Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Παίζουν θέατρο Αναστασιάδης-Κυπριανού

Παίζουν θέατρο Αναστασιάδης-Κυπριανού

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


O Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Άντρος Κυπριανού, μιλούν πλέον από τον προεκλογικό εξώστη. Η έγνοια τους δεν είναι το εθνικό θέμα, αλλά η μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων. Και αναλισκόμενοι υπέρ της επανακατάληψης της εξουσίας, αποδύονται σε τόσο θλιβερές παραστάσεις, προκειμένου να αποφύγουν τις βαρύτατες ευθύνες τους.
Γιατί, τι άλλο παρά κακόγουστη παράσταση, αποτελούν οι κοκορομαχίες αρχηγών δύο παρατάξεων, οι οποίες εκφράζουν ταυτόσημες ή παραπλήσιες φιλοσοφίες, τόσο στη διαχείριση, όσο και στους στόχους του εθνικού θέματος; Τι άλλο παρά κακόγουστη προεκλογική παράσταση, συνιστά η προσπάθεια δικαιολόγησης από τον Πρόεδρο μίας πολιτικής η οποία οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα και ποία έννοια έχει η προσπάθεια του κ. Κυπριανού, να απαγκιστρωθεί από αυτή τη γραμμή, την οποία στήριξε φανερά και χωρίς προσπάθεια συγκάλυψης,  μέχρι που  το κόμμα αποφάσισε να εισέλθει στον προεκλογικό αγώνα;
Ο Νίκος Αναστασιάδης ακολούθησε μία συγκεκριμένη πολιτική τα τελευταία τέσσερα χρόνια, που βασίστηκε σε μία φιλοσοφία ψευδορεαλισμού την οποία εδώ και χρόνα πρεσβεύει και εφαρμόζει ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Ως αντιπολίτευση και ως κυβέρνηση, ο ΔΗΣΥ,  αποδείχθηκε συνεπέστατος σε αυτή την πολιτική, με εξαίρεση τις προεκλογικές περιόδους. Το 1993, το 1998 και  το 2013, έβαλε στο ράφι τη φιλοσοφία του, φόρεσε φουστανέλα, ανέμισε το λάβαρο του απορριπτισμού και με υφαρπαγή ψήφων  των παραπλανηθέντων κεντρώων ψηφοφόρων, ανήλθε στην εξουσία. Ο Νίκος Αναστασιάδης, αντέγραψε τον Γλαύκο Κληρίδη, αλλά μόλις ανήλθε στην εξουσία και ανέλαβε τη διαχείριση του εθνικού θέματος, επέστρεψε στις ρίζες του και στις κομματικές φιλοσοφίες. 
Επεχείρησε να λύσει το Κυπριακό, στη βάση της απενοχοποίησης της Τουρκίας, στη βάση μίας χρεοκοπημένης διαδικασίας 42 χρόνων, με λάβαρο μία μορφή εκτρωματικής λύσης η οποία δεν απαντάται πουθενά στον κόσμο και αντί να επανενώνει την Κύπρο, νομιμοποιεί και επισημοποιεί τη διχοτόμηση της. Όταν αντελήφθη πως το καράβι της διζωνικής και του χρεοκοπημένου διαλόγου, των εγκωμίων προς τον Ερντογάν και τον Ακιντζί, των παραχωρήσεων προς την Τουρκία,   των ψευδαισθήσεων και της παραπλάνησης βούλιαξε, ανακάλυψε, κατόπιν εορτής, την πολιτική της πρόταξης, και την έθεσε ως προϋπόθεση πραγματοποίησης νέας πενταμερούς, εν γνώσει του ότι η Τουρκία θα την απέρριπτε. 
Πολιτικές κουτοπονηράδες με εύηχο σλόγκαν να υποχρεώσει, λέει την Τουρκία, να τοποθετηθεί στα καίρια θέματα  των εγγυήσεων και της  αποχώρησης στρατευμάτων. Αλλά η Τουρκία, έχει τοποθετηθεί κατά τον πιο επίσημο τρόπο,  στα θέματα αυτά, στην τελευταία  Γενεύη. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ενώπιον του Γκουτέρες, του Γιούνκερ, του Αναστασιάδη, του Αβέρωφ και του Κυπριανού, έκαμε ξεκάθαρο πως ούτε οι τουρκικές εγγυήσεις εγκαταλείπονται, ούτε τα τουρκικά στρατεύματα αποχωρούν. Πόσες φορές θέλει να τα ακούσει ο Αναστασιάδης για να πεισθεί;
Αλλά η έγνοια πλέον, δεν είναι το εθνικό θέμα. Είναι η καρέκλα. Ο Αναστασιάδης "παίζει" και με τους απορριπτικούς φορώντας φουστανέλα, προσπαθεί να συγκρατήσει και τους ανανικούς, επιμένοντας, υποκριτικά πως επιδιώκει λύση, την  ώρα που γνωρίζει πως η λύση-η σωστή λύση- έχει απομακρυνθεί, όσο ποτέ. 
Η Τουρκία με την αμετακίνητη διαχρονική αδιαλλαξία και ο Αναστασιάδης με την αθεράπευτη ενδοτική φιλοσοφία του ΔΗΣΥ, και τη χρεοκοπημένη πολιτική που επέλεξε, ευθύνονται για την κατάρρευση των συνομιλιών. 
Ο Αντρος Κυπριανού, τώρα, επικεφαλής ενός νέου  ΑΔΗΣΟΚ όπως έχει καταντήσει το ΑΚΕΛ, αποφάσισε να αναζητήσει σωσίβιο και να φύγει από το βυθισμένο καράβι, επιλέγοντας μία προκατασκευασμένη σύγκρουση με τον Αναστασιάδη. Προς τι; Αφού με τον ΔΗΣΥ, πορεύονται χέρι χέρι στο Κυπριακό, στα τελευταία χρόνια. Από την  αποδοχή της διζωνικής, μέχρι την άτυπη συμμαχία με τον Κληρίδη για να εξαναγκάσουν σε παραίτηση τον Σπύρο Κυπριανού,  μέχρι τη στήριξη της πολιτικής Αναστασιάδη,  μέχρι της κοινής χάραξης πολιτικών στις μυστικές συναντήσεις στο Προεδρικό, μέχρι τα μυστικά δείπνα με τον Ακιντζί και την εκπλήρωση των εντολών του. Όταν η ηγεσία του ΑΚΕΛ, αντελήφθη πως οι ψηφοφόροι του απαξιούσαν αυτή τη συμμαχία, όταν είδε το καράβι της κοινής πολιτικής να βυθίζεται, και όταν πλέον διείδε ότι η συνέχιση της συμπόρευσης, θα έδιδε τη χαριστική βολή στο ΑΚΕΛ, διαφοροποιήθηκε. Αλλά προς ποία κατεύθυνση; Προς το ενδοτικότερο. Διότι ποία έννοια θα είχε η κάθοδος δύο υποψηφίων στις εκλογές, με την ίδια γραμμή και την ίδια φιλοσοφία; Ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ, όποιος και αν είναι, θα αποτελεί μία προσπάθεια ο αποχρωματισμού  της κληριδικής γραμμής του κόμματος.
Νίκος Αναστασιάδης  και Άντρος Κυπριανού, παίζουν προεκλογικά παιγνίδια. Σε τίποτε δεν διαφέρουν στη φιλοσοφία και σε  τίποτε δεν διαφέρουν από ευθύνες. Είναι οι μαντατοφόροι και οι εκφραστές μίας πολιτικής που οδηγεί ανυπερθέτως είτε σε τουρκική λύση, είτε σε επικίνδυνα αδιέξοδα. 
Η σύγκρουση τους είναι προεκλογική και προκατασκευασμένη. Με την πρώτη ευκαιρία η παλιοπαρέα θα ξανασμίξει...

Top