Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Η πολιτική ΑΚΕΛ οδηγεί σε διζωνική με την Τουρκία

Η πολιτική ΑΚΕΛ οδηγεί σε διζωνική με την Τουρκία

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Απάντηση στη Διευθύντρια του Γραφείου του Άντρου Κυπριανού.

Αν τα νέα στελέχη του ΑΚΕΛ δεν είχαν τα ίδια μυαλά με την ηγεσία, δεν θα βρίσκονταν στις θέσεις που κατέχουν. Και αν τα νέα στελέχη του κόμματος, ή τουλάχιστον τα περισσότερα, είχαν την τόλμη να διαχωρίσουν θέσεις και να πουν στους ψηφοφόρους του κόμματος αλήθειες και λάθη της ηγεσίας, το ΑΚΕΛ δεν θα συρρικνώνετο, ούτε θα έπαιρνε την πολιτική κατηφόρα τα τελευταία χρόνια.

Και διαβεβαιώνουμε τη συμπαθέστατη Διευθύντρια του Γραφείου του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, Μαρίνα Σάββα, της οποίας απάντηση σε δικά μας σχόλια για τον Άντρο Κυπριανού δημοσιεύθηκε στη χθεσινή έκδοση της εφημερίδας μας, ότι: το ΑΚΕΛ και η ηγεσία του θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και άλλες «τιμητικές» για το κόμμα, από τη στήλη αυτή.

Όχι κατ' ανάγκη επικριτικές, ή όπως τις εκλαμβάνουν, αλλά «τιμητικές», οι οποίες ακόμη και μέσα από την αυστηρότητα που τις χαρακτηρίζει έχουν στόχο να προβληματίσουν το κόμμα, να επισημάνουν λάθη και σκοπιμότητες και να βοηθήσουν το ΑΚΕΛ να επανέλθει στη σωστή πορεία.

Επειδή ο γράφων πιστεύει πως η Αριστερά, και ανεξάρτητα από τα τεράστια λάθη που διέπραξε η ηγεσία του τα τελευταία, κυρίως, χρόνια, μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και σε μία πραγματικά ορθή λύση του Κυπριακού, και σε μία πραγματική βελτίωση των κακών του πολιτικού συστήματος και σε αντιμετώπιση των δύσκολων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο τόπος.

Πάντοτε, όμως, εφόσον προηγηθεί ειλικρινής αυτοκριτική, παραδοχή σφαλμάτων και ριζική επαναθεώρηση θέσεων και αντιλήψεων. Διαφορετικά, η Μαρίνα Σάββα και η ηγεσία, αλλά και οι αγνοί ψηφοφόροι του κόμματος, θα διαπιστώνουν συνεχώς, σε κάθε εκλογική διαδικασία, τα ποσοστά του κόμματος να συρρικνώνονται, την αξιοπιστία του ΑΚΕΛ μέσα στην κοινωνία να μηδενίζεται και τη δυνατότητα του κόμματος να διαφοροποιήσει καταστάσεις και πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα του τόπου, να εξαντλείται.

Δεν θα απαντήσουμε σε όσα επικαλείται η Μαρίνα Σάββα, ως απάντηση σε όσα γράψαμε στα άρθρα μας. Διότι οι δικές της επισημάνσεις δεν αφορούν την ουσία και περιορίζονται σε γενικολογίες. Και ναι, αποτελεί ένδειξη τουρκολαγνείας, να μιλά ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ για «εποικοδομητική στάση της Τουρκίας στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού» και να χαρακτηρίζει τη στάση της κατοχικής δύναμης ως «χρυσή ευκαιρία».

Πού είδε ο Άντρος Κυπριανού την «εποικοδομητική στάση» της Τουρκίας; Απέσυρε έστω και ένα Αττίλα, επέστρεψε την Αμμόχωστο, αποκήρυξε τις εγγυήσεις, σταμάτησε να θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία ως εκλιπούσα, εφάρμοσε το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, αποδέχθηκε ότι και μετά τη λύση θα συνεχίσει να υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία;

Δεν άκουσε τον Μουσταφά Ακιντζί να λέγει ότι το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος πρέπει να έχει πλειοψηφία πληθυσμού και γης στην επικράτειά του; Δεν άκουσε τίποτε περί εισβολής του Μπαρμπαρός και τουρκικών πολεμικών στην κυπριακή ΑΟΖ;

Δεν διάβασαν, ούτε ο Άντρος Κυπριανού, ούτε η Διευθύντρια του Γραφείου του, την ανάλυση Μούδουρου, ενός δικού τους ανθρώπου, ότι εν μέσω συνομιλιών η Τουρκία μετατρέπει τα κατεχόμενα σε «Μικρή Τουρκία», μεθοδεύει εξαφάνιση του τουρκοκυπριακού στοιχείου, και προσάρτηση των κατεχομένων στην επικράτειά της;

Δεν αντελήφθησαν ότι με τη λύση που μεθοδεύει ο Νίκος Αναστασιάδης, με στήριξη του ΑΚΕΛ, δεν είναι διζωνική με τους Τουρκοκύπριους που θα γίνει, αλλά διζωνική με την Τουρκία;

Ούτε ο Άντρος Κυπριανού, ούτε η Διευθύντρια του Γραφείου του, διάβασαν τη δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος, Γιώργου Λουκαΐδη, ότι η Άγκυρα προωθεί την ισλαμοποίηση και προσάρτηση των κατεχομένων; Μόνο τον Κωστάκη Αντωνίου διαβάζουν; Ας ρίξουν και μία ματιά στις δηλώσεις και στις αναλύσεις στελεχών τους, που κονιορτοποιούν τη δική τους πολιτική...

Όσο αφορά την άλλη, εκθεμελιωτική για το εθνικό θέμα, πολιτική του ΑΚΕΛ, η οποία βάζει στην ίδια ζυγαριά τα μεμονωμένα εγκλήματα Ελληνοκυπρίων εθνικιστών με τα εγκλήματα που σχεδίασε το τουρκικό κράτος, και εκτέλεσαν η ΤΜΤ, ο Ντενκτάς, η Τουρκία -εγκλήματα τα οποία συνεχίζονται ώς σήμερα-, αυτή δεν συνιστά άλλη μορφή τουρκολαγνείας;

Τι ήταν το τουρκικό πραξικόπημα κατά του κυπριακού κράτους, το 1963-64; Γιατί το ΑΚΕΛ αποφεύγει πάντοτε να αναφερθεί σε αυτό το έγκλημα; Γιατί το ΑΚΕΛ δεν τιμά τον Ιχσάν Αλί, σύμβουλο του Προέδρου Μακαρίου, ο οποίος είχε καταγγείλει από τότε την Τουρκία για τα εγκλήματα που διέπραξε και για τα επιδρομικά σχέδιά της κατά της Κύπρου;

Γιατί δεν τιμά σήμερα τον Σενέρ Λεβέντ, υπέρμαχο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος καθημερινά σε άρθρα του στηλιτεύει την Τουρκία για τα εγκλήματά της και απορρίπτει τη λύση της διζωνικής; Τυχαία είναι όλα αυτά;


Top