Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Από κύτταρα δημοκρατίας, κύτταρα διαφθοράς

Από κύτταρα δημοκρατίας, κύτταρα διαφθοράς

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Κάποιοι επιχειρούν να μας πείσουν ότι ο βόθρος δεν αναδίδει βρομιά, αλλά άρωμα λεβάντας!
 
Κάποια από τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου, από κύτταρα δημοκρατίας, εξελίχθησαν σε κύτταρα διαπλοκής και διαφθοράς. Απέβησαν η μήτρα που γεννά αντιδημοκρατικές πράξεις. Όσα έρχονται στο φως, το τελευταίο και πρότερο χρονικό διάστημα, αποδεικνύουν πως τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν, επανειλημμένα, κατακρεουργήσει την αρχή της έντιμης και χρηστής διακυβέρνησης, ενεπλάκησαν σε διαπλοκές, αποδέχθηκαν ύποπτες χρηματοδοτήσεις, και παραβίασαν στοιχειώδεις αρχές δημοκρατικών διαδικασιών.
 
Δημοκρατικός Συναγερμός και ΑΚΕΛ χρημαδοτήθηκαν από τη FOCUS σε προεκλογική περίοδο, αλλά «καλύπτονται» πίσω από την τότε νομοθεσία, που επιτρέπει τη χρηματοδότηση κομμάτων από επιχειρηματίες και άλλες πηγές. Και αντί να αισχύνονται και να απολογούνται, ζητούν και ρέστα. Χρηματοδοτήθηκαν από εφοπλιστές και διατείνονται ότι η χρηματοδότηση διατέθηκε για την αγορά εισιτηρίων για την έλευση φοιτητών! Εκατομμύρια ευρώ για να φέρουν μερικές εκατοντάδες φοιτητές. Και γιατί η ίδια πηγή χρηματοδότησης δεν χρηματοδότησε τα άλλα πολιτικά κόμματα; Γιατί μόνο τα δύο μεγάλα; Για να κάνουν τι; Και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο;
 
Πριν από ελάχιστες μέρες, ο τελών υπό κράτηση, για την υπόθεση ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ, Θεοφάνης Λώλος ισχυρίστηκε, σε κατάθεσή του, ότι έδωσε 25 χιλιάδες λίρες στον τότε Οικονομικό Διευθυντή του ΑΚΕΛ, και αμέσως μετά ο Γ.Γ. του κόμματος παραδέχθηκε. Προέβαλε όμως το επιχείρημα ότι το ποσό πήγε ως εισφορά στο ΑΚΕΛ. Αλλά και έτσι να είναι, δικαιολογείται αυτή η χρηματοδότηση προς το κόμμα; Αθωώνεται το κόμμα, επειδή τα λεφτά δεν τα πήρε ο Οικονομικός Διευθυντής του, αλλά το κόμμα;
Έπεται όμως συνέχεια: Ο Γιώργος Περδίκης αποκαλύπτει ότι ο Θεοφάνης Λώλος παραμένει σύμβουλος του Υπουργείου Εσωτερικών. Και τονίζει ότι ο Υπουργός Εσωτερικών γνώριζε από το 2013 τον ρόλο του Λώλου και δεν έκανε τίποτε. Και ο Σωκράτης Χάσικος παραδέχεται, αλλά δικαιολογείται περίπου ως εξής: «Έ, και τι μ' αυτό;».
 
Οι πολίτες είναι συγχυσμένοι, οργισμένοι για όσα βλέπουν, όσα ακούν, όσα διαδραματίζονται δίπλα τους. Δήμαρχοι, οι οποίοι εξελέγησαν υπό τη σημαία πολιτικών κομμάτων, είτε εκτίουν ποινές φυλάκισης για δωροδοκίες, είτε είναι υπόδικοι στο δικαστήριο. Στελέχη κομμάτων κατονομάζονται ως εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλα, υπουργοί, νυν και πρώην, είτε εγνώριζαν και ελάχιστα ή ουδέν έπρατταν για τα άθλια που συνέβαιναν στα Υπουργεία τους, είτε επιχειρούν να τα δικαιολογήσουν. Ο τόπος είναι βυθισμένος σε ένα βόθρο και ο καθένας προσπαθεί να δικαιολογηθεί, ή να φορτώσει στον αντίπαλο την ευθύνη. Άλλοι τη βγάζουν καθαρή, άλλοι την πληρώνουν με φυλάκιση, αλλά οι περισσότεροι επιχειρούν να πείσουν ότι ο βόθρος δεν αναδίδει βρομιά αλλά άρωμα λεβάντας!
 
Τα περισσότερα πολιτικά κόμματα, και κυρίως τα πιο μεγάλα, έχουν μολύνει τον δημόσιο βίο με τα σκάνδαλα. Έχουν διαστρεβλώσει το πνεύμα και το γράμμα των δημοκρατικών διαδικασιών. Έχουν ανατρέψει ετυμηγορίες των ψηφοφόρων τους και τις αντικατέστησαν με στρεβλές επιλογές των ηγετών και των πολιτικών τους γραφείων.
Ανύπαρκτη είναι η χρηστή διακυβέρνηση και κολοβωμένη η δημοκρατία. Από εκείνους, ακριβώς, που όφειλαν να κάνουν πράξη τη χρηστή διακυβέρνηση και να εμβαθύνουν τη δημοκρατία.
 
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στην πρώτη διάσκεψη Τύπου που έδωσε για τα τρία έτη διακυβερνήσεώς του, καυχήθηκε: «Αυτή η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να πατάξει τα σκάνδαλα, είτε παρόντα -αν διανοηθεί κάποιος να τα διαπράξει- είτε παρελθόντα». Αλλά γιατί δεν πάταξε ακόμη, τρία χρόνια τώρα, το σκάνδαλο της τραπεζικής ληστείας; Γιατί δεν πάταξε το σκάνδαλο της εκροής καταθέσεων από κάποιους πριν από το κούρεμα;
 
Γιατί δεν πάταξε τα σκάνδαλα εις βάρος των κατόχων αξιογράφων και των κουρεμένων καταθετών; Αλλά η πονηρή επωδός των κυβερνώντων είναι τούτη: Όταν κάποιοι πάνε φυλακή, κορδώνει πως τους έστειλε η Κυβέρνηση. Όταν ερωτάται ο Πρόεδρος, γιατί δεν είδε ακόμη ο πολίτης ενόχους για την τραπεζική ληστεία στη φυλακή, παραπέμπει στον Γενικό Εισαγγελέα, ως τον μόνο αρμόδιο. Τις καταδίκες ενόχων τις πιστώνεται. Την ατιμωρησία των μεγαλυτέρων απατεώνων, που έφεραν την οικονομική χρεοκοπία του κράτους και του λαού, τη φορτώνει στον Εισαγγελέα.
 
Μίλησε και για πάταξη «παρελθόντων» σκανδάλων ο Πρόεδρος. Δεν τον είδαμε όμως να ζητά από τον Γενικό Εισαγγελέα την ποινική διερεύνηση του μεγαλύτερου σκανδάλου, μετά την τραπεζική ληστεία, του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου, η οποία έγινε επί διακυβερνήσεως του κόμματός του. Ούτε ζήτησε ποτέ διερεύνηση του σκανδάλου των πυραύλων. Ούτε ζήτησε εξιχνίαση του σκανδάλου της εταιρείας που δημιούργησε ο ΔΗΣΥ, ονόματι Revolution και ασχολήθηκε με χρηματιστηριακές συναλλαγές.
 
Συμπέρασμα: Δημοκρατία, χρηστή διοίκηση και κάθαρση του Στάβλου του Αυγείου δεν μπορεί να συνυπάρξει με την ύπαρξη των κομμάτων. Τουλάχιστον με ηγεσίες δεινοσαύρων και δεινοσαυρακιών δεύτερης γενεάς...

Top