Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Υπό διπλή κυριαρχία (Βρυξελλών- Άγκυρας) η Κύπρος

Υπό διπλή κυριαρχία (Βρυξελλών- Άγκυρας) η Κύπρος

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.


Ούτε η εθνική αξιοπρέπεια, ούτε η εθνική κυριαρχία ανακτώνται από την έξοδο από το Μνημόνιο
 
Κατά την προεκλογική περίοδο των προεδρικών εκλογών του 2003, ο Γλαύκος Κληρίδης έγινε στόχος έντονων επικρίσεων από τους ανθυποψηφίους του και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, επειδή δεν παρουσίασε στον λαό πρόγραμμα για τους στόχους του στην οικονομία και την εσωτερική διακυβέρνηση. Σε μία συνάντησή μας, τον ερώτησα γιατί παρέλειψε να κάμει αναφορά στους συγκεκριμένους τομείς και μου απάντησε: «Μα, αυτοί που με επικρίνουν, δεν κατενόησαν ότι με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τις αποφάσεις και για την οικονομία και σε πλείστα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, θα λαμβάνει και θα ρυθμίζει η Ευρώπη;».
 
Έτσι, όντως, έγινε. Και αυτό κατέστη ξεκάθαρο, μετά και την ένταξή μας στην Ευρωζώνη, αλλά κυρίως μετά το κούρεμα καταθέσεων, μέχρι σήμερα. Οι αποφάσεις και στην οικονομία και σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, λαμβάνονται από τις Βρυξέλλες. Η κυπριακή Κυβέρνηση απλώς εκτελεί. Είναι εντολοδόχος και όχι κυβερνήτης. Οι Βρυξέλλες αποφασίζουν και η Λευκωσία εκτελεί.
 
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου προσπαθεί, με μεγάλα λόγια, να δώσει άλλη διάσταση στην όλη ιστορία. Και μέσα στον ενθουσιασμό της εξόδου από το Μνημόνιο, αναφώνησε: «Σήμερα η Κύπρος επανακτά την εθνική της αξιοπρέπεια και την εθνική της κυριαρχία». Ουδέν επανακτά η Κύπρος. Η Κύπρος συνεχίζει να βρίσκεται υπό διπλή κατοχή. Οικονομική των Βρυξελλών και στρατιωτική της Τουρκίας.
 
Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ δεν άκουσε, φαίνεται, τον Αντιπρόεδρο της Κομισιόν, αρμόδιο για το ευρώ Βάλτιν Ντομπροβόσκι, να δηλώνει κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Κύπρο, πως η Κύπρος θα παραμείνει υπό την εποπτεία της Τρόικας και θα αξιολογεί την πορεία της οικονομίας μας, μέχρι την αποπληρωμή του 75% του τροϊκανού δανείου. Χρωστούμε ακόμη πολλά και θα κρατήσει για πολλά χρόνια, μέχρι 15ετία, η υποδούλωσή μας στους δανειστές. Ελάβαμε χρήμα και υποθηκεύσαμε την ανεξαρτησία και την εθνική μας κυριαρχία στη δυναστεία των Βρυξελλών και στους σκληρούς όρους των δανειστών.
 
Ο κ. Νεοφύτου, χρήσιμο θα ήταν, να πει στον λαό ότι με την έξοδο από το Μνημόνιο τίποτε δεν θα αλλάξει, και τίποτε δεν θα επιστραφεί στον λαό. Ούτε θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν, ούτε η γενιά των νέων που έχει μεταναστεύσει θα επιστρέψει, ούτε οι κουρεμένοι θα αποζημιωθούν, ούτε οι 240 χιλιάδες Κύπριοι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας θα ανακουφισθούν, ούτε θα τερματισθούν οι θάνατοι ασθενών λόγω του ότι το κράτος δεν έχει χρήματα να αγοράζει φάρμακα, ούτε οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού θα πάρουν πίσω τα επιδόματά τους.
 
Γλώσσα λανθάνουσα λέγει την αλήθεια. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε αναρτήσει στο twitter, το εξής μήνυμα: «Το τελευταίο μνημονιακό Eurogroup για την Κύπρο. Τρία χρόνια δουλείας και συνέπειας...». Αντί «δουλειάς», εγράφη «δουλεία». Αλλά αυτό ακριβώς εκφράζει την πραγματικότητα. Η Κύπρος βίωσε τρία χρόνια μεσαιωνικής δουλείας. Και η δουλεία θα συνεχιστεί για απεριόριστο ακόμη χρόνο και με άγνωστη κατάληξη. Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» σημειώνουν ότι «με την έξοδο από το Μνημόνιο, δεν είναι όλα ρόδινα. Επενδυτές ανησυχούν πως όταν η Κύπρος εξέλθει του προγράμματος, το χρέος της δεν θα μπορεί να αγοράζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ακόμη και το κόστος δανεισμού από τις ξένες αγορές, ίσως να είναι πιο βαρύ απ' όσο αναμένεται», τονίζει η βρετανική εφημερίδα.
 
Το κόστος, όμως, για τον λαό θα είναι ακόμη πιο επαχθές. Και δεν θα ακυρωθεί από την έξοδο από το Μνημόνιο. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη μπορεί να κρίνεται ως «υπόδειγμα μαθητή» στους ξένους, αλλά ενώπιον του λαού κρίνεται ως υπόδειγμα πλήρους υποταγής στους ξένους.
 
Βγαίνουμε από το Μνημόνιο, αλλά παραμένουμε εντός της κρίσης. Και το οδυνηρότερο πλήγμα, αυτό που δεν μπορεί να διορθωθεί, είναι ότι χάσαμε μία ολόκληρη γενιά φωτεινών μυαλών, νέων ανθρώπων, που έφυγαν στο εξωτερικό για την αναζήτηση εργασίας και δεν αναμένεται να επιστρέψουν σε μία χώρα Κρανίου τόπο. Λέγεται ότι, στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη, επικρατεί η άποψη πως για τη μείωση της ανεργίας μία μόνο λύση υπάρχει. Να υποχρεωθούν οι άνεργοι να φύγουν από την πατρίδα τους, ώστε το ποσοστό ανεργίας να μειωθεί. Αυτό έπραξε η κυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού. Έστειλε στη μετανάστευση ανθρώπους και, αφού έφυγε ένα μεγάλο μέρος του άνεργου πληθυσμού, πανηγυρίζει κάθε μήνα επειδή η ανεργία μειώνεται κατά μικρά ποσοστά.
 
Αλλά ο Γολγοθάς είναι μακρύς. Εάν, παρ' ελπίδα, συμφωνηθεί η λύση -έκτρωμα που συζητείται, στο εθνικό θέμα, ο λαός θα κληθεί να καταβάλει το κόστος της λύσης, το κόστος ενός βαρύτερου και πλέον επαχθούς Μνημονίου. Βγαίνουμε από το Μνημόνιο, και θα εισέλθουμε σε δεύτερο... 

Top