Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Αδιόρθωτα, αρχομανή και μωροφιλόδοξα

Αδιόρθωτα, αρχομανή και μωροφιλόδοξα

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Τα κόμματα σύγχυσαν τις προεδρικές εκλογές με την εκλογή Προέδρου της Βουλής

«Δεν θα εμπλακούμε σε συναλλαγές και παζαρέματα», δηλώνουν κατηγορηματικά κόμματα και υποψήφιοι για την προεδρία της Βουλής.

Συγχύζουν την εκλογή της προεδρίας του Νομοθετικού Σώματος, με τις προεδρικές εκλογές.
Στις προεδρικές εκλογές, μάλιστα, έχουν καταστεί κανόνας, η συναλλαγή και τα παζαρέματα. Έχει καταστεί επιστήμη η μετάλλαξη, και έχουν αναδειχθεί σε επιδημικό φαινόμενο οι παρά φύσιν συμμαχίες.

Ετερόκλιτα κόμματα, με διαφορετικές φιλοσοφίες στο εθνικό θέμα και στα οικονομικο-κοινωνικά ζητήματα, στηρίζουν υποψήφιους Προέδρους Δημοκρατίας με εντελώς αντίθετη φιλοσοφία. Και υποψήφιοι Πρόεδροι εξευτελίζονται, κυριολεκτικά, αποδεχόμενοι να εφαρμόσουν εντελώς αντίθετες πολιτικές κομμάτων, προκειμένου να τύχουν στήριξης και να ανέλθουν στην εξουσία. Και όταν το επιτύχουν, επανέρχονται στις ρίζες τους. Αφού προηγουμένως ενέπαιξαν τον λαό, μοίρασαν υπουργεία στα κόμματα που στήριξαν την υποψηφιότητά τους και άλειψαν μέλι στο ψωμί τους.

Αυτά γίνονται στις προεδρικές εκλογές. Αλλά τι συναλλαγές να γίνουν στην εκλογή Προέδρου της Βουλής; Ο τελευταίος, ούτε πολιτική ασκεί, ούτε αποφασίζει για το Κυπριακό και τα ακανθώδη προβλήματα του τόπου. Απλώς αναπληροί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν απουσιάζει, ρυθμίζει την ομαλή λειτουργία του Νομοθετικού Σώματος και διατηρεί τον διακοσμητικό τίτλο του δευτέρου τη τάξει στην ιεραρχία του κράτους. Ούτε μπορεί να δώσει ανταλλάγματα, ούτε να πάρει.

Συνεπώς, για ποιες συναλλαγές και παζαρέματα κάνουν λόγο οι υποψήφιοι στη διεκδίκηση της προεδρίας της Βουλής;
Περισσότερο, εδώ, εκδηλώνονται φαινόμενα αρχομανίας, προβολής και εντυπωσιασμού των αφελών.

Έχω γράψει δύο άρθρα, σχετικά με τα νοσηρά φαινόμενα που παρατηρούνται. Στο πρώτο άρθρο επέκρινα την αρχομανία που παρατηρείται στον χώρο των κεντρώων πολιτικών δυνάμεων, οι ηγεσίες των οποίων, αντί να καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν στην υποστήριξη ενός υποψηφίου, ώστε να έχει πρακτική αντανάκλαση η βούληση των εκλογέων τους, προτεραιότητά τους είχαν πώς θα προλάβει ο αρχηγός τους τον αρχηγό του άλλου κόμματος στη διεκδίκηση της καρέκλας.
Και σε αυτό με δικαίωσε ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών, Γιώργος Λιλλήκας, ο οποίος δήλωσε προχθές: «Ο κατακερματισμός του ενδιάμεσου χώρου οφείλεται στο ότι δεν υπήρξε διαβούλευση. Γι' αυτό πρέπει να ξεφύγουμε από το θέμα των τακτικισμών και των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και να γίνει μία ειλικρινής διαβούλευση... Γι' αυτό προτείναμε τη διαβούλευση για να επανέλθουμε στο σωστό πλαίσιο, που μπορεί να οδηγήσει σε μία κοινή υποψηφιότητα».

Πολύ αργά, όμως, για διαβουλεύσεις. Οι κατάλληλες αποφάσεις λαμβάνονται στον κατάλληλο χρόνο. Και ο κατάλληλος χρόνος, ίσως να έχει παρέλθει...

Στο δεύτερο άρθρο μου, επέκρινα τον φαρισαϊσμό, την υστεροβουλία και την πλήρη απαξίωση των πολιτών. Όλα τα κόμματα, αντί να συσκεφθούν, να μελετήσουν τα αίτια της μεγάλης αποχής, να πάρουν μέτρα εκσυγχρονισμού και εκδημοκρατισμού τους, να ασχοληθούν με τα προβλήματα του πολίτη και να στήσουν ξανά γέφυρες επικοινωνίας με την κοινωνία, αναλώθηκαν σε συσκέψεις και παρασυσκέψεις, με στόχο την άλωση της προεδρίας της Βουλής.

Εάν ως κριτήριο εκλογής Προέδρου της Βουλής ελαμβάνετο από τα κόμματα, η φιλοσοφία στο εθνικό θέμα, τότε δύο μόνο υποψηφιότητες θα έπρεπε να υπάρχουν. Μία εκ των ηγετών ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, την οποία θα εστήριζαν οι κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο κομμάτων, και η άλλη του ηγέτη του ΔΗΚΟ, το οποίο αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη του ενδιάμεσου χώρου και τον εκφραστή της πολιτικής φιλοσοφίας των κεντρώων δυνάμεων, στο Κυπριακό. Υποψηφιότητα, την οποία θα στήριζαν όλα τα κεντρώα κόμματα.

Αλλά ο Νικόλας Παπαδόπουλος, για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει, αποποιείται αυτόν τον ρόλο. Και οι ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, για λόγους ευθυνοφοβίας και πρόκλησης αντιδράσεων στη βάση των ψηφοφόρων τους, τρέμουν να συνεργασθούν.

Έτσι, έχουμε οδηγηθεί στο σημερινό τραγελαφικό φαινόμενο, με τους πλείστους των πολιτικών ηγετών να αποδύονται σε κυνήγι κατάληψης μίας θέσης, και να αρνούνται να αποφασίσουν στη βάση αρχών και πολιτικών. Στο τέλος τι θα πράξουν οι περισσότεροι εξ αυτών; Είτε θα ψηφίσουν εκείνον που δεν θέλουν είτε θα νίψουν τας χείρας, τηρώντας αποχή. Αυτό, δηλαδή, που καλούσαν τον πολίτη να μην πράξει στις εκλογές..
.
Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα παραμένει αδιόρθωτο, αρχομανές, μωροφιλόδοξο.


Top