτσι, αν υπήρχε έστω και μία μικρή χαραμάδα για διαφοροποίηση από τον κ. Τσαβούσογλου, του έδεσε τα χέρια ο κ. Ακιντζί" δήλωσε με λύπη ο κ. Μαυρογιάννης.

Αν αυτά τα έλεγε ένας απαίδευτος με την πολιτική πολίτης, θα είχε άλλοθι. Το να τα ισχυρίζεται όμως ένας πεπειραμένος διπλωμάτης, ο οποίος χειρίζεται το εθνικό θέμα, προκαλεί εύλογες ανησυχίες για τον τρόπο και τη φιλοσοφία με την οποία χειρίζεται το Κυπριακό η διαπραγματευτική ομάδα.

1.Ο κ. Μαυρογιάννης πρέπει να γνωρίζει ότι η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να παραιτηθεί των εγγυητικών της δικαιωμάτων και της εσαεί παρουσίας κατοχικού στρατού της στην Κύπρο. Αυτά τα δύο αποτελούν το άλφα και το ωμέγα του τουρκικού στρατηγικού σχεδίου και ούτε εγκαταλείπονται, ούτε έχουν λόγο οι Τουρκοκύπριοι σε αυτό, ούτε και υπάρχει Τουρκοκύπριος ηγέτης, ο οποίος έχει δύναμη και βούληση να  ζητήσει κατάργηση αυτών των δύο σημαντικών ερεισμάτων  της Τουρκίας.

2. Οι Τουρκοκύπριοι, είτε μας αρέσει, είτε όχι, θα επιμείνουν πάντοτε στο θέμα της συνέχισης των τουρκικών εγγυήσεων και της διατήρησης τουρκικού στρατού, επειδή, όντως αισθάνονται ασφάλεια, κάτω από την τουρκική ομπρέλα.

3. Ο κ. Μαυρογιάννης ως έμπειρος διπλωμάτης και γνώστης της τουρκικής τακτικής, όφειλε να γνωρίζει ότι η τουρκική διπλωματία δεν αφήνει τίποτε στην τύχη, ούτε αυτοσχεδιάζει, όπως συμβαίνει με τη δική μας πλευρά, και  όπως πανηγυρικά αποδείχθηκε στον Κραν Μοντανά. Πήγε προετοιμασμένη στην Ελβετία, με σαφέστατα στόχους. Υπήρξε προσυνεννόηση μεταξύ Άγκυρας και Ακιντζί. Το σενάριο ήταν προδιαγεγραμμένο. Η Τουρκία να φορτώσει στους Τουρκοκύπριους την ευθύνη να πουν την τελευταία λέξη και όταν μία ολόκληρη κοινότητα, δια του ηγέτη της, λαμβάνει τόσο αποφασιστική στάση απαιτώντας και εγγυήσεις και παραμονή τουρκικού στρατού, τότε ούτε ο Γκουτέρες, ούτε κανένας άλλος, μπορεί να αγνοήσει τη θέληση της.

Συνεπώς, κ. Μαυρογιάννη, ούτε χαραμάδα έκλεισε ο Ακιντζί, ούτε τρυπίτσα. Ο τοίχος σχεδιάστηκε στην Άγκυρα και ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ούτε η διαπραγμευτική ομάδα εγνώριζαν τι έπρατταν. Απλώς "εκουτουλλήσετε" πάνω στον τοίχο και εσπάσετε το κεφάλι σας. Επιστρέψετε πίσω, χωρίς ευρωπαϊκή λύση, όπως διαβεβαιώνατε τον κυπριακό λαό, και χωρίς να "στήσετε στον τοίχο"  την Τουρκία, όπως ήταν η εναλλακτική επιλογή σας. Επιστρέψατε πίσω και δερμένοι και απατημένοι,  προσπαθείτε να εφεύρετε κωμικά επιχειρήματα και μετατρέπετε ένα Βατερλώ σας σε Νενικήκαμε.

Σταματείστε πλέον να εμπαίζετε τον κυπριακό ελληνισμό με αυταπάτες και διαχωρισμό "καλού και κακού Τούρκου". Όλοι οι Τουρκοκύπριοι και Τούρκοι ηγέτες, είναι οι ίδιοι, ακολουθούν τη ίδια πολιτική, έχουν τον ίδιο τελικό στόχο, είτε δαγκώνοντας, είτε θωπεύοντας τις αυταπάτες σας...


Top