Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Θαύμα! 41 χρόνια συνομιλιών και πέτυχαν μόνο συναντιλήψεις

Θαύμα! 41 χρόνια συνομιλιών και πέτυχαν μόνο συναντιλήψεις

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Ούτε καν συγκλίσεις, ούτε μια συμφωνία και όμως μιλούν για λύση εντός του 2016
 
Είκοσι μήνες διαπραγματεύσεων, Αναστασιάδη-Έρογλου και Αναστασιάδη-Ακιντζί, συμπληρώνονται αυτόν τον μήνα, στη βάση της πολιτικής που έχει χαράξει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Και προκειμένου να μην κριθούμε από κάποιους άδικοι, θα εξαιρέσουμε το χρονικό διάστημα των διαπραγματεύσεων με τον Έρογλου, με τον οποίο δεν ήταν δυνατόν να οδηγηθούμε σε κανένα αποτέλεσμα, αφού η αδιαλλαξία του τέως κατοχικού ηγέτη ήταν δεδομένη και δεν άφηνε παράθυρο ελπίδας. Θα σταθούμε στο χρονικό διάστημα των διαπραγματεύσεων με τον αποκληθέντα "μετριοπαθή" Ακιντζί.
 
Οι συνομιλίες Αναστασιάδη-Ακιντζί ξεκίνησαν στις 15 Μαΐου 2015, δηλαδή πριν από δέκα μήνες. Πού βρισκόμαστε σήμερα; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δήλωσε την περασμένη Παρασκευή, μετά τη συνάντησή του με τον κατοχικό ηγέτη, πως στο στάδιο αυτό οι δύο ηγέτες αγωνίζονται, ώστε οι συναντιλήψεις να μετατραπούν σε συγκλίσεις. Δηλαδή, ούτε καν σε στάδιο συγκλίσεων δεν έχουν φθάσει οι συνομιλίες. Υπάρχει απλώς "συναντίληψη" σε κάποια θέματα.
 
Τελικά, αυτή είναι η "πρόοδος" που έχει επιτευχθεί; Σε δέκα μήνες, μόνο "συναντιλήψεις", ούτε καν σε συγκλίσεις δεν έφθασαν οι δύο ηγέτες; Και στη βάση αυτού του κατασκευασμένου από άμμο θεμελιού, που με μύριους κόπους και χίλιες δυσκολίες έφθασαν οι δύο ηγέτες, πώς νομιμοποιούνται ο Πρόεδρος και οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων να μιλούν για λύση εντός του 2016; Με τον ρυθμό που πάνε, ούτε το μαγικό λυχνάρι του Αλαντίν να κρατούσαν, δεν θα έλυαν το πρόβλημα μέσα στον χρόνο αυτό. Επειδή, ας μη νομίζουν μερικοί πως είναι εύκολο οι δύο ηγέτες να προχωρήσουν χωρίς δυσκολία και με ταχύτητα φωτός από το πρώτο στάδιο των συναντιλήψεων στο δεύτερο στάδιο των συγκλίσεων.
 
Σε κάποια στιγμή, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα αντιληφθεί ότι διαφορετική ''συναντίληψη" θα έχει ο Ακιντζί και διαφορετική ο ίδιος, σε θέματα στα οποία "συναντιλήφθηκαν". Και θα χρειαστεί νέα σκληρή διαπραγμάτευση για να συμφωνήσουν σε νέα πραγματική συναντίληψη. Και απ' εκεί και πέρα, άλλη σκληρή διαπραγμάτευση για να καταστήσουν τη συναντίληψη, σύγκλιση. Ας μη μιλούμε και ας μην κάνουμε εκτιμήσεις για το τρίτο στάδιο. Τη συμφωνία.
 
Αν όμως χρειάζονται δέκα μήνες για να φθάσουν οι δύο ηγέτες σε "συναντίληψη'' για κάποια δευτερεύοντα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, πόσος χρόνος θα πρέπει να διανυθεί για να φθάσουν -αν φθάσουν- σε λύση; Ουδείς γνωρίζει. Πάντως, όχι μέσα στο 2016.
 
Όμως, ακόμη και αυτές οι συναντιλήψεις δεν αποτελούν προσπάθεια των κυρίων Αναστασιάδη και Ακιντζί. Τις βρήκαν έτοιμες και τις επαναβεβαίωσαν απλώς. Η δήλωση του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ είναι ενδεικτική. "Στα κεφάλαια της διακυβέρνησης, της Ε.Ε. και της οικονομίας, με ελάχιστες διαφοροποιήσεις επαναβεβαιώθηκαν οι συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ", είπε. Πού, τελικά, υπήρξε πρόοδος; Μόνο σε μία αρχή, πάνω στο χαρτί, για αναγνώριση του δικαιώματος περιουσίας, η οποία τελικά ανατρέπεται, ή θα ανατραπεί, από τις αξιώσεις της τουρκικής πλευράς για τα ''δικαιώματα" των "χρηστών" (σφετεριστών, χωρίς εισαγωγικά). "Εκεί που σκοντάφτουμε, είναι το ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει πρώτος για τη χρήση της συγκεκριμένης περιουσίας με βάση σε ποια κατηγορία ανήκει. Εμείς επιμένουμε ότι τον πρώτο λόγο έχει ο νόμιμος ιδιοκτήτης", είπε ο Άντρος Κυπριανού.
 
Ουσιαστικά τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί στο περιουσιακό πέραν μίας γενικής αρχής. Αλλά και αν δεχθούμε ότι τελικά υπάρξει συμφωνία, το περιουσιακό θα μετατραπεί σε νέο "Κυπριακό", μέσα στο Κυπριακό. Ο χρόνος που θα απαιτηθεί για τη ρύθμισή του, οι διαφορές που θα προκύψουν, οι δαιδαλώδεις διαδικασίες στις οποίες θα εισέλθει η εφαρμογή του, ακόμη και αν στο μεταξύ επιτευχθεί λύση του γενικότερου πολιτικού προβλήματος, το περιουσιακό θα συνεχίσει να υπάρχει, να δημιουργεί συγκρούσεις και διαφορές και θα αποτελεί εν δυνάμει δυναμίτη, στην ανατίναξη της λύσης.
 
Μπορεί ο Πρόεδρος και οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων μέσα στις ψευδαισθήσεις, απότοκες της σχολής σκέψης και κοινής φιλοσοφίας τους, να βλέπουν λύση μέσα στον χρόνο, αλλά αυτό θα γίνει, μόνο μέσα από την αποδοχή μίας τουρκικής λύσης. Μαγκιά δεν είναι να βρει κάποιος λύση. Μαγκιά είναι να βρει λύση δίκαιη και βιώσιμη. Και λύση δίκαιη και βιώσιμη που να αντέξει στον χρόνο, δεν μπορεί να επιτευχθεί στη βάση της διζωνικής ομοσπονδίας. Αυτή η στρατηγική δοκιμάστηκε και αυτό το λάβαρο υψώθηκε για 41 χρόνια. Και πού βρισκόμαστε σήμερα; Μόνο στις ''συναντιλήψεις". Ούτε καν στις συγκλίσεις. Υπάρχει μεγαλύτερη και πιο βροντερή απόδειξη της αποτυχίας αυτής της πολιτικής; Αν η Ζυρίχη άντεξε τρία χρόνια, η διζωνική λύση δεν θα αντέξει ούτε τρεις μήνες...

Top