Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Ποίον Αναστασιάδη θα αντιμετωπίσουν οι ανθυποψήφιοί του...

Ποίον Αναστασιάδη θα αντιμετωπίσουν οι ανθυποψήφιοί του...

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Από γνησιότερος φορέας ενδοτικών θέσεων

μετεξελίσσεται στον πειστικότερο φορέα

απορριπτικής πολιτικής

 
Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ευφυής κομματάρχης. Γνωρίζει το πολιτικό παιχνίδι, καλύτερα από κάθε άλλο πολιτικό ηγέτη. Έχει το "χάρισμα" να μεταλλάσσεται, και η μετάλλαξή του να επισκιάζει την προτέρα πολιτική του και τις προηγούμενες θέσεις του. Εθήτευσε κοντά στον Γλαύκο Κληρίδη, εκ των αρίστων που μπορούσε να πείσει τον συνομιλητή του, όταν ακόμη και ο συνομιλητής του εγνώριζε ότι τον παραπλανούσε! Ήταν εκ των προτέρων βέβαιο στον υπογράφοντα, ότι εάν δεν υπήρχε εξέλιξη στο Κυπριακό, ο Νίκος Αναστασιάδης θα μεταμορφώνετο από τον γνησιότερο φορέα ενδοτικής πολιτικής, στον πειστικότερο φορέα απορριπτικών θέσεων. Συνεπώς δεν με εκπλήττει η σημερινή μεταμόρφωσή του. Περισσότερο πρέπει να ανησυχεί τους άλλους ανθυποψηφίους του η αντιμετώπιση και η εξουδετέρωση της μεταμόρφωσής του, η οποία δεν αποκλείεται να συμπαρασύρει ψηφοφόρους στην υπερψήφισή του.
Ο Νίκος Αναστασιάδης γνωρίζει, όπως πολλές φορές έχω καταγράψει, ότι στην πολιτική ιστορία του τόπου, ουδείς πολιτικός εξελέγη Πρόεδρος, με λάβαρο ενδοτικές πολιτικές. Εκείνος ο πολιτικός που θα προβάλει την πραγματική πολιτική του, στη βάση της φιλοσοφίας Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, είναι χαμένος από χέρι. Το εγνώριζε πολύ καλά ο Γλαύκος Κληρίδης, όταν διέγραψε εν ριπή οφθαλμού τη συνοδοιπορία πέντε παρά έξι μηνών με τον Γιώργο Βασιλείου, αποκήρυξε τις Ιδέες Γκάλι και ασπάστηκε όλες τις απορριπτικές θέσεις του Σπύρου Κυπριανού, προκειμένου να λάβει τη στήριξη του ΔΗΚΟ στις προεδρικές εκλογές του 1993. Επανεξελέγη Πρόεδρος το 1999, με ασπίδα τους S-300, και με καθενυχτική προβολή από τους τηλεοπτικούς δέκτες, να βομβαρδίζουν την Άγκυρα με τους πυραύλους. Όταν το 2002 ο Γλαύκος Κληρίδης ζήτησε από τον λαό ολιγόμηνη θητεία προκειμένου να υπογράψει το σχέδιο Ανάν, ο λαός τον έστειλε στη σύνταξη και ανέθεσε στον Τάσσο την ευθύνη της απόρριψης του σχεδίου.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν κατέβηκε στις εκλογές του 2008, με λάβαρο τις θέσεις ΑΚΕΛ. Προσχώρησε στις απορριπτικές θέσεις ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ, έλαβε τη στήριξή τους και εξελέγη. Και το 2013 ο Νίκος Αναστασιάδης αποδέχθηκε το πιο απορριπτικό μανιφέστο, εκείνο το οποίο του παρουσίασε το ΔΗΚΟ, και εκμεταλλευόμενος την οικονομική χρεοκοπία που προκάλεσε η κυβέρνηση Χριστόφια, το Μαρί και την όλη ερασιτεχνική εσωτερική διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ, κατάφερε να εκλεγεί Πρόεδρος. Απίστευτο επίτευγμα για τον Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του Πρόεδρο, εάν δεν μεσολαβούσε το κόκκινο χαλί που του έστρωσε η διακυβέρνηση Χριστόφια-ΑΚΕΛ. Θα ήταν άδικο όμως αν στερούσαμε από τον Νίκο Αναστασιάδη, μερίδα της επιτυχίας του. Μέσα σε εννέα χρόνια, όταν ο λαός τον θεωρούσε μαύρο πρόβατο, εξαιτίας της παθιασμένης υποστήριξης του σχεδίου Ανάν, κατάφερε να διατηρηθεί στην προεδρία του ΔΗΣΥ, να κρατήσει το κόμμα ενωμένο, να απαλλαγεί ενός "δελφίνου" του Γιαννάκη Κασουλίδη, ο οποίος εξουδετερώθηκε λόγω της αποτυχίας του στις προεδρικές εκλογές του 2008, και κυρίως ο λαός να ξεχάσει την όλη πολιτική του και το στίγμα που έφερε από το 2004.
Δείγμα της δεινότητας του Νίκου Αναστασιάδη είναι και το γεγονός ότι αυτός, εκ των ενθερμότερων υποστηρικτών της διζωνικής ομοσπονδίας, πουθενά δεν αναφέρει την ορολογία "διζωνική ομοσπονδία" ως τον στόχο της λύσης, στο προεκλογικό του πρόγραμμα. Και τούτο, προκειμένου να πείσει και το ΕΥΡΩΚΟ να συνταχθεί με την υποψηφιότητά του. 
Αυτόν τον Νίκο Αναστασιάδη θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Λιλλήκας και ο Σταύρος Μαλάς στις προσεχείς εκλογές. Και γνωρίζουν πολύ καλά ότι η αντιμετώπιση δεν θα είναι εύκολη. Και, πέραν του επιδέξιου Αναστασιάδη, θα έχουν να αντιμετωπίσουν τον κρατικό μηχανισμό που θα κινητοποιηθεί υπέρ της υποψηφιότητάς του, τα φερέφωνά του στα ΜΜΕ που καθημερινά  τον προβάλλουν, το ευκολόπιστο κοινό που διακρίνεται σε μεγάλη κλίμακα για την αμάθεια και την έλλειψη προβληματισμού, την αδιαφορία των νέων  και την απαξίωση των πάντων. Αλλά δυσκολίες δημιουργούν και στις  δικές τους ελλείψεις, στην αδυναμία στο να πείσουν τον κόσμο και στην αποκλειστική, σχεδόν,  ενασχόλησή τους με το εθνικό θέμα, όταν υπάρχουν τόσα πολλά και μεγάλα λάθη και σκάνδαλα της Κυβέρνησης στα οποία πρέπει να επικεντρωθούν...    

Top