Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Ο Αναστασιάδης δεν υποχώρησε, δεν έχασε..

Ο Αναστασιάδης δεν υποχώρησε, δεν έχασε..

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Η διεκδικητικότητα αποφέρει, η πολιτική εξημέρωσης του θηρίου καταστρέφει

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης παρέμεινε πιστός στις διακηρύξεις του, ότι δεν θα αποδεχθεί άνοιγμα κεφαλαίων, χωρίς η Τουρκία να εκπληρώσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας. Αυτό είναι το ένα θετικό από την προσπάθεια της Τουρκίας να συνδέσει το Κυπριακό με τα ανταλλάγματα στην προσφυγική κρίση.

Το δεύτερο θετικό, είναι ότι απετράπη η άσκηση οποιασδήποτε πίεσης επί της κυπριακής πλευράς να αποδεχθεί το άνοιγμα κεφαλαίων.

Το τρίτο θετικό, είναι ότι η Τουρκία δεν πέτυχε να αποκομίσει, επί του παρόντος, οποιαδήποτε ανταλλάγματα στο Κυπριακό. Και παραμένει εγκλωβισμένη στην υποχρέωσή της να τηρήσει τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της, διαφορετικά δεν υπάρχει δρόμος να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκτός αν της υπογράψει την ένταξη, κυπριακό χέρι. Με πρόσχημα μία καταστροφική λύση.

Το τέταρτο θετικό, αν το αντελήφθησαν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και η συμμαχία της ρομαντικής σχολής σκέψης, είναι ότι η διεκδικητικότητα και η εμμονή σε κόκκινες γραμμές, και η πολιτική που θα επιφέρει κόστος στην Τουρκία, είναι η μόνη ορθή στρατηγική. Αντίθετα, οι υποχωρήσεις, η πολιτική εξευμενισμού της Τουρκίας, οι επιζήμιοι συμβιβασμοί, τα win-win και οι λοιπές θεωρίες και οι ψευδαισθήσεις, ζημιώνουν ανεπανόρθωτα το εθνικό θέμα.

Δύο φορές ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έδωσε δείγματα διεκδικητικότητας και μη υποχώρησης έναντι των τουρκικών απαιτήσεων. Και κέρδισε. Προχθές, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όταν δεν ενέδωσε, και όταν είχε αποφασίσει αποχώρηση από τις συνομιλίες, λόγω της τουρκικής επιδρομής στην κυπριακή ΑΟΖ. Αυτές οι περιπτώσεις υποδεικνύουν στον Πρόεδρο και τη γραμμή που πρέπει να ακολουθήσει. Αν τη λησμόνησε, τον καλούμε να ξαναδιαβάσει την προεκλογική συμφωνία, που υπέγραψε με τον Μάριο Καρογιάν, και εκεί θα βρει στοιχεία ορθής πολιτικής. Αντί, συνεπώς, να ερωτούν ο ίδιος και η συμμαχία των δύο μεγάλων κομμάτων, τους διαφωνούντες με την πολιτική που ακολουθούν, «πείτε μας τι προτείνετε», τους υποδείξαμε εκατοντάδες φορές από τη στήλη αυτή, ότι η πρότασή μας είναι η επιστροφή στην πολιτική που ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης υποσχέθηκε στον λαό, έλαβε την ψήφο του και στη συνέχεια την εγκατέλειψε.

Στις Βρυξέλλες, η κυπριακή πλευρά κέρδισε στα σημεία, ακριβώς επειδή δεν υποχώρησε και δεν συμβιβάστηκε σε θέματα αρχών. Αλλά, απ' εκεί και πέρα, μπορούμε να υποδείξουμε και τι έχασε: Απέτυχε να εξασφαλίσει από την Τουρκία εκπλήρωση των υποχρεώσεών της, αναγνώριση ως κράτους και άνοιγμα των λιμανιών και των αεροδρομίων της στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα. Και αυτή και μόνο η άρνηση της Τουρκίας, σημαίνει πως θα συνεχίσει την αδιάλλακτη πολιτική της και πως δεν πρόκειται να αποδεχθεί όπως η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίσει να υπάρχει και μετά τη λύση.

Επιπλέον, η Τουρκία θα βάλει στα ταμεία της τρία δις, δεν θα εφαρμόσει τη συμφωνία, η καημένη η Ελλαδίτσα θα συνεχίσει να ασφυκτιά κάτω από το προσφυγικό ρεύμα, θα πεθαίνουν παιδιά στη θάλασσα του Αιγαίου, και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ψάχνει λύσεις σε ένα πρόβλημα, η λύση του οποίου βρίσκεται μονάχα στην εξεύρεση ειρηνικών λύσεων στις εμπόλεμες χώρες. Και η Τουρκία, σίγουρα, θα συνεχίζει να εκβιάζει και να ζητά νέα ανταλλάγματα, προκειμένου να εφαρμόσει αυτά που συμφώνησε, αλλά δεν εφάρμοσε!

Για άλλη μια φορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδείχθηκε ένα μεγάλο πολιτικό παζάρι, με ανατολίτικες καταβολές. Όλα τα καρκινώματα απαλύνονται προσωρινά με παυσίπονα. Με δήθεν συμβιβασμούς, οι οποίοι πάντοτε καταλήγουν σε προσφορές μεγάλων φιλοδωρημάτων από τις τσέπες των λαών της Ευρώπης, προς τους αδικούντες και με παράλληλο σφαγιασμό δικαιωμάτων των θυμάτων. Η συμφωνία Βρυξελλών-Τουρκίας δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά μία ανίερη συναλλαγή με παραχωρήσεις θησαυρού σε μία κατοχική χώρα, η οποία ουδέποτε θα εκπληρώσει όσα της αναλογούν.

Όσον αφορά την Κύπρο, η δοκιμασία δεν σταματά ώς εδώ. Η Τουρκία θα συνεχίσει να απαιτεί ανταλλάγματα στο Κυπριακό, και η κυπριακή πλευρά θα είναι υποχρεωμένη να βρίσκεται συνεχώς σε αμυντική στάση, προσπαθώντας να αποκρούσει τις τουρκικές πολιτικές επιθέσεις και τα εκβιαστικά διλήμματα που θα της θέτει η Άγκυρα. Επιβάλλεται, συνεπώς, συνεχής κινητοποίηση και επαγρύπνηση, όπως και σωστοί σχεδιασμοί και επαναθεώρηση πολιτικών και φιλοσοφιών...


Top