Απόψεις Κωστάκης Αντωνίου Γιατί Ελληνοκύπριοι ψήφισαν τη λύση που ήθελε η Τουρκία

Γιατί Ελληνοκύπριοι ψήφισαν τη λύση που ήθελε η Τουρκία

O Kωστάκης Αντωνίου είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή.



Μία βαρυσήμαντη επισήμανση του Ανδρέα Μαυρογιάννη για το σχέδιο Ανάν: «Ήταν η λύση που ήθελε η Τουρκία», τόνισε.

Η ομιλία του διαπραγματευτή της ελληνοκυπριακής πλευράς, Ανδρέα Μαυρογιάννη, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για τα 40 χρόνια της εφημερίδας μας, κινήθηκε στο πλαίσιο ενός «συμβιβασμού» μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαισθήσεων που καλλιεργεί η Κυβέρνηση και τα δύο μεγάλα κόμματα. Ήταν μία συμβατική ομιλία, βασισμένη στα πολλά «ναι, μεν, αλλά», με στόχο να δικαιωθεί ο ομιλητής, είτε σε περίπτωση λύσης, είτε σε περίπτωση μη λύσης. Ο κ. Μαυρογιάννης μίλησε και για την «καλύτερη ευκαιρία που είχαμε ποτέ για να λύσουμε το Κυπριακό», αλλά και για τις «πολλές δυσκολίες και τα πολλά άλυτα θέματα που παραμένουν σε εκκρεμότητα». Κατανοούμε τη θέση του. Ως διαπραγματευτής είναι υποχρεωμένος να καλλιεργεί αισιοδοξία και να προσφέρει ψευδαισθήσεις στον λαό. Ως Ελληνοκύπριος, δεν μπορεί να αποκρύψει την ανησυχία του για όσα επέρχονται.

Δεν με ικανοποιούν, προσωπικά, αυτές οι μεσοβέζικες αναλύσεις. Ως πολίτης, απαιτώ σταράτες κουβέντες. Και κυρίως απαιτώ σοβαρές αναλύσεις των προθέσεων της Τουρκίας, των θέσεων της Τουρκίας, των θέσεων Ακιντζί, όπως κατατίθενται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο Ερντογάν και ο Ακιντζί κρατούν το κλειδί της λύσης. Αυτών ενδιαφέρουν οι θέσεις. Όχι οι διαπιστώσεις και οι αναλύσεις του κ. Αναστασιάδη, και των ηγεσιών ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. Αυτές οι θέσεις και αναλύσεις έχουν ως στόχο την εξυπηρέτηση μίας συγκεκριμένης σχολής σκέψης. Είναι προσαρμοσμένες κατά τρόπο που να δικαιώνουν αυτή τη φιλοσοφία. Δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και την όλη προϊστορία του Κυπριακού.

Προ μηνών, ο κ. Ανδρέας Μαυρογιάννης είχε περιγράψει, σε ομιλία του, την πραγματική κατάσταση στις συνομιλίες χωρίς φτιασιδώματα και χωρίς προσπάθεια συγκερασμού πραγματικότητας και ψευδαισθήσεων. Είχε τονίσει ότι η τουρκική πλευρά δεν αποδέχεται τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν αποδέχεται εγκατάλειψη των τουρκικών εγγυήσεων, απαιτεί παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο. Μάλιστα είχε επικρίνει, με αυστηρές παρατηρήσεις, τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα, ότι φραστικά εκφράζουν ενδιαφέρον για λύση, αλλά στην πράξη τίποτε δεν πράττουν για την προώθηση δίκαιης λύσης και για την άσκηση πιέσεων στην Τουρκία.

Θεωρούμε εκείνη την ομιλία του κ. Μαυρογιάννη, ως την πανηγυρικότερη απόδειξη της αδιέξοδης κατάστασης που επικρατεί στις συνομιλίες και την αψευδέστερη ένδειξη της αναλλοίωτης και αμετακίνητης τουρκικής στάσης στο Κυπριακό.

Εν πάση περιπτώσει, και μέσα σε όλα αυτά τα οποία είπε ο Ελληνοκύπριος διαπραγματευτής, θα επικεντρωθούμε σε ένα βαρυσήμαντο στοιχείο της προχθεσινοβραδινής ομιλίας του. Είπε κατά λέξη: «...Όμως το γεγονός ότι ενδεχομένως η Τουρκία να έχει περισσότερους λόγους να θέλει λύση τώρα, παρά προηγουμένως, δεν σημαίνει ότι θέλει λύση, όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς. Επιθυμεί λύση στους δικούς της άξονες. Για παράδειγμα, η Τουρκία υποστηρίζει ότι το 2004 στήριξε τη λύση. Αν τη στήριξε, το έκανε διότι ήταν η λύση που ήθελε».

Πρόκειται για βαρυσήμαντη επισήμανση. Διά στόματος Ελληνοκύπριου διαπραγματευτή, τονίζεται ότι το σχέδιο Ανάν ήταν η λύση που ήθελε η Τουρκία. Ήταν η λύση που έκρινε ότι αποτελούσε άλμα στην προώθηση των σχεδίων της, για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και εγκλωβισμό του κυπριακού Ελληνισμού μέσα στα σαγόνια του τουρκικού καρχαρία. Ήταν η λύση Ανάν ο τελευταίος σταθμός της τουρκοποίησης της Κύπρου.

Αλλά έχει και προέκταση η δήλωση του κ. Μαυρογιάννη. Αφού η λύση Ανάν ήταν η λύση που η Τουρκία ήθελε, γιατί την ήθελαν και οι Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι ψήφισαν υπέρ του σχεδίου; Γιατί η Τουρκία και όσοι ψήφισαν υπέρ του σχεδίου βρέθηκαν στην ίδια Πλατφόρμα; Τόση μειωμένη πολιτική αντίληψη διέθεταν οι δικοί μας, ώστε να μην αντιλαμβάνοντο, ότι από τη στιγμή που την αποδέχθηκε η Τουρκία, ήταν εμφανέστατο ότι εξυπηρετούσε τα διαχρονικά σχέδιά της κατά του κυπριακού Ελληνισμού; Τόση μειωμένη πολιτική διορατικότητα είχαν, ώστε να μην κατανοούσαν ότι η λύση αποτελούσε το τελευταίο όχημα προς τη διάλυση του κυπριακού κράτους; Και τόσο αμετανόητοι νοσταλγοί του σχεδίου παραμένουν, ώς σήμερα, και επιδιώκουν τη νεκρανάσταση μίας τουρκικής λύσης;


Top